Συνεντεύξεις

Να ανορθώσουμε όλοι μαζί την δημόσια δωρεάν παιδεία Του Τάσου Κουράκη. Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, τ. Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων

Έντυπο: 
ραδιόφωνο στο κόκκινο
26/02/2016

 

Του Τάσου Κουράκη.
Α΄ Αντιπρόεδρος της  Βουλής, τ. Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων


Πριν από δεκατρείς μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την κυβέρνηση της χώρας. Στο Υπουργείο Παιδείας που είχα την τιμή να βρεθώ ως Αναπληρωτής Υπουργός, αναλάβαμε μια παιδεία που είχε καταρρεύσει από την πολύχρονη υποχρηματοδότηση, το κλίμα χειραγώγησης που προσπαθούσαν να επιβάλλουν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τους επί 5 χρόνια μηδενικούς διορισμούς εκπαιδευτικών και διοικητικών υπαλλήλων, την επίμονη άσκηση μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που στόχο είχε την απαξίωση της.

Όπως είχε πει εδώ και χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Συνασπισμός αρκετά νωρίτερα, η υπόθεση της παιδείας δεν είναι μια υπόθεση κάποιων κομματικών στελεχών που διακονούν την παιδεία, αλλά αφορά όλους τους πολίτες και γι΄αυτό είναι απαραίτητος ένας διαρκής εθνικός διάλογος. Με βάση τα πορίσματα του οποίου θα μπορέσει να νομοθετήσει η κυβέρνηση που θα τον ανοίξει, σε πολλά επίπεδα: βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Σε αυτό το διάλογο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα απεμπολούσε το πρόγραμμα του, αλλά θα το διόρθωνε, θα το προσάρμοζε, θα το εξειδίκευε, θα το εμπλούτιζε από τα σχετικά πορίσματα.

Ο εθνικός διάλογος ήταν λοιπόν ανέκαθεν για μας αναγκαία προϋπόθεση για να ανοικοδομηθεί η δημόσια και δωρεάν παιδεία. Η δε μομφή μας προς τις κυβερνήσεις που επιχείρησαν να τον επικαλεστούν,  ήταν πως ότι έκαναν ήταν προσχηματικό, αφού περιόριζαν το διάλογο σε επίπεδο ελάχιστων συνεδριάσεων του ΕΣΥΠ, με ατζέντα που ήταν πάντα κλειστή και δεν λάμβανε υπόψη της το σύνολο των εκπαιδευτικών ζητημάτων, δεν λάμβανε υπόψη τη γνώμη ούτε ενός  εκπαιδευτικού της τάξης.

Από την πρώτη λοιπόν στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στο Υπουργείο Παιδείας, επιχειρήσαμε να νομοθετήσουμε για τα άμεσα ζητήματα που θα οδηγούσαν σε καλύτερη λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά και για αυτά που ανελαστικά έπρεπε να σταματήσουν, γιατί κάθε μέρα που περνούσε προωθούσαν τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη. Είπαμε αμέσως ότι ένας ευρύς εθνικός διάλογος θα μας οδηγήσει σε μονιμότερες διευθετήσεις των μεγάλων ζητημάτων. Ενδεικτικά και μόνο αρχίσαμε με τα εξής:

·Σταματήσαμε κάθε διαδικασία της τιμωρητικής ΄΄αξιολόγησης΄΄ και έτσι σταμάτησε το κλίμα τρομοκρατίας και καταπάτησης κάθε δημοκρατικού δικαιώματος που είχε επιβληθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση στους εκπαιδευτικούς.
·Σταμάτησαν οι διαδικασίες για νέες καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων που είχαν προγραμματιστεί και δρομολογηθεί από  την προηγούμενη κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της στη διοίκηση.
·Κάναμε ένα πρώτο βήμα για την υλοποίηση της στρατηγικής μας επιλογή, την ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, αποδεσμεύοντας εξετάσεις του Λυκείου από τη διαδικασία πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ένα, αλλά σημαντικό βήμα προς το όραμα  της εκπαίδευσης για όλους.
·Θέλοντας να αμβλύνουμε τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης αναστείλαμε από την πρώτη στιγμή τη λειτουργία Τράπεζας θεμάτων ως παράγοντα που μετέτρεπε τις ενδοσχολικές προαγωγικές εξετάσεις σε πανελλαδικές και στη συνέχεια νομοθετήσαμε την κατάργησή της και τη μετατροπή της σε συμβουλευτικό και μόνο ρόλο.
·Γυρίσαμε στην εκπαιδευτική διαδικασία τους εκπαιδευτικούς των ΕΠΑΛ που ήταν διαθέσιμοι/ απολυμένοι και μαζί με αυτούς όπως ήταν αναμενόμενο περισσότερους από 8000 μαθητές και μαθήτριες, κυρίως χαμηλών οικονομικών δυνατοτήτων.
·Θεσμοθετήθηκε ένα νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα μειώθηκαν, ενώ αυξήθηκε η δυνατότητα επιλογής περισσότερων επιστημονικών πεδίων άρα και σχολών για την εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
·Θεσμοθετήθηκε η Δημοκρατική Επιλογή στελεχών Εκπαίδευσης εισάγοντας στοιχεία άμεσης δημοκρατίας στα σχολεία. Για πρώτη φορά οι σύλλογοι διδασκόντων συμμετείχαν στις κρίσεις και τις επιλογές των στελεχών.

Τα πρώτα δύσκολα βήματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στα οποία υπήρξε καταρχήν η βραχυπρόθεσμη λογική της καλής ΄΄διαχείρισης΄΄, εν΄όψει και της έναρξης μιας σχολικής χρονιάς (2015-2016) για την οποία είχαμε να προετοιμαστούμε λίγους μόλις μήνες (από το Φλεβάρη του 2015),  ακολουθεί πλέον η στρατηγική φάση του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου τον οποίο επιζητούσαμε, η φάση των μεσοπρόθεσμων σχεδιασμών και νομοθέτησης. Με ανοιχτά πολλά από τα θέματα της παιδείας, έχοντας όμως ως σταθερές αξίες και στοχεύσεις και στα εξής ζητήματα:

·Την καθιέρωση 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης για όλες και όλους, εκ των οποίων τα δυο χρόνια προσχολικής εκπαίδευσης.
·Την θεσμοθέτηση ενός νομικού πλαισίου που θα οδηγήσει στην ένταξη όλων των παιδιών ΑΜΕΑ στην εκπαιδευτική διαδικασία και στην κοινωνία. Με σχολικές μονάδες και πανεπιστήμια πλήρους προσβασιμότητας για τα ΑΜΕΑ.
·Την εξασφάλιση μόνιμης σχέσης εργασίας για όλους τους εκπαιδευτικούς. Σε αυτή την κατεύθυνση άλλωστε κινείται η εξαγγελία του Υπουργού Παιδείας για αριθμό προσλήψεων που θα φτάσει τους 20 χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε τρία χρόνια, με 10 χιλιάδες εξ αυτών το 2016. Προφανώς θα χρειαστεί ακόμη ο θεσμός του αναπληρωτή, όμως θα έχει γίνει μια πολύ καλή αρχή προς την κατάργηση του.
·Μέτρα αντισταθμιστικής εκπαίδευσης για να καλυφθούν όσο το δυνατό περισσότερες ανάγκες των παιδιών με χαμηλότερο μορφωτικό κεφάλαιο.
·Ενίσχυση και επέκταση των προγραμμάτων αλληλεγγύης σε σχολεία και πανεπιστήμια.
·Άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία και αξιοποίηση του χώρου του στην ανάπτυξη του δωρεάν παρεχόμενου πολιτισμού και αθλητισμού.
·Αποτίμηση του έργου της σχολικής μονάδας όχι ως  μια απλή απολογιστική ενέργεια, μια καταγραφή μόνο των επιδόσεων των εκπαιδευόμενων ή των προσόντων και των ικανοτήτων των εκπαιδευτικών, αλλά ως  μια δυναμική, συμμετοχική και συνεχή διαδικασία βελτίωσης της εκπαίδευσης.
·Πλήρη διαφάνεια και ισονομία στη διαδικασία όλων των υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών. Με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στους ανθρώπους, τις οικογένειές τους.
·Ενίσχυση στο θεσμό του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου και του Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου.

Τα προβλήματα της εκπαίδευσης είναι πολλά, όμως η εκπαιδευτική κοινότητα μπορεί να αντεπεξέλθει με λύσεις που θα στηρίξει και θα αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο η μόνη κυβέρνηση που σέβεται τον εκπαιδευτικό και τον μαθητή/ φοιτητή.  Η σημερινή κυβέρνηση ανοίγει τον εθνικό διάλογο σε κάθε σχολική μονάδα και αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί από τους εκπαιδευτικούς και όσους μπορούν να στηρίξουν την μεγάλη προσπάθεια ανόρθωσης της δημόσιας παιδείας