Ιστορική αναδρομή

ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ

Πριν από περίπου 1 δισεκατομμύρια χρόνια δύο μικροσκοπικοί κάτοικοι των ωκεανών ένωσαν το γενετικό τους υλικό - η Φύση μόλις είχε “ ανακαλύψει” τη διαιώνιση των ειδών δια της μεθόδου της σεξουαλικής επαφής. Από εκείνη την περίοδο ο πλανήτης Γη απέκτησε πληθυσμό δύο φύλλων, εκτός από ορισμένους “οπισθοδρομικούς” οργανισμούς που επέμεναν να αυτογονιμοποιούνται και να αναπαράγονται μόνοι τους.
Η ένωση μητρικού και πατρικού γενετικού υλικού σε συνεχώς περισσότερες παραλλαγές, προξένησε την εκδίπλωση μιας ανεξάντλητης ποικιλίας μορφών ζωής ανώτερη βαθμίδα εξέλιξης της ζωής πάνω στη γη, που είναι ο άνθρωπος.
Ίσως αυτό που θα έπρεπε να συζητηθεί περισσότερο σχετικά με την εφαρμογή της κλωνοποίησης να είναι η βιοποικιλότητα, δηλαδή η ύπαρξη εξαιρετικά μεγάλου αριθμού διαφορετικών γονοτύπων (δηλαδή του γενετικού υλικού) ανάμεσα στη βιολογικά είδη, αλλά και μέσα στο καθένα από αυτά.
Αυτή η τάση για βιοποικιλότητα που υπάρχει είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης της ζωής πάνω στην Γη, είναι η έκφραση μιας αναπόφευκτης τάσης μέσα στην φύση για την εξέλιξη των απλούστερων μορφών ζωής σε ανώτερες και πιο σύνθετες. Η εξέλιξη του τρόπου αναπαραγωγής, δηλαδή από τον αγενή τρόπο (δηλαδή χωρίς γένη) των κατώτερων οργανισμών, στον εγγενή των ανώτερων ειδών (δηλαδή με τον συνδυασμό του γενετικού υλικού των δύο φύλων) είναι αποτέλεσμα της φυσικής επιλογής. Έτσι κατά την διάρκεια της εξέλιξης τα είδη τα οποία εξαιτίας κάποιας μετάλλαξης ανέπτυξαν δύο φύλα, βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση έναντι των άλλων, γιατί εξαιτίας της ανάμειξης των γονότυπων των δύο φύλων, είχαν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν νέες ιδιότητες και να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες του περιβάλλοντος.

Ώσπου...

ο Homo Sapiens στις 23 Φεβρουαρίου 1997 αποφασίζει να θέσει τέρμα στον φυλετικό πολλαπλασιασμό των ειδών, να καταργήσει το σεξ ως τρόπο αναπαραγωγής και να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα της βιοποικιλότητας ως ύψιστης αρχής για την διατήρηση της ισορροπίας των οικοσυστημάτων στον πλανήτη Γη.

<![endif]-->

Στις 5 Ιουλίου του 1996 γεννήθηκε η Ντόλυ, το πιο διάσημο πρόβατο στον κόσμο.Η μεγάλη φήμη της οφειλόταν στο γεγονός ότι ήταν κλώνος- γενετικό αντίγραφο της μητέρας της, ενός προβάτου που είχε γεννηθεί 6 χρόνια νωρίτερα. Γενετικό αντίγραφο σημαίνει ότι η Ντόλυ διέθετε ακριβώς τα ίδια γονίδια με τη μητέρα της. Το γεγονός αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στον χώρο της Γενετικής, κάτι ανάλογο με τη διάσπαση του ατόμου ή το σπάσιμο του φράγματος του ήχου. Παλαιότερα, πολλοί επιστήμονες θεωρούσαν αδύνατη την κλωνοποίηση ενός ώριμου κυττάρου. Μετά τη γέννηση της Ντόλυ όμως, οι δυνατότητες της τεχνολογίας κλωνοποίησης ενθουσίασαν, αλλά και φόβισαν την ανθρωπότητα.
Κλωνοποίηση είναι η δημιουργία ενός γενετικού αντίγραφου ενός ατόμου. Η κλωνοποίηση δεν είναι κάτι καινούριο. Τα γνήσια δίδυμα είναι φυσικοί κλώνοι. Αμέσως μετά τη γονιμοποίηση, το νέο κύτταρο διαχωρίζεται σε δύο πανομοιότυπα μισά και το καθένα από αυτά συνεχίζει να αναπτύσσεται φυσιολογικά. Το αποτέλεσμα είναι η γέννηση δύο απολύτως όμοιων ανθρώπων, δύο κλώνων. Συνήθως τα παιδιά που προέρχονται από τους ίδιους γονείς έχουν διαφορετική εμφάνιση. Αυτό που έχουν κοινό είναι ότι τα μισά γονίδιά τους προέρχονται από τον πατέρα τους και τα άλλα μισά από τη μητέρα τους, αλλά το τελικό τους μίγμα είναι κάθε φορά διαφορετικό. Τα γνήσια δίδυμα έχουν επίσης γονίδια και από τους δύο γονείς, αλλά διαθέτουν και τα δύο το ίδιο μίγμα γονιδίων ακριβώς. Κλώνους δημιουργούν επίσης και οι κηπουροί με τα φυτά. Κόβουν ένα κλωνάρι από ένα φυτό(μόσχευμα) και το φυτεύουν.Τα κλωνάρια αυτά αναπτύσσονται σε νέα φυτά που είναι ακριβώς ίδια με τα γονικά τους. Αυτό ονομάζεται βλαστητική αναπαραγωγή, αλλά ως τεχνική δεν διαφέρει από την κλωνοποίηση.