Άρθρα

"Ανεξεταστέοι" άρθρο του Τάσου Κουράκη στην ΑΥΓΗ 21/11/2010

Κυριακάτικη ΑΥΓΗ , 21/11/2010

 

 
Ανεξεταστέοι
 
Η βαθμολογία που παίρνει η πολιτική αντιπροσώπευση (βουλή, ΤΑ) για τα κόμματα που αντιμάχονται το υπάρχον σύστημα είναι πολύ κάτω από τη βάση
 
Η κάθε είδους αντιπροσώπευση (βουλή, ΤΑ, σωματείο) δεν είναι τίποτε άλλο παρά διαμεσολάβηση, ανάμεσα στη βάση και την εκάστοτε εξουσία. Οι αντιπρόσωποι δεν είναι για να κάνουν τη δουλειά που οφείλουν να κάνουν οι πολίτες. Οι αντιπρόσωποι απλά «μεταφέρουν το γράμμα» και με την έννοια αυτή η πρωτογενής ύλη είναι η ενεργός συμμετοχή στα δρώμενα. Αλλιώς η αντιπροσώπευση όσο και καλή είναι (με την έννοια του ποσοστού) είναι πουκάμισο αδειανό αν δεν φωτίζεται και τροφοδοτείται από το κοινωνικό.

1. Σήμερα το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται οι κοινωνικές διεργασίες και που αποτυπώνονται με τη συμμετοχή στις διαδηλώσεις, τις απεργίες, τους ακτιβισμούς και τους άλλους τρόπους αντίδρασης, παίρνει βαθμολογία κάτω από την βάση, σε σχέση με την επίθεση που δέχονται οι πολίτες σε όλα τα επίπεδα και το μέγεθος της αποδιοργάνωσης του κοινωνικού ιστού, ιδιαίτερα των φτωχών και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων.

Η βαθμολογία που παίρνει η πολιτική αντιπροσώπευση (βουλή, ΤΑ) για τα κόμματα που αντιμάχονται το υπάρχον σύστημα, επίσης είναι πολύ κάτω από τη βάση.

Το ότι και τα δύο δεν «προβιβάζονται» δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά ακολουθούν ως σιαμαία τον ίδιο βηματισμό. Παρόλο που οι κοινωνικοί αγώνες επηρεάζουν και επηρεάζονται από την έκφραση στο πολιτικό επίπεδο, τόσο το ένα όσο και το άλλο έχουν σχετική αυτονομία. Μπορεί δηλαδή να έχουμε μεγάλη κοινωνική αναταραχή, τόσο με ξεσπάσματα, όσο και με κατακτήσεις και αυτό να μην αποτυπώνεται στην κάλπη (βλέπε γαλλικά προάστια ή, στα καθ΄ημάς, άρθρο 16). 

2. Πολύ φοβάμαι ότι στην δική μας περίπτωση διολισθήσαμε στον υπερτονισμό της κάλπης, δηλαδή της αντιπροσώπευσης και σε υποτίμηση της οφειλόμενης, τουλάχιστον αντιστοίχησης, με το κοινωνικό. Για να τεκμηριώσω τον ισχυρισμό κάνω την εξής υπόθεση εργασίας: Εάν δεν μεσολαβούσε το Μέτωπο με τον Αλαβάνο και η αποστασιοποίησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν έφευγε από τον ΣΥΝ η ανανεωτική πτέρυγα και ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβαινε χωρίς κλυδωνισμούς στις εκλογές με δικό του υποψήφιο, αν παίρναμε ένα ποσοστό καλό (π.χ 9%) πώς θα αισθανόμασταν; Υποθέτω θα θριαμβολογούσαμε, παρ΄ όλο που οι κοινωνικές διεργασίες, δηλαδή το κοινωνικό πεδίο, θα εξακολουθούσε να μην προβιβάζεται. Δεν παραγνωρίζω το  ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα είχε θετικές επιδράσεις και στους κοινωνικούς αγώνες. Λέω απλά ότι δεν μπορεί κάτι τέτοιο να μας ικανοποιεί, καθώς θα υπήρχε αναντιστοιχία

3. Έτσι λέω ωμά ότι το καλό ή κακό αποτέλεσμα ως διαδικασία καλών ή κακών χειρισμών δεν πρέπει να μας αφορά, στο βαθμό που το επίπεδο της συμμετοχής και της οργάνωσης των κοινωνικών αγώνων και του κινήματος είναι στο επίπεδο της αγκύλωσης και οι αντιστάσεις είναι μειοψηφικές στο σύνολο της κοινωνίας. Καμία αντιπροσώπευση, όσο καλή κι αν είναι, δεν αποκτά νόημα αν δεν αντιστοιχεί (έστω και με χρονοκαθυστέρηση) στο επίπεδο του κινήματος. Το πρωτεύον είναι αυτό. Αυτή είναι η μήτρα. η ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων. Αυτή θα σε κρατήσει στα δύσκολα, όταν η πολιτική συγκρότηση, ήγουν οι εκλογές, σε φέρουν ακόμα και στην εξουσία - έστω και σε τοπικό επίπεδο. Αυτό θα σε κρατήσει όταν θα κάνεις την (αναγκαία) σύγκρουση με άλλες δυνάμεις στα πλαίσια της ταξικής πάλης. Kαι στο επίπεδο των θεσμών και στο επίπεδο της οικονομίας.

4. Στις εκλογές αυτές κάναμε αρνητικό ταμείο. Όχι το βράδυ των εκλογών, αλλά πολύ πριν. Ήμασταν οι χαμένοι πριν από τις κάλπες. Απλώς στις κάλπες πήραμε τον έλεγχο προόδου, και ο έλεγχος αυτός μας έδειχνε εκεί που ήμασταν: κάτω από τη βάση.

Ανεξεταστέοι λοιπόν. Τον Σεπτέμβριο (συγνώμη, τον Δεκέμβριο ήθελα να πω) και με τον κηδεμόνα σου. Δηλαδή το λαό.
Επιστροφή στην ενότητα Άρθρα