Ομιλίες

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου «Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις».

09/02/2011

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου «Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις».
 
 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
            Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σχετικά με το νομοσχέδιο που συζητάμε, κάτι που είναι περίεργο –το έχουμε δει να γίνεται και στο χώρο της παιδείας- είναι ότι προσπαθείτε να κάνετε καινοτόμες δράσεις και ανατροπές στο σύστημα παιδείας χωρίς τους εκπαιδευτικούς. Εδώ θέλετε να κάνετε αλλαγές. Εγώ θα δεχθώ χάριν συζητήσεως στο Κοινοβούλιο ότι υπάρχει και καλή πρόθεση. Το αν υπάρχει καλή ή κακή πρόθεση έχει σχέση με το τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί το νομοσχέδιο πέρα από προθέσεις. Έχετε όμως απέναντι όλο τον ιατρικό κόσμο. Είναι η πρώτη φορά που όλες οι παρατάξεις στις οποίες ανήκουν οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί μας είναι απέναντι σε σας, όλοι οι ιατρικοί σύλλογοι όλης της χώρας, ανεξάρτητα από το πώς έχουν κατέβει στις εκλογές, ο Πανελλήνιος και οι ιατρικές ενώσεις. Απορώ δηλαδή αυτό το οποίο θέλετε να περάσετε με ποιους θα το υλοποιήσετε. Δεν τρελάθηκαν όλοι μαζί ούτε έκαναν μία ανίερη συμμαχία εναντίον του Λοβέρδου και της ηγεσίας των δύο Υπουργείων.
            Δεν δώσατε απάντηση σε κάτι και θα παρακαλούσα να την έχουμε. Σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα οι προκάτοχοί σας είχαν μιλήσει για 2.000 προσλήψεις ιατρικού-νοσηλευτικού προσωπικού το 2009 και για άλλες 2.000 το 2010.
Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, κύριε Υφυπουργέ –γιατί είστε και συνάδελφος- ότι υπάρχει μία έλλειψη 25.000 σε νοσηλευτικό προσωπικό και συνολικά οι ελλείψεις στα νοσοκομεία είναι πάνω από 40.000. Ενώ μας είχατε διαβεβαιώσει άλλες φορές ότι το 5 προς 1 -δηλαδή πέντε συνταξιοδοτούνται, ένας προσλαμβάνεται- δεν θα ίσχυε για την υγεία, τελικώς ακούσαμε ότι θα ισχύσει και εδώ. Επομένως έχουμε μία συρρίκνωση του αριθμού των ανθρώπων που θα κληθούν να εφαρμόσουν το όποιο σύστημα προτείνετε με τις αλλαγές που έχετε. Αυτό είναι συρρικνωμένο, με λειψά κονδύλια, χωρίς διάλογο με τους γιατρούς και μάλιστα με τους γιατρούς απέναντι σ’ ένα πολύ μεγάλο μέτωπο. Σε δύο ώρες θα τους δούμε να έρχονται. Είναι η πρώτη φορά που θα δούμε στο Σύνταγμα παλλαϊκή συγκέντρωση γιατρών οι οποίοι διαμαρτύρονται για το νομοσχέδιο που τους αφορά. Απορώ με ποιο τρόπο θα εφαρμόσετε την πολιτική σας.
            Θα θυμίσω ότι ο αείμνηστος Σπύρος Δοξιάδης, ο Υπουργός Υγείας στις πρώτες μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, είχε προβεί σε μία πολύ σημαντική διαχρονικά διαπίστωση -ο κ. Γιαννόπουλος θα το θυμάται- ότι το όριο της υγείας είναι η φτώχεια. Εννοούσε ότι στα φτωχά νοικοκυριά οι άνθρωποι έχουν χειρότερη κατάσταση υγείας σε σχέση με τα εύπορα τα οποία μπορούν να διαθέσουν χρήματα για πρόληψη και περίθαλψη.
Ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού –πάνω από 25%- είναι στο όριο της φτώχειας και σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας αυτό το ποσοστό αυξάνεται ραγδαία. Όπως σημειώνει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, οι άποροι και οι φτωχοί όχι μόνο δεν κάνουν χρήση προληπτικών υπηρεσιών υγείας, αλλά καταφεύγουν στα νοσοκομεία όταν η κατάστασή τους είναι ήδη επιβαρυμένη, γι’ αυτό παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά ημερών παραμονής στα νοσοκομεία και ποσοστά θανάτων εντός των νοσοκομείων. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι με την υπάρχουσα κρίση κινδυνεύει η υγεία κυρίως των στρωμάτων που ωθούνται βίαια σε μία εκπτώχευση.
            Η απάντηση σ’ αυτό θα μπορούσε να είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Συγγνώμη που το λέω, κύριε Τιμοσίδη, αλλά νομίζω ότι οφείλετε –γιατί γνωρίζετε καλά το θέμα- να κάνετε ένα μικρό «φροντιστήριο» στον κύριο Υπουργό. Το λέω αυτό με κάθε καλή πρόθεση γιατί τον έχω ακούσει επανειλημμένως να μιλάει για πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και το μόνο που αναφέρει είναι ο γιατρός και ο άρρωστος. Πρέπει να του πείτε επιτέλους ότι βασικός «πυλώνας» της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι η πρόληψη και η προαγωγή υγείας και αυτό δεν γίνεται από τους γιατρούς ή μάλλον δεν γίνεται κυρίως από τους γιατρούς αλλά γίνεται από τα άλλα επαγγέλματα υγείας.
Πρέπει να πείτε στον κύριο Υπουργό ότι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας έχει ως «πυλώνα» το κέντρο υγείας σε πόλεις και αγροτικές περιοχές. Τα κέντρα υγείας διασυνδέονται λειτουργικά με τα νοσοκομεία και βασικός θεσμός της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι ο οικογενειακός γιατρός και η ομάδα υγείας. Δεν είναι ο γιατρός ο οποίος ασκεί την πρόληψη και τη θεραπεία σε πρώτο επίπεδο. Είναι ο νοσηλευτής, είναι ο κοινωνικός λειτουργός, είναι ο ψυχολόγος, είναι μία ομάδα υγείας η οποία φροντίζει πριν εμφανιστεί η νόσος.
Ο κύριος Υπουργός θεωρεί ότι με λειψά κονδύλια, με λίγους γιατρούς, με τους γιατρούς απέναντι, θα κάνει πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Δεν ξέρω πώς το φαντάζεται. Θα ήθελα πάρα πολύ όταν πάρετε το λόγο να αναφερθείτε στην αντίληψη που έχει το Υπουργείο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Πάντως θα ήθελα να ακούσουν οι πολίτες που μας ακούνε ότι όταν μιλάμε για πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας αναφερόμαστε στην πρόληψη και προαγωγή της υγείας, στη διενέργεια ιατρικών εξετάσεων και στη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής. Θα σημειώσουμε ότι πάρα πολλές από τις εξετάσεις για τις οποίες πηγαίνουν οι ασθενείς στα νοσοκομεία τις πληρώνουν από την τσέπη τους. Μιλάμε για οδοντιατρική φροντίδα, μιλάμε για φροντίδα στο σπίτι, μιλάμε για την ιατρική της εργασίας, μιλάμε για τη σχολική υγιεινή που είναι ανύπαρκτη, μιλάμε για τον οικογενειακό προγραμματισμό που είναι ανύπαρκτος, μιλάμε για την τηλεϊατρική σε απομακρυσμένες περιοχές και μιλάμε για τη δυνατότητα βραχύχρονης νοσηλείας και βεβαίως για εικοσιτετράωρη εφημερία και διασύνδεση με το ΕΚΑΒ.
            Όλα αυτά είναι στοιχεία που δεν εξυπηρετούνται από το νομοσχέδιο συν το ότι γίνεται μία τεράστια επίθεση στο φάρμακο και στο μικρό φαρμακείο της γειτονιάς. Οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες καραδοκούν για να μπορέσουν να εξοντωθούν τα φαρμακεία με τα ωράρια που επιβάλλετε στους φαρμακοποιούς, με την ελαστικοποίηση του ωραρίου, με τη βιολογική εξάντληση των φαρμακοποιών και τελικώς το κλείσιμο των μικρών φαρμακείων για να εισβάλουν μετά οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.
 (Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω αμέσως, κυρία Πρόεδρε.
Να είστε βέβαιοι ότι το ενωμένο διακλαδικό Παλλαϊκό Μέτωπο, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της Κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, θα αναδείξει ότι τα κοινωνικά αγαθά: υγεία, παιδεία και συγκοινωνία είναι κεντρικό πολιτικό ζήτημα. Αγωνίζονται όλοι, για να μπορέσουμε να το κατακτήσουμε και ενάντια σε αυτήν την πολιτική που οδηγεί τα πάντα σε εξαθλίωση και σε εξαχρείωση.
Σας ευχαριστώ.