Ομιλίες

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη βουλή 8-9-2010 συνέχιση της συζήτησης επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Ρυθμίσεις θεμάτων Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού».

08/09/2010

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υφυπουργέ, σχετικά με τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου που συζητούμε θα ήθελα να εκφράσω τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι για τα άρθρα 1 έως 5 που αφορούν την ΕΡΤ είμαστε αρνητικοί, καθώς υπάρχει ένας υπερσυγκεντρωτισμός και υπερεξουσίες στον Διευθύνοντα Σύμβουλο. Ακόμη η αντίρρησή μας είναι πέρα από όλα τα άλλα, επειδή από την όλη διοικητική δομή για ένα τόσο σημαντικό κομμάτι, όπως είναι της Κρατικής Ραδιοτηλεόρασης, απουσιάζει τελείως το στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου και καθώς είναι ένα δημόσιο κοινωνικό αγαθό, το οποίο οι πολίτες πληρώνουν, δεν μπορούν να εκφράσουν καμία γνώμη για όλα όσα γίνονται εκεί με κυρίως, ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Στο άρθρο 5, έχουμε καταθέσει μία προσθήκη με την οποία επιδιώκεται η άρση αδικιών σε βάρος μερίδας εργαζομένων στην ΕΡΤ οι οποίοι επί σειρά ετών εργάστηκαν με ψευδεπίγραφες συμβάσεις έργου καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες και των οποίων αυτή η υπηρεσία δεν έχει αναγνωρισθεί.
 Η τροπολογία που προτείνουμε είναι: «Θεωρείται ως χρόνος πραγματικής προϋπηρεσίας στην ΕΡΤ για κάθε συνέπεια η προϋπηρεσία των υπαλλήλων των οποίων οι συμβάσεις έργου έγιναν αορίστου χρόνου από την 1.11.2006 μετά και από θετική κρίση του ΑΣΕΠ και για όσο χρόνο πριν την ένταξή τους σε οργανικές θέσεις, παρείχαν τις υπηρεσίες τους στην ΕΡΤ».
Σχετικά με το άρθρο 10, το ψηφίζουμε, καθώς καλύπτει σοβαρές οικονομικές εκκρεμότητες που υπήρχαν στο ΕΣΚΑΝ. Έχουμε, όμως, την άποψη ότι πρέπει να υπάρχει μία συνολικότερη ρύθμιση και με τον Οργανισμό -εξαιτίας του πολύ σημαντικού έργου που επιτελεί, δηλαδή της καταπολέμησης του ντόπινγκ- στην κατεύθυνση της αυτοτέλειας, έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί με αποκλειστικά επιστημονικά κριτήρια, χωρίς πολιτικές ή άλλες δεσμεύσεις.
Σχετικά με το άρθρο 11, όπως έχουμε ήδη αναφέρει και στην κατ’ αρχήν συζήτηση του νομοσχεδίου, οι εργαζόμενοι τους οποίους αφορά προσφέρουν εδώ και εννέα χρόνια το μέγιστο και έξι χρόνια το ελάχιστο τις υπηρεσίες τους στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Θεωρούμε ότι στην εν λόγω κατηγορία πέρα από όλα τα άλλα, αποτυπώνεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο ένα ακόμη είδους ελαστικής σχέσης εργασίας. Και υπάρχει η εξής ιδιομορφία: Αφού δεν είναι οι κλασικοί συμβασιούχοι του δημοσίου, απαιτείται ιδιαίτερη ρύθμιση για την οποιαδήποτε εργασιακή τους τακτοποίηση στο φυσικό χώρο που παρέχουν τις υπηρεσίες τους, δηλαδή στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Επειδή αυτή η ομάδα των εργαζομένων ταλαιπωρείται κοντά δέκα χρόνια από τις αντεργατικές ευρεσιτεχνίες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και καθώς βρίσκεται σε ένα ιδιαίτερο καθεστώς ομηρίας, η τροπολογία που έχουμε καταθέσει ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει στον πυρήνα της τα εξής: «Η ισχύς της παραγράφου αυτής, όπως ισχύει δυνάμει της παραγράφου 3 του άρθρου 17 του ν. 2947/2001 κ.λπ…παρατείνεται, για τις ανάγκες διεξαγωγής των διεθνών αθλητικών διοργανώσεων και συνεδρίων που συμμετέχει και διοργανώνει η χώρα μας έως ότου μετατραπούν οι αλλεπάλληλες διαδοχικές συμβάσεις τους με συμβάσεις αορίστου χρόνου στη βάση του Εθνικού και Κοινοτικού Δικαίου με χρονοδιαγράμματα και διαδικασίες που ορίζονται με Υπουργική Απόφαση». Νομίζουμε ότι είναι μία δίκαιη ρύθμιση και θα πρέπει να την κάνετε δεκτή.
Σχετικά με το άρθρο 13, είμαστε αντίθετοι καθώς με το άρθρο αυτό συνεχίζεται και διευρύνεται για μία ακόμα φορά ο ρόλος της Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακής Αξιοποίησης του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία τώρα με την προτεινόμενη ρύθμιση μετονομάζεται σε Γενική Γραμματεία Πολιτικής και Τουριστικής Υποδομής του νέου, πλέον, αναδιαρθρωμένου Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Με την πολιτική αυτή, η οποία είναι ταυτόσημη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας προωθείται η περαιτέρω συρρίκνωση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, ο οποίος είναι κατ’ εξοχήν αρμόδιος φορέας του κράτους για τα ζητήματα του αθλητισμού, με τη σταδιακή και συνεχή αφαίρεση ρόλων και αρμοδιοτήτων καθώς και με τη διάσπαση της αθλητικής πολιτικής του κράτους.
Στο άρθρο 12, νομίζω ότι εκεί παραλείπετε -το έχετε αναγνωρίσει και εσείς- τους αθλητές με κώφωση. Κύριε Υπουργέ, θα έλεγα ότι καταλαβαίνω την υπόσχεση που δώσατε. Αλλά, με ανησύχησε αυτό που είπατε σε μια στιγμή -εκτός εάν το κατάλαβα λάθος και συγχωρέστε με- ότι «πρέπει να δούμε το ποσό το οποίο αφορά αυτούς τους ανθρώπους. Η δικαιοσύνη και η ισονομία αυτών των αθλητών με τους υπολοίπους, δεν έχει σχέση με το ποσό. Ανεξάρτητα εάν το ποσό, είναι μικρό ή μεγάλο, εφ’ όσον αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για μία αδικία η οποία εξαιρεί κακώς αυτήν την κατηγορία των αθλητών, νομίζω ότι θα πρέπει να το δεχθείτε. Εάν υπάρχουν λόγοι εξαιτίας της μη κατάθεσης έγκρισης από το Γενικό Λογιστήριο, αυτό βεβαίως να αντιμετωπιστεί σε ένα προσεχές νομοσχέδιο, αλλά όχι με την αίρεση αν το ποσό είναι μικρό ή μεγάλο. Έχω την εντύπωση ότι δεν το είπατε ακριβώς έτσι, αλλά το βάζω περισσότερο για να διευκρινισθεί επ’ αυτού.
Σχετικά με το άρθρο 14, έχω την εντύπωση ότι ο κύριος Υπουργός όσον αφορά το ζήτημα των αρχαιολόγων, αν κατάλαβα πάλι καλά, δήλωσε ότι είναι απολύτως αδιανόητο, άνθρωποι να αποκτούν πολύ μεγάλη προϋπηρεσία και τελικώς να απολύονται και να προσλαμβάνονται άλλοι στη θέση τους. Και όχι μόνο οι ίδιοι να χάνουν το δικαίωμα να εργαστούν στον ίδιο φορέα -όπως στο φορέα για από το νόμο για το εικοσιτετράμηνο -αλλά και το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού να στερείται πολύ σημαντικών υπηρεσιών. Αν κατάλαβα καλά, είπε ότι αυτό θα το συνεννοηθεί με το Υπουργείο Εσωτερικών και Οικονομικών. Εδώ νομίζω ότι πρόκειται για ένα μείζον ζήτημα που αφορά το Υπουργείο Πολιτισμού, επειδή η αναστήλωση, έρευνα και αποκατάσταση, η συντήρηση των μνημείων και των έργων τέχνης είναι ένα πολύ ειδικό αντικείμενο. Νομίζω ότι ορθώς θεωρείται η καρδιά του πολιτισμού μας. Είμαστε πάρα πολύ πίσω. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά και εσείς και στα Δωδεκάνησα και στην υπόλοιπη Ελλάδα ότι υπάρχουν αρχαιολογικοί θησαυροί, οι οποίοι δεν μπορούν κατ’ αρχήν, να φυλαχθούν και κατά δεύτερον, να συντηρηθούν. Εάν στερηθούμε των υπηρεσιών αυτών των πολύ εξειδικευμένων υπαλλήλων, νομίζω ότι θα έχουμε χάσει πάρα πολλά πράγματα.
Η τροπολογία-προσθήκη που καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ στο άρθρο 14 στο τελευταίο εδάφιο είναι: «Το επιστημονικό προσωπικό και οι τεχνίτες υψηλής ειδίκευσης που απασχολούνται σε έργα αναστήλωσης, αποκατάστασης, συντήρησης και διαμόρφωσης μνημείων και έργων τέχνης, δεν εμπίπτει στους περιορισμούς των άρθρων 5 και 6 του Προεδρικού Διατάγματος 164 του 2004».
Ψηφίζουμε το άρθρο 17, όπως και το άρθρο 18, με τον όρο όμως ότι θα εξασφαλίζονται οι εργαζόμενοι.
Καταψηφίζουμε το άρθρο 19, καθώς το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης σήμερα είναι ένα παράνομο μεγαθήριο στη λεωφόρο Κηφισίας. Η κατασκευή του εκεί, με κτίριο συνολικής επιφάνειας 75.000 τ.μ. και κάτοψης 50.000 τ.μ. στο χώρο του ΟΑΚΑ, κυρίως στηρίζεται σε αύξηση του συντελεστή δόμησης που έγινε με το ν. 2833.
Με το νομοσχέδιο προτείνεται η μετασκευή του Διεθνούς Κέντρου Ραδιοτηλεόρασης, του οποίου σημαντικό μέρος αλλάζει χρήση σε εμπορικό και επιχειρηματικό συγκρότημα και βεβαίως δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε.
(Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου)
Τελειώνω σύντομα, κύριε Πρόεδρε.
Σχετικά με το άρθρο 22, ήδη αναφέρθηκε και από άλλους συναδέλφους της Βουλής ότι είναι αδιανόητο να έρχεται για ψήφιση ένα άρθρο, το οποίο στην αιτιολογική του έκθεση επαναλαμβάνει ακριβώς το ίδιο, δηλαδή τίποτε, όσον αφορά τους λόγους, για τους οποίους θα έπρεπε να λήξει αυτοδικαίως η θητεία του Διευθυντή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και των άλλων μελών εφορίας κ.λπ.
Θα έλεγα ότι αν είχε νόημα να γίνει μια τομή από την Κυβέρνησή σας, θα ήταν οι διορισμοί σε αυτές τις θέσεις να μην γίνονται από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά από ένα ευρύτερο σώμα, το οποίο με καθαρά επιστημονικά και καλλιτεχνικά κριτήρια να μπορεί να διορίζει τους ανθρώπους που θα διοικήσουν αυτούς τους οργανισμούς είτε στο επίπεδο της διοίκησης είτε στο επίπεδο της χάραξης της καλλιτεχνικής πορείας και βεβαίως επιλογών.
Μάλιστα, είναι λυπηρό ότι κάποιοι συνάδελφοι στη Βουλή δηλώνουν ότι ξέρουν τους λόγους, για τους οποίους κάνετε την αντικατάσταση, ενώ κάποιοι άλλοι είμαστε μέσα στην άγνοια.
Και γι’ αυτούς τους δύο λόγους και γιατί η διαδικασία δεν μας βρίσκει σύμφωνους και γιατί δεν κάνετε καμία αιτιολόγηση, ώστε να πειστούμε και εμείς γιατί δεν κάνουν οι συγκεκριμένοι διευθυντές, το καταψηφίζουμε και δεν θέλω να επαναλάβω όσα είχα πει για το άρθρο 23, το οποίο προφανώς καταψηφίζουμε γιατί η εξίσωση των φυσικών καταστροφών με τις απεργίες είναι κάτι, το οποίο εισάγει μια καινούργια λογική και προφανώς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε.
Σας ευχαριστώ.