Ομιλίες

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη βουλή 9-9-2010 στη συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων «Ανάπτυξη της Δια Βίου Μάθησης και λοιπές διατάξεις».

09/09/2010

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, επειδή έλειψα χθες για πολύ λίγο, δεν είχα την ευκαιρία να ακούσω εάν τοποθετηθήκατε πάνω σ’ αυτό το σημαντικό κείμενο που έχω στα χέρια μου και το οποίο μπορώ να καταθέσω στα Πρακτικά. Αναφέρομαι στην κατάργηση του ΟΕΚ και στους εργαζόμενους εκεί. Υπάρχει ένα ενημερωτικό σημείωμα από τον Υπουργό Εσωτερικών, στο οποίο γίνεται λόγος για κατάργηση και συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημοσίου τομέα. Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
Θα ήθελα να σας πω ότι ανάμεσα στα νομικά πρόσωπα που καταργούνται είναι και δυο που έχουν σχέση με το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, η Εθνική Ακαδημία Γραμμάτων και Επιστημών, η ΕΑΓΕ δηλαδη΄που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και η Ιόνιος Ακαδημία που είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.
ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν υπάρχουν εργαζόμενοι σε αυτά τα δυο.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Παρ’ όλα αυτά, όμως, η γενική ρύθμιση λέει ότι το τακτικό προσωπικό των υπό εκκαθάριση εταιριών, μετά από αίτηση στην οποία εκφράζει την προτίμησή του, μεταφέρεται με την ίδια σχέση εργασίας και αξιοποιείται σε άλλους τομείς και υπηρεσίες του δημοσίου τομέα που εδρεύουν στο Νομό, όπου ήδη υπηρετούσε. Διερωτώμαι, εάν θα μπορούσατε -παρ’ όλο που η τροπολογία είναι παρόμοια με αυτήν που θα σας πω τώρα, αλλά δεν την έχουμε καταθέσει- εκεί που λέει «οι υπάλληλοι του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων» να προστεθεί ότι «οι υπάλληλοι του υπό κατάργηση ΟΕΚ, μόνιμοι, δόκιμοι, ΙΔΑΧ, μετά από αίτηση που εκφράζουν την προτίμησή τους, μεταφέρονται με την ίδια σχέση εργασίας και αξιοποιούνται σε άλλους φορείς και υπηρεσίες του δημοσίου τομέα», ώστε να υπάρχει ένα καθεστώς ισονομίας με όλο αυτό που σας διάβασα.
Η τροπολογία-προσθήκη που έχουμε καταθέσει εμπροθέσμως είναι ότι κατόπιν αιτήσεώς τους και μόνο, μέσα σε προθεσμία ενός μήνα από την έγκριση του Οργανισμού του ΕΟΠΠ εντάσσονται οριστικά στις προβλεπόμενες οργανικές θέσεις με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ.λπ. Ομοίως, η μεταφορά όλων των υπαλλήλων να γίνεται σε προσωρινές θέσεις του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στον τόπο εργασίας των υπαλλήλων. Αυτό έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία για λόγους συνοχής της οικογένειας.
Θα έλεγα να δείτε πολύ σοβαρά την πρόταση στο άρθρο 24 στην παράγραφο 8 να απαλειφθεί η φράση «μπορούν να μεταταχθούν» και να αντικατασταθεί από τη λέξη «μετατάσσονται», ώστε να μην υπάρξει καμία παρερμηνεία και αυθαιρεσία γύρω από αυτό το ζήτημα.
Επίσης, να προστεθεί μετά από τη φράση «στις λοιπές υπηρεσίες» και η φράση «και εποπτευόμενους φορείς». Ακόμη, μετά τη φράση «στη γεωγραφική περιφέρεια της οποίας υπηρετούν» να προστεθεί η φράση «ή που επιθυμούν να υπηρετήσουν».
Μια κατηγορία, η οποία δεν αναφέρθηκε σε αυτήν την Αίθουσα, είναι οι δικηγόροι που υπηρετούν με σχέση έμμισθης εντολής στον ΟΕΚ. Θα έλεγα ότι για λόγους ίσης μεταχείρισης η αυτοδίκαιη μεταφορά τους στον ΕΟΠΠ πρέπει να γίνει με την ίδια σχέση και σε αντίστοιχη θέση απασχόλησης.
Θα έλεγα ότι σύμφωνα με την προτεινόμενη διάταξη, οι δικηγόροι που απασχολούνται στον ΟΕΚ με σχέση έμμισθης εντολής μεταφέρονται αυτοδίκαια και με την ίδια σχέση και σε αντίστοιχη θέση των ΕΟΠΠ μετά την κατάργηση του ΟΕΚ. Μετά τη μεταφορά τους διατηρούν το περιουσιακό, ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς της θέσης από την οποία προέρχονται και ο συνολικός χρόνος υπηρεσίας που έχει διανυθεί στον ΟΕΚ και ο χρόνος που αναγνωρίστηκε ως χρόνος υπηρεσίας θεωρείται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας για τα θέματα περιουσιακής, βαθμολογικής και μισθολογικής εξέλιξης και για τα συνταξιοδοτικά θέματα, καθώς και για κάθε άλλη συνέπεια. Νομίζω ότι για λόγους ίσης μεταχείρισης και ισονομίας θα πρέπει να το κάνετε δεκτό.
Μία τροπολογία που θα την αναπτύξω τώρα είναι η παρακάτω. Στους κρατούμενους που αποφυλακίζονται και οι οποίοι θα επιθυμούσαν να αποκτήσουν προσόντα και να ενταχθούν στην κοινωνία και να μην έχουμε την υποτροπή, θα πρέπει να τους δοθούν θετικά κίνητρα και ευκαιρίες για την ανάκτηση του χαμένου χρόνου. Επειδή το υπάρχον πλαίσιο πρόσβασης στην ανωτάτη εκπαίδευση με το σύστημα των πανελλαδικών είναι ανελαστικό -είχε κάποιους κανόνες και το πνεύμα και πλαίσιο της δια βίου μάθησης είναι διαφορετικό και διευκολύνει- προτείνουμε την εξής τροπολογία, στο άρθρο 26, τελευταίο εδάφιο ως ακολούθως: «Δίνεται η δυνατότητα σε όσους αποφυλακισμένους επιθυμούν να εγγράφονται στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, αυτό να γίνεται χωρίς κλήρωση και να παρακολουθούν τα μαθήματα χωρίς δίδακτρα».
Ήταν άνθρωποι που ήταν κλεισμένοι μέσα για «χι» λόγους και προφανώς είναι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Νομίζω ότι είναι μια γενναία πράξη που ενθαρρύνει την κοινωνική τους επανένταξη και τη μη υποτροπή. Αν θέλουν να σπουδάσουν κάποιοι να τους δίνουμε τη δυνατότητα η θετική διάκριση μόνο όσον αφορά την εισαγωγή, από κει και πέρα θα έχουν τους ίδιους κανόνες προφανώς- να εγγράφονται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο χωρίς κλήρωση και να παρακολουθούν τα μαθήματα χωρίς δίδακτρα. Νομίζω ότι σ’ αυτό το πνεύμα –απ’ όσο σας γνωρίζω, κυρία Υπουργέ και κυρία Υφυπουργέ- θα μπορούσατε να το κάνετε δεκτό.
Τώρα, στο άρθρο 26. Στο άρθρο αυτό κατατίθενται προτάσεις ανάμεσα στα άλλα, για τη διευκόλυνση των ευάλωτων ατόμων και κοινωνικών ομάδων, αναφορικά με την πρόσβαση στη δια βίου μάθηση. Θα έλεγα ότι είναι ευκαιρία, κυρία Υπουργέ, να καταργηθεί η αναχρονιστική διάταξη του άρθρου 35 παράγραφος 2 του ν. 3794/2009, η οποία καθορίζει την εγγραφή ατόμων με αναπηρία στις σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Αυτή η διάταξη βάζει περιοριστικούς όρους για τη φοίτηση των ατόμων με αναπηρία και σοβαρές χρόνιες παθήσεις σε σχολές των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Οι πάσχοντες από τις αναφερόμενες παθήσεις» –εννοεί τις παθήσεις που έχουν ήδη αναφερθεί- «δεν εισάγονται σε τμήματα στα οποία λόγω της φύσης της επιστήμης είναι δυσχερής η παρακολούθηση σύμφωνα με αιτιολογημένη απόφαση του Τμήματος».
Καταλαβαίνετε ότι τέτοιου είδους περιοριστικοί όροι τη σημερινή εποχή παραπέμπουν σε εποχή στιγματισμού και προκατάληψης για την αναπηρία και δεν έχουν καμία σχέση με την προσέγγιση που ισχύει στις αναπτυγμένες κοινωνίες.
Δεν θα ήταν υπερβολή να αναφέρουμε ότι βάσει της διάταξης η ανθρωπότητα θα έκρινε ακατάλληλο έναν από τους κορυφαίους επιστήμονες όπως ο Στίβεν Χόκινγκ και θεωρούμε ότι η απαλοιφή της διάταξης αυτής θα συμβάλει στην ουσιαστική εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση. Εγώ ξέρω ότι στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έχουν περάσει άνθρωποι με σοβαρότατα προβλήματα, οι οποίοι αποφοιτούν και τελικά τα καταφέρνουν σε εκείνες τις ειδικότητες που μπορούν να διακονήσουν με επιτυχία.
Έτσι, λοιπόν, θα λέγαμε ότι στο άρθρο 26, να προστεθεί ένα τελευταίο εδάφιο ως ακολούθως: «Η παράγραφος 2 του άρθρου 35 του ν.3794/2009 από δω και στο εξής καταργείται».
Σχετικά με τη διασφάλιση της εύρυθμης μετακίνησης των μαθητών σχολείων για μαθητές με ειδικές ανάγκες, νομίζω ότι και με τη δική σας τροποποίηση το έχετε τακτοποιήσει ευτυχώς. Στην αιτιολογική έκθεση -νομίζω αναφέρεται η έννοια της πρόσβασης. Δυστυχώς, δεν είναι ο κύριος Γεωργιάδης εδώ, θα είχε ενδιαφέρον η άποψή του μιας και ασχολείται με τη γλώσσα. Η πρόσβαση, όμως, με την προσβασιμότητα είναι δύο διαφορετικά πράγματα, όπως γνωρίζετε πολύ καλύτερα.
Η πρόσβαση αναφέρεται στο δικαίωμα του κάθε πολίτη, με ή χωρίς αναπηρία, για αυτόνομη και ασφαλή προσέγγιση, απόλαυση, χρήση των παρεχόμενων υπηρεσιών και αγαθών σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής. Ενώ με τον όρο «προσβασιμότητα» νοείται το χαρακτηριστικό του περιβάλλοντος που επιτρέπει σε όλα τα μέλη της κοινότητας, χωρίς διακρίσεις φύλου, ηλικίας και λοιπών χαρακτηριστικών -σωματική διάπλαση, δύναμη, αντίληψη κλπ- να μπορούν αυτόνομα με ασφάλεια και με άνεση να προσεγγίζουν και να χρησιμοποιούν τις προσφερόμενες υποδομές, υπηρεσίες και αγαθά.
Όπως πολύ καλά γνωρίζουμε όλοι, η προσβασιμότητα είναι το βασικό προαπαιτούμενο για την εξασφάλιση της ισότητας των πολιτών, διασφαλίζοντας το δικαίωμα καθενός στις προσωπικές επιλογές, την αυτονομία και την αξιοπρέπεια. Έτσι, θα λέγαμε ότι στο άρθρο 1 παράγραφος ε’ να προστεθεί εδάφιο ως εξής: «…καθώς επίσης και η διασφάλιση της προσβασιμότητας των δομών και υπηρεσιών δια βίου μάθησης, προκειμένου τα άτομα με αναπηρία να μπορούν αυτόνομα να προσεγγίσουν και να χρησιμοποιήσουν τις προσφερόμενες υπηρεσίες».
Νομίζω, κυρία Υπουργέ, ότι αυτή η προσθήκη υποχρεώνει τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και όχι μόνο, να εξασφαλίσουν όχι μόνο ράμπες, αλλά και εκείνες τις αναγκαίες υποδομές, ώστε να μπορούν όλοι να απολαμβάνουν το αγαθό της εκπαίδευσης.
Σχετικά με τις μεταγραφές θα έλεγα ότι η τροποποίηση που προτείνουμε βεβαίως δεν λύνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες στις οποίες υπάρχει ένα μέλος με αναπηρία, αλλά θα έλεγα ότι με τον τρόπο που τροποποιείται η παράγραφος β’ του άρθρου 5 του ν. 3282/2004 προστατεύονται και πάλι συγκεκριμένες κατηγορίες αναπηρίας και επομένως, δεν τηρείται η συνταγματική αρχή της ισότητας (παράγραφος 1, άρθρο 4 του Συντάγματος).
Σε αυτή την ευνοϊκή ρύθμιση συμπεριλαμβάνονται τα αδέρφια και οι σύζυγοι ορισμένων, όμως, κατηγοριών αναπηρίας. Σε ό,τι αφορά τα αδέλφια των φοιτητών με αναπηρία δεν συμπεριλαμβάνονται βαριές περιπτώσεις αναπηρίας, όπως είναι η νοητική στέρηση, το σύνδρομο Down, ο αυτισμός, η εγκεφαλική παράλυση και άλλες βαριές και πολλαπλές αναπηρίες.
Ακόμη με την τροποποίηση εξακολουθεί να ισχύει ο ποσοτικός περιορισμός του αριθμού των μεταγραφών των φοιτητών που έχουν ένα γονέα ή αδελφό με αναπηρία και επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς μεταγραφών, δίδεται δικαίωμα μεταγραφής στους φοιτητές που έχουν γονείς, οι οποίοι ανήκουν σε μερικές κατηγορίες αναπηρίας, όπως τυφλοί, κινητικά ανάπηροι, νεφροπαθείς. Στην εν λόγω όμως, διάταξη δεν περιλαμβάνονται σημαντικές αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις, όπως άτομα με συγγενή αιμορραγική διάθεση, αιμοφιλία, κακοήθη νεοπλασματική νόσο, άτομα με ινσουλινο-εξαρτώμενο διαβήτη, μεταμοσχευθέντες από συμπαγή όργανα κλπ.
Επίσης, στην παράγραφο γ’ του εν λόγω άρθρου επισημαίνουμε ότι υπάρχουν μόνιμες αναπηρίες, οι οποίες εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια της φοιτητικής ζωής -και αυτό είναι σύνηθες- όπως είναι οι ψυχικές αναπηρίες. Οι κατηγορίες αυτές δεν ανήκουν στις κατηγορίες αναπηρίας που δικαιούνται την εγγραφή τους άνευ εξετάσεων με το σύστημα της ποσόστωσης 5%. Η μεταγραφή τους, όμως, κατά την εμφάνιση της αναπηρίας στον πλησιέστερο τόπο διαμονής της οικογενείας τους, θα πρέπει να θεωρηθεί καθόλα δίκαιη.
Συνοψίζοντας, και προκειμένου να καταστεί το σύστημα μεταγραφών δικαιότερο, εναρμονιζόμενο με την αρχή της ισότητας των ευκαιριών για όλους τους νέους ανθρώπους αυτής της χώρας, καθώς και με τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες, ειδικά στην παρούσα δυσμενή οικονομική περίοδο, ζητούμε την τροποποίηση της παραγράφου 4 του άρθρου 25. Συγκεκριμένα το πρώτο εδάφιο της παραγράφου β’ να αντικατασταθεί ως εξής: «Μεταγράφονται ανεξαρτήτως του ποσού των εισακτέων α) φοιτητές ή σπουδαστές οι οποίοι είναι γονείς ή τέκνα ή αδελφοί ή σύζυγοι ατόμων με αναπηρία, με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, ανεξαρτήτου κατηγορίας αναπηρίας σε αντίστοιχο τμήμα των ΑΕΙ και ΤΕΙ που βρίσκεται πλησιέστερα στον τόπο διαμονής των οικογενειών τους, β) φοιτητές που σπουδάζουν στο εξωτερικό να δικαιούνται τη μεταγραφή τους σε αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα της χώρας σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο εξωτερικό καθίστανται άτομα με αναπηρία εξαιτίας ατυχημάτων ή οργανικών βλαβών» -πράγμα το οποίο κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει- και γ) φοιτητές με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω πιστοποιημένο από τις πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες υγειονομικές επιτροπές, που ισχύουν βάσει της κείμενης νομοθεσίας, που εισάγονται στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ της χώρας με τη διαδικασία κανονικών εξετάσεων, οι οποίοι δεν έχουν κάνει χρήση του δικαιώματος εγγραφής τους άνευ εξετάσεων στις σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ σε ποσοστό 5%».
Τέλος, όσον αφορά αυτό που είπε ο κ. Ζιώγας και εγώ για την τροποποίηση που έχετε υποβάλλει για τα πανεπιστήμια, καταλαβαίνετε ότι δι’ αυτού του τρόπου ποδηγετείτε τα Ανώτατα Πνευματικά Ιδρύματα, τα ΑΕΙ, καθώς έρχονται στη στρόφιγγα το ποιες θέσεις θα εγκρίνουμε και ποιες όχι. Κατευθύνουμε λοιπόν την έρευνα και τα αντικείμενα προς μια χ επιθυμητή κατεύθυνση.
Καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Θεωρώ ότι θα πρέπει να αποσυρθεί και το οποιοδήποτε σκεπτικό το συνοδεύει, να έρθει στο νομοσχέδιο που έχετε διαβεβαιώσει ότι θα φέρετε πάρα πολύ σύντομα για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Νομίζω ότι δεν βοηθάει σε τίποτα να υπερβούμε τις διατάξεις του Μνημονίου που δεν συμπεριλαμβάνουν τη μείωση των διορισμών για την παιδεία, συνεχίζοντας τη διαδικασία από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και στα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι., όσον αφορά τον περιορισμό των διορισμών. Δεν αναφέρομαι σε αύξηση των διορισμών, αλλά λέμε τουλάχιστον να παραμείνει το ήδη υπάρχον προσωπικό και να μην έχουμε δραστική μείωση, άρα υποβάθμιση, άρα απαξίωση του δημοσίου πανεπιστημίου.
Θέλω να πω δύο λόγια για τις τροπολογίες που έχετε καταθέσει. Ως ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούμε με την τροπολογία με αριθμό 184, που αναφέρεται στο ειδικό ποσοστό των αποφοίτων των Εσπερινών Λυκείων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Συμφωνούμε ότι είναι συχνό φαινόμενο μαθητές της Β΄ Λυκείου των ημερησίων σχολείων να παίρνουν μετεγγραφή στην τελευταία τάξη των Εσπερινών Λυκείων και εν συνεχεία να κάνουν χρήση του ποσοστού καταστρατηγώντας τα δικαιώματα των μαθητών των Εσπερινών.
Νομίζω ότι αυτό που θέτετε, βάζει μία τάξη, παρ’ όλο που και εδώ μπορούν να δημιουργηθούν διάφορες αδικίες για εκείνα τα παιδιά που αναγκάζονται κάποια στιγμή, για λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή τους, να προσχωρήσουν στο Εσπερινό Λύκειο στην τελευταία τάξη. Παρ’ όλα αυτά, θεωρούμε ότι η τροπολογία αυτή είναι στη σωστή κατεύθυνση.
Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 185, υπερψηφίζουμε το δεύτερο και τρίτο σημείο που έχει σχέση με τα σχολικά λεωφορεία. Το πρώτο σημείο όμως αφορά το ζήτημα του οικονομικού βοηθήματος, όπου λέτε ότι δεν πρέπει να δίνεται σε οικογένειες που έχουν εισόδημα κάτω από 5.500 ευρώ το χρόνο -και το δίδουμε στην αρχή της σχολικής χρονιάς- καθώς μερικοί εγγράφονται, παίρνουν το επίδομα –το πολύ μικρό, βεβαίως- και τελικώς το παιδί τους εγκαταλείπει το σχολείο.
Θα έλεγα ότι η χορήγηση του επιδόματος έχει ένα διπλό κίνητρο. Το πρώτο είναι να ενισχύσει ουσιαστικά το εισόδημα αυτών των οικογενειών και στα έξοδα της εκπαίδευσης, για να μπορεί το παιδί και η οικογένεια να τα βγάλει πέρα. Δεύτερον, είναι το κίνητρο να ωθήσουν οι γονείς τα παιδιά προς την εκπαίδευση και αυτό αφορά κυρίως τους ΡΟΜΑ.
Το σχόλιο που ήθελα να κάνω -και κλείνω μ' αυτό, κύριε Πρόεδρε- είναι ότι καταρχήν το επίδομα είναι πάρα πολύ μικρό. Θα έπρεπε να υπάρξουν ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης αυτών των οικογενειών.
Το έχω πει και άλλη φορά απ’ αυτό εδώ το Βήμα: Το σύνθημα «ίσες ευκαιρίες» στην εποχή μας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πρόταγμα. Ίσες ευκαιρίες σημαίνει ότι δίνουμε σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως δυνατοτήτων, ίσες ευκαιρίες στην απόκτηση ενός αγαθού. Οι άνθρωποι, όμως, ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες και έχουν διαφορετικές ανάγκες.
Ένα παιδί που ξεκινάει από μία οικογένεια με πολύ χαμηλό εισόδημα, το σύνθημα «ίσες ευκαιρίες» δεν του κάνει. Θέλει μία θετική διάκριση και μία ενίσχυση, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ίδιο για όλα τα παιδιά. Επομένως, χρειαζόμαστε θετικές διακρίσεις. Με την έννοια αυτή, το ποσό που δίνεται θα έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερο.
Καταλαβαίνω ότι θέλετε να κόψετε την εκμετάλλευση αυτού του επιδόματος από τους γονείς που το παίρνουν και μετά το παιδί σταματάει το σχολείο. Μερικοί, βεβαίως, το εκμεταλλεύονται, αλλά οι πιο πολλές οικογένειες των ΡΟΜΑ αναγκάζονται να μετακινούνται σε διάφορες εποχιακές δουλειές, οπότε προκύπτει πραγματικά ένα μεγάλο πρόβλημα.
Θα έλεγα να μην το κάνετε. Μάλιστα, θα έλεγα ότι μπορείτε να το αυξήσετε. Αν θέλετε να κάνουμε και μία εποικοδομητική πρόταση, θα μπορούσατε τουλάχιστον να το δώσετε σε τρεις δόσεις, σύμφωνα με την παρακολούθηση του παιδιού, ώστε να υπάρχει και ένα κίνητρο για να εξακολουθήσει να πηγαίνει το παιδί στο σχολείο και οι γονείς να εισπράττουν το επίδομα. Άρα, να δίνεται μεγαλύτερο επίδομα. Να δίνεται στην αρχή και αυτό είναι κίνητρο και βοήθεια για την οικογένεια. Στο μέσον της χρονιάς να δίνεται ένα επιπλέον ποσό και στο τέλος το σύνολο του ποσού.
Όσον αφορά τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, που είχα αναφέρει την προηγούμενη φορά, θέλω να πω ότι οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι ενήλικες, οι φυλακισμένοι αγωνιούν για το πώς έχετε σκοπό να το αντιμετωπίσετε τώρα που έχει αρχίσει η νέα σχολική χρονιά.