Ζητώ μιαν άλλη αριθμητική όπου /να μπορούν να αθροίζονται τα /μήλα, οι βροχές, και το χαμόγελο
μιαν άλλη ανατομία που να /περιγράφει όχι μόνο τα χέρια αλλά /τα φτερά της ψυχής και τα /μάτια του ονείρου

Και μιαν οικονομία που να /υπολογίζει μαζί με τα ομόλογα /τα δάκρυα, το στεναγμό και την απόγνωση ,
όπου στα βιβλιάρια να προβλέπονται /όχι μόνο κωδικοί αναλήψεων αλλά /και κωδικοί καταθέσεων
των δειλινών, των Χριστουγέννων και των χτύπων της καρδιάς

Τάσος Κουράκης "Η λίμνη Βικτορία " Παρατηρητής (1998)

 

 

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη κοινή συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με θέμα : “Ενημέρωση για το έργο της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής - Η ρύθμιση των σύγχρονων εφαρμογών της Γενετικής στον άνθρωπο.” 29.11.2016

Εάν θέλετε να δείτε και το κείμενο της ομιλίας κάντε κλικ στον τίτλο.

Οι εκδόσεις IANOS παρουσιάζουν τη νέα ποιητική συλλογή του Τάσου Κουράκη με τίτλο

Επί σωμάτων λέξεων.

 Στην παρουσίαση συμμετέχουν εκτός από το συγγραφέα οι: 

Θέμης Μουμουλίδης σκηνοθέτης

Στο πιάνο ο Γιάννης Τσόλκας

Η εκδήλωση θα προβάλλεται ζωντανά και στο ianos.gr

Στο πλαίσιο της συνεδρίασης της Ολομέλειας της Βουλής, ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αναστάσιος Κουράκης έκανε την ακόλουθη δήλωση: “Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μια σύντομη αναφορά, εκ μέρους του Προεδρείου της Βουλής των Ελλήνων, στην 9η Μαΐου, ως ημέρα της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών.

Στις 9 Μαΐου 1945, επισφραγίζεται το τέλος του καταστροφικού Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου με την ήττα και τη συνθηκολόγηση των ναζιστικών στρατευμάτων. Ο φασισμός και ο ναζισμός ηττώνται ολοκληρωτικά στην Ευρώπη, μετά από την τεράστια τραγωδία που προκάλεσαν. Ο πόλεμος αυτός υπήρξε ο πιο καταστροφικός και αποκρουστικός της ιστορίας. Ήταν ένας πόλεμος ολοκληρωτικός, που καταργούσε τις διαχωριστικές γραμμές πολεμιστών και αμάχου πληθυσμού, που παρέσυρε στη δίνη του δεκάδες χώρες και άφησε πίσω πάνω από 50 εκατομμύρια νεκρούς, το ολοκαύτωμα των Εβραίων με τη φρίκη των κρεματόριων στο Άουσβιτς, το Μαουτχάουζεν, το Μπύχενβαλντ και των άλλων στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Η αντιφασιστική νίκη των λαών θα ήταν αδύνατη χωρίς τις τεράστιες θυσίες που επωμίστηκαν οι λαοί της Ευρώπης. Αξίζει να μνημονεύσουμε την αντίσταση στις δυνάμεις των κατακτητών στην Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Γιουγκοσλαβία. Μα ο μεγαλύτερος φόρος αίματος πληρώθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, των δέκα εκατομμυρίων νεκρών. Ένας πληθυσμός ίσος με ολόκληρη τη σημερινή Ελλάδα θυσιάστηκε για να μη βυθιστεί ο κόσμος στο πιο βαθύ σκοτάδι που είχε συναντήσει ποτέ του. Ο σοβιετικός λαός και ο σοβιετικός στρατός σταμάτησαν με αυτοθυσία την επέλαση των ναζί στο ανατολικό μέτωπο, την ώρα που στην Ελλάδα η εθνική αντίσταση απελευθέρωνε τα πρώτα εδάφη της Ευρώπης από τη ναζιστική κατοχή.

Ας θυμηθούμε ότι απέναντι στη βία και την τρομοκρατία του φασισμού υπήρξαν σ’ όλη την Ευρώπη και εκείνοι που συμβιβάστηκαν ή συνεργάστηκαν με τους κατακτητές συμμετέχοντας σε κυβερνήσεις “κουίσλινγκς” και σε τάγματα δωσιλόγων. Ορθώθηκαν, όμως, όπως αναφέρθηκε, και μεγάλα αντιφασιστικά και απελευθερωτικά κινήματα, που οδήγησαν στη συντριβή του ναζισμού και στην άνευ όρων παράδοσή του στις 8-9 Μαΐου 1945.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μάχη εναντίον του φασισμού είναι μια μάχη που αντλεί από το παρελθόν, υλοποιείται στο παρόν και εκβάλλει στο μέλλον. Στο παρόν βρίσκονται όμως και όλα αυτά που αναζωπυρώνουν τη σκοτεινή του φωτιά. Είναι οι πολιτικές της λιτότητας και της κοινωνικής αδικίας, είναι η βία με την οποία αντιμετωπίζονται από τις πολιτικές ελίτ οι λαοί και τα δικαιώματά τους. Η ανεργία γεννά τον φασισμό. Η φτώχεια γεννά τον φασισμό. Η εκμετάλλευση γεννά τον φασισμό. Το αίσθημα αδικίας που διοχετεύεται λανθασμένα όχι προς αυτόν που φταίει, αλλά προς τον αδύναμο, είναι η πρώτη ύλη του.

Γι’ αυτό η ισχυροποίηση των δημοκρατικών θεσμών και η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής προστασίας αποτελούν σήμερα τις πιο αποτελεσματικές απαντήσεις ενάντια σε κάθε προσπάθεια αναβίωσης της φασιστικής ιδεολογίας. Αυτές είναι οι σταθερές βάσεις για το μέλλον, βάσεις στις οποίες θεμελιώθηκε η μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών.

Η 9η Μαΐου 1945 θα συνεχίσει να αποτελεί στο πλαίσιο αυτό μια ημέρα βαθύτατου πολιτικού και κοινωνικού αναστοχασμού, ώστε η ανθρωπότητα να μη ζήσει ποτέ ξανά τις θηριωδίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.”

 

Στα πλαίσια της σημερινής κοινοβουλευτικής συνάντησης ανάμεσα σε δεκαμελή αντιπροσωπεία του Ιδρύματος Hanns Seidel και σε Έλληνες βουλευτές και Προέδρους Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, ο Α’ Αντιπρόεδρος της Βουλής Τάσος Κουράκης αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της επίλυσης των προβλημάτων που αφορούν στην αποπεράτωση του Ελληνικού σχολείου του Μονάχου. Το συγκεκριμένο αίτημα υποστηρίχθηκε από όλους τους Έλληνες βουλευτές που συμμετείχαν στη συνάντηση. Από την πλευρά τους,  οι βουλευτές του Κρατιδίου της Βαυαρίας και τα στελέχη του Ιδρύματος Hanns Seidel συμφώνησαν στην σημασία της ολοκλήρωσης του έργου και στην ανάγκη θετικής συμβολής όλων ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η μεγάλη αυτή προσπάθεια.

Όπως τόνισε στην παρέμβασή του ο Τάσος Κουράκης, «με κοινές μας προσπάθειες δεκαετιών και παρά τα εμπόδια, έχει δρομολογηθεί η αποπεράτωση του ελληνικού σχολείου στο Μόναχο. Το όραμά μας για αυτό το σχολείο είναι να γίνει ένα σύμβολο των ισχυρών δεσμών της ελληνικής Ομογένειας με τη φιλόξενη Βαυαρία. Το σχολείο αυτό θέλουμε να αποτελέσει ένα σχολείο στο οποίο να συνυπάρχουν τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα και οι μαθητές να μπορούν να έχουν ισχυρή πρόσβαση στη δίγλωσση εκπαίδευση, όπως επιτάσσει η σύγχρονη παιδαγωγική επιστήμη. Θα ήθελα να ζητήσω τη συμβολή όλων μας σε αυτή τη προσπάθεια και να προσθέσω ότι η Ελλάδα επιθυμεί το σχολείο αυτό να είναι ένα σημείο αναφοράς και για την Ελλάδα και για τη Γερμανία και βέβαια να χρησιμοποιείται για τις εκπαιδευτικές ανάγκες όλων των παιδιών, όχι μόνο των Ελληνοπαίδων, αλλά όλων των παιδιών της ευρύτερης περιοχής.»

Στην παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του στη Θεσσαλονίκη, κανένας δεν θυμήθηκε αιδοία, φαλλούς και μήτρες. Διότι στην πόλη μας ξέρουμε ποιος είναι και τι γράφει ο ποιητής...