Θέσεις και Δράσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Εκλογικό πρόγραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α

16/09/2009

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
 
1.    Το πολιτικό πλαίσιο και το διακύβευμα των εκλογών
2.    Τα σχέδια του κεφαλαίου και του δικομματισμού μπορούν να ανατραπούν
3.    Η κρίση ως κίνδυνος –  Η κρίση ως δυνατότητα
4.    Το σχέδιό μας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κρίσης
 
Α. Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
 
1.    Προστασία της απασχόλησης / 500.000 νέες θέσεις εργασίας την επόμενη πενταετία

  • ·     Περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας
  •      Προστασία από τις απολύσεις

2.    Τέλος στην επισφάλεια – πλήρης και ποιοτική εργασία

  • ·     Για τον δημόσιο τομέα
  • ·     Για την ενίσχυση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων

3.     Προστασία και στήριξη των ανέργων
 
 
Β. ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ – ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
 
4.      Ενίσχυση του εισοδήματος – καταπολέμηση της ακρίβειας – εξάλειψη της φτώχειας

 
5.      Ποιοτική δημόσια ασφάλιση

  • ·      Αύξηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
  • ·      Καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας
  • ·      Μεταρρύθμιση και αναβάθμιση του ασφαλιστικού συστήματος

 
Γ. Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΒΑΣΙΚΟ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ
 

6.       Ποιοτική αναβάθμιση της υγείας και της πρόνοιας

7.       Δημιουργία ενός πρότυπου εκπαιδευτικού συστήματος 

8.       Προστασία του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων

  • ·       Δάση
  • ·       Ακτές και θαλάσσιο περιβάλλον
  • ·       Διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων
  • ·       Διαχείριση υδάτων
  • ·       Χωροταξικός σχεδιασμός και ποιότητα ζωής στις πόλεις
  • ·       Θεσμοί προστασίας του περιβάλλοντος

 
Δ. ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
 
9.       Ανοιχτή και ελεύθερη κοινωνία

  • ·      Ενάντια στην κοινωνία του «Μεγάλου Αδελφού»
  • ·      Δικαιώματα για όλους, ενάντια στις διακρίσεις
  • ·      Εκδημοκρατισμός των Σωμάτων Ασφαλείας

10.     Μια νέα πολιτική ενσωμάτωσης των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία

  • ·    Όχι στις πολιτικές «μηδενικής ανοχής»
  • ·     Κοινωνική και πολιτική ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία
  • ·     Ευρωπαϊκή πολιτική για τη μετανάστευση 

 
Ε. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
 
11.     Αντιμετώπιση της διαφθοράς, αναζωογόνηση της δημοκρατίας

  • ·   Άμεση αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς – Κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της πολιτικής από    οικονομικά συμφέροντα
  • ·   Εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης και απαλλαγή από πολιτικές και κομματικές εξαρτήσεις
  • ·   Δημοκρατικός έλεγχος της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής
  • ·   Διεύρυνση και εμβάθυνση της δημοκρατίας

 
ΣΤ.   Η ΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

         Με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και τη διεύρυνση των δημόσιων αγαθών

  • ·   Οι στρατηγικές διαστάσεις του νέου προσανατολισμού που προτείνουμε 

12.     Νέα οργάνωση της οικονομίας

  • ·    Ένα νέο μοντέλο δημόσιας διοίκησης
  • ·    Συνεταιριστική οικονομία
  • ·    Κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία και οικονομικές μονάδες ειδικού κοινωνικού σκοπού

13.     Χρηματοπιστωτικό σύστημα στην υπηρεσία της κοινωνίας και της ανάπτυξης
·      Μέτρα στήριξης των δανειοληπτών και προστασίας των συναλλασσόμενων με τις τράπεζες
 
14.    Ολοκληρωμένη πολιτική για τις μικρές επιχειρήσεις

 
15.    Οικολογικός μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας – πράσινη οικονομία

 
16.     Ανάπτυξη νέων τεχνολογιών

 
17.     Η αγροτική ανάπτυξη ως βασικός πυλώνας ανασυγκρότησης της υπαίθρου

 
18.     Η ευρωπαϊκή διάσταση της πολιτικής μας
 
 
Ζ. ΠΩΣ ΘΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

          Εξοικονόμηση πόρων – αναδιανομή του πλούτου

19.     Δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα

  • ·   Αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής

­              -   Φοροδιαφυγή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών

­              -   Φοροδιαφυγή μεγάλων επιχειρήσεων

  • ·   Αύξηση των εσόδων
  • ·   Φοροελάφρυνση μισθωτών – συνταξιούχων

 
 
 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
 
1.      ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ


Καμία άλλη εκλογική αναμέτρηση δεν είχε τόσο ξεκάθαρο περιεχόμενο όσο αυτή. Οι εκλογές δεν γίνονται για να εξυπηρετηθεί κάποιο «εθνικό συμφέρον», όπως ισχυρίζεται η ηγεσία της Ν.Δ., αλλά για να εξυπηρετηθούν στενά κομματικά και ιδιοτελή ταξικά οικονομικά συμφέροντα.
 
Η πρόωρη προκήρυξη των εκλογών είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων: των αδιεξόδων της συντηρητικής και ανερμάτιστης διακυβέρνησης της Ν.Δ. και των πιέσεων ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων και άλλων εξωθεσμικών κέντρων που απαιτούν εδώ και τώρα «πιο τολμηρές μεταρρυθμίσεις», δηλαδή πιο σκληρά για τους εργαζόμενους νεοφιλελεύθερα μέτρα, σε τέσσερα κυρίως μέτωπα:

α. Στον τομέα των δημόσιων οικονομικών, με στόχο λιγότερες κοινωνικές δαπάνες, περισσότερους φόρους στα λαϊκά και μεσαία εισοδήματα, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις και εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας, ώστε το βάρος της κρίσης που συσσωρεύεται με τη μορφή του δημόσιου χρέους (μόνο το 2009 αυξήθηκε κατά 55 δις ευρώ) να μεταφερθεί στις εργαζόμενες κοινωνικές τάξεις.
 
β. Στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης, με στόχο την περαιτέρω μείωση των πραγματικών μισθών, την ακόμη μεγαλύτερη απελευθέρωση των απολύσεων, την ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση και εξαχρείωση των εργασιακών σχέσεων και τη συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με τον τρόπο αυτό, ξένα κερδοσκοπικά και εγχώρια κεφάλαια επιδιώκουν την ανάκαμψη της κερδοφορίας με την υποβάθμιση της εργασίας και της θέσης των εργαζομένων.
 
γ. Στον τομέα των δικαιωμάτων, με στόχο την επιβολή μιας πολιτικής «ασφάλειας» που εισηγείται η Ακροδεξιά, έτσι ώστε να περιοριστούν τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι κοινωνικές αντιδράσεις (στην εργασία, στην παιδεία κ.λπ.), αλλά και με στόχο την επιβολή μιας πολιτικής «μηδενικής ανοχής», που καθιστά τους μετανάστες τα εξιλαστήρια θύματα της κρίσης, δημιουργεί μια κοινωνία του φόβου, προτιμώντας την πολυδάπανη «αστυνόμευση» από την ουσιαστική προσπάθεια να ενταχθούν δημιουργικά οι μετανάστες στην ελληνική κοινωνία.
 
δ. Στον τομέα του περιβάλλοντος, με στόχο την πυροδότηση μιας ανάκαμψης με βάση την τουριστική κατοικία, τις επενδύσεις στη γη, την επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας γενικότερα, συνεχίζοντας μια πολιτική που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το περιβάλλον (φωτιές, αυθαίρετα κ.λπ.) και προτιμάει το «τσιμέντο» από τη δημιουργία δομών για μια αειφόρο και οικολογικά ευαίσθητη ανάπτυξη.
 
Τα συγκεκριμένα μέτρα και οι πολιτικές για την προώθηση αυτού του σχεδίου –τα βάρη της κρίσης στους πολλούς, τα κέρδη στους λίγους– καταγράφονται με τη μορφή διαφόρων «μειγμάτων πολιτικής» στις εκθέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων διεθνών οργανισμών και επενδυτικών οίκων και αποτελούν τον «οδικό χάρτη» της νέας διακυβέρνησης, είτε του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε της Ν.Δ. θα είναι αυτή.
 
Ειδικότερα η Ν.Δ. προβάλλει τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου ως το εκλογικό της πρόγραμμα. Ήδη ο πρωθυπουργός από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης προανήγγειλε ανάλογες τομές, όπως ότι οι μισθολογικές αυξήσεις τα επόμενα χρόνια θα διαμορφώνονται σε συνάρτηση όχι μόνο του πληθωρισμού της χώρας αλλά και εκείνου της ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει άμεση απώλεια εισοδήματος για τους εργαζόμενους του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα (για παράδειγμα, σε περίπτωση που ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι 4,5% και στην ευρωζώνη 1,5%, οι μισθολογικές αυξήσεις θα υπολογίζονται με βάση τον τελευταίο).
 
Αλλά και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υιοθετεί ανάλογες κατευθύνσεις, με πιο περίτεχνους τρόπους, και πάντως δεν προβάλλει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο που να αποκλείει την υποταγή του σ’ αυτές τις επιταγές.
 
Ο στόχος επομένως των εκλογών είναι η διαμόρφωση των πολιτικών συνθηκών και συσχετισμών που θα επιτρέψουν την υλοποίηση αυτού του «οδικού χάρτη» των δυνάμεων του κεφαλαίου. Αν αυτό δεν εξασφαλισθεί με τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, τότε το ίδιο αποτέλεσμα θα επιδιωχθεί με νέες εκλογές με παράλληλες προσπάθειες αναδιάταξης και ανασύνθεσης του πολιτικού δυναμικού, με στόχο τη συγκρότηση ευρύτερων συναινετικών, φιλοκαπιταλιστικών λύσεων.

 
2.   ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την ψήφο των πολιτών με τη βαθιά συναίσθηση της ευθύνης του αλλά και την πεποίθηση ότι στα σχέδια αυτά πρέπει να αντιπαρατεθούν οι μέγιστες δυνατές κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις, ότι τα σχέδια αυτά μπορούν και πρέπει να ανατραπούν. Όχι μόνο διότι οδηγούν σε πιο βαθιές κοινωνικές ανισότητες αλλά και γιατί, υποβαθμίζοντας την εργασία και το περιβάλλον, καταστρέφουν το μέλλον και τις βάσεις μιας ουσιαστικής και βιώσιμης ανάκαμψης της απασχόλησης, των εισοδημάτων, της παραγωγής και των επενδύσεων. Με τον τρόπο αυτό, η μακροχρόνια λιτότητα και η μακροχρόνια υψηλή ανεργία προβάλλουν ως η πιθανότερη εκδοχή, αλλά και αν και όποτε υπάρξει κάποια ανάκαμψη, αυτή θα είναι απλώς το διάλειμμα ως την επόμενη κρίση.
 
Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι οι αναγκαίες αντιστάσεις αλλά και η ανατροπή των συντηρητικών σχεδίων απαιτούν όχι μόνο την κοινή ενωτική δράση την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως κεντρικό του στόχο, αλλά και ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο και το αντίστοιχο πρόγραμμα για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, για την αλλαγή της κοινωνίας.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αξιοποιήσει την εκλογική του δύναμη για να κάνει πιο αποτελεσματική την πολιτική του στήριξη στους κοινωνικούς αγώνες, αλλά και για να δώσει ώθηση στη συγκρότηση ενός εναλλακτικού σχεδίου, αποκλείοντας την παγίδευσή του στα όποια σενάρια κεντροαριστερών ή οικουμενικών κυβερνήσεων που θα έχουν ως στόχο τη διαιώνιση του σημερινού συστήματος.
 
Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει όχι μόνο αποδυνάμωση της δικομματικής εναλλαγής και αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, αλλά κυρίως ενίσχυση της Αριστεράς που αντιστέκεται, διεκδικεί και καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία της κοινωνίας από την κρίση και για έναν νέο προσανατολισμό, ήδη από σήμερα αλλά και για το μέλλον, με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων, την ενεργητική προστασία του περιβάλλοντος, τη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων και ίσων πολιτών και την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
 
 
3.   Η ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ – Η ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
 
Το εκλογικό μας πρόγραμμα είναι μια συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση, της συγκρότησης δηλαδή ενός εναλλακτικού προγράμματος σε σχέση με τις ως τώρα πολιτικές, του νεοφιλελευθερισμού και του δικομματισμού.
Με το εκλογικό μας πρόγραμμα φέρνουμε στο επίκεντρο του αγώνα μας την κρίση – την υπαρκτή κρίση όπως τη βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι πολίτες, η κοινωνία ως μια κρίση πρωτίστως της απασχόλησης, των εργασιακών σχέσεων, του εισοδήματος, της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων, του κοινωνικού κράτους, του περιβάλλοντος, μια βαθιά τριπλή δομική καπιταλιστική κρίση – οικονομική, κοινωνική, οικολογική.
Με το εκλογικό μας πρόγραμμα αντιμετωπίζουμε την κρίση:

  • Ως απειλή, ως κίνδυνο, που πηγάζει όχι από την κρίση αυτή καθεαυτή αλλά από τις πολιτικές που τη χρησιμοποιούν ως αφορμή ή και ως άλλοθι για να πλήξουν το εισόδημα, την εργασία, τα δικαιώματα, το περιβάλλον.
  • Ως ευκαιρία, ως δυνατότητα για έναν νέο προσανατολισμό για την κοινωνία και την οικονομία, για μια νέα ιεράρχηση των προβλημάτων με βάση τις ανάγκες των πολλών και όχι την ιδιοτέλεια των ολίγων, για μια νέα κατεύθυνση στην πολιτική. Μια δυνατότητα που και πάλι υπάρχει όχι ως αυτόματη συνέπεια της κρίσης αλλά μπορεί να προκύψει μέσα από την κοινωνική δράση, τις πολιτικές πρωτοβουλίες, την ενότητα, την αλληλεγγύη των εργαζόμενων κοινωνικών τάξεων.

 
 
4.   ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
 
Η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κρίσης στην απασχόληση, την εργασία, το εισόδημα, τις συντάξεις, το περιβάλλον απαιτεί ένα νέο συνεκτικό σχέδιο και αλλαγές μακράς πνοής.
 
Υποστηρίζουμε και αγωνιζόμαστε για μια σύνθετη απάντηση στην κρίση με τρεις αλληλένδετους στόχους:
 
Α. Μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης:
 
Άμεσες, συγκεκριμένες και υλοποιήσιμες παρεμβάσεις οπουδήποτε εκδηλώνονται οι συνέπειες της κρίσης, με γνώμονα πάντα την προστασία των εργαζομένων και της κοινωνίας.
 
Σε αυτή την κατεύθυνση, κεντρικοί στόχοι της πολιτικής μας πρότασης και διεκδίκησης είναι η προστασία από τις απολύσεις κι από την εργασιακή ανασφάλεια, μέτρα για την προστασία και την κοινωνική στήριξη όσων είναι ήδη άνεργοι, η καταπολέμηση της ακρίβειας που πλήττει τα νοικοκυριά, μέτρα στήριξης των δανειοληπτών και προστασία όσων συναλλάσσονται με τράπεζες και, τέλος, ο αγώνας ενάντια σε κάθε προσπάθεια περιστολής των δικαιωμάτων των πολιτών και καταστολής των κοινωνικών αντιδράσεων ενάντια στις πολιτικές που απαντούν στην κρίση φορτώνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, στους χαμηλόμισθους, στους μετανάστες.
 
Β. Ένα άμεσο πρόγραμμα ανάσχεσης της κρίσης, ανάκαμψης της απασχόλησης, τόνωσης των εισοδημάτων:
 
Βασικός άξονας και βάθρο της ανάσχεσης και εξόδου από την κρίση πρέπει να είναι η ανάκαμψη της απασχόλησης, των μισθών και των συντάξεων, των δημόσιων δαπανών αλλά και των επενδύσεων, καθώς και η κοινωνική αποτελεσματικότητα, η στήριξη του κοινωνικού κράτους και η διεύρυνση των δημόσιων αγαθών.
 
Έτσι μπορεί να υπάρξει τόνωση της ζήτησης σε διατηρήσιμες βάσεις, με ανακατανομή του πλούτου και με νέα εισοδήματα και όχι με δανεισμό και με υπερχρέωση των νοικοκυριών.
 
Γι’ αυτό βάζουμε στο επίκεντρο των στόχων μας αυτές τις κατευθύνσεις:
 
Ανάκαμψη της απασχόλησης, γιατί η διέξοδος δεν θα έρθει με μαζικές απολύσεις και αύξηση της ανεργίας αλλά με τη δημιουργία τουλάχιστον 500.000 νέων θέσεων εργασίας τα επόμενα χρόνια, με την άμεση κάλυψη των κενών στην υγεία, την πρόνοια και την εκπαίδευση, αλλά και μέσα από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, μέσα από έργα προστασίας του περιβάλλοντος, δράσεις και υποδομές στην κατεύθυνση του οικολογικού μετασχηματισμού της οικονομίας (τομείς της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης), μέσα από τη στήριξη μικρών επιχειρήσεων και παραγωγικών επενδύσεων στην οικονομία. Ταυτόχρονα, βάζουμε τέλος στην επισφάλεια (stage, ελαστική εργασία), εξασφαλίζοντας όχι μόνο περισσότερη αλλά πλήρη και ποιοτική απασχόληση για όλους, χωρίς διαχωρισμούς ανάμεσα στους εργαζόμενους.
 
Στήριξη του εισοδήματος – διασφάλιση των συντάξεων: Στόχος μας είναι η αύξηση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των μισθωτών με δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου –με παρεμβάσεις όπως η κατοχύρωση ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και η μείωση του κόστους διαβίωσης με επαναφορά του δημόσιου ελέγχου σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας–, η κατοχύρωση μιας δημόσιας και καθολικής ασφάλισης, με περιφρούρηση και ενίσχυση των πόρων της, με διεύρυνση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
 
Υπεράσπιση και επέκταση των δημόσιων αγαθών: Στόχος μας είναι η οικοδόμηση ενός ολοκληρωμένου δημόσιου συστήματος υγείας και πρόνοιας, με άμεση, καθολική και ισότιμη πρόσβαση για όλους τους πολίτες και ελαχιστοποίηση των ιδιωτικών δαπανών για την υγεία – ένα δημόσιο, δωρεάν και υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικό σύστημα, με μηδενισμό των οικογενειακών δαπανών για εκπαιδευτικές ανάγκες και 10ετή προγραμματισμό για την ανάδειξη της Ελλάδας σε χώρα εκπαιδευτικής και ερευνητικής αριστείας – αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων.
 
 
Γ. Μια νέα στρατηγική κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης με στόχο την ανασυγκρότηση της οικονομίας, της δημόσιας σφαίρας, της οικονομίας και της κοινωνίας συνολικά πάνω σε νέες βάσεις, με κριτήριο τις ανάγκες, την κοινωνική δικαιοσύνη και τις αρχές της αειφορίας.
 
Στρατηγικοί μας στόχοι είναι:
 
Ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας, ένας νέος προσανατολισμός στους κλάδους της ενέργειας και των μεταφορών, με άμεση σύνδεση με το πολιτιστικό σύμπλεγμα, την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, την ολοκληρωμένη πολιτική υπέρ των μικρών επιχειρήσεων και την ανάδειξη της αγροτικής ανάπτυξης σε βασικό πυλώνα ανασυγκρότησης της υπαίθρου.
 
Η βαθιά τομή στο χώρο του δημόσιου τομέα, γιατί δεν μας αρκεί ο δημόσιος έλεγχος τομέων της οικονομίας, αλλά διεκδικούμε ένα νέο μοντέλο δημόσιας επιχείρησης, με κριτήριο όχι την κερδοφορία αλλά την κοινωνική αποτελεσματικότητα, με συγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια, με διαφάνεια και με προστασία των εργαζομένων.
 
Η ανάπτυξη ενός κοινωνικού τομέα που δεν θα είναι ούτε ιδιωτικός ούτε κρατικός και ο οποίος δεν θα αποσκοπεί στο κέρδος, με νέα οικονομικά υποκείμενα όπως οι ανεξάρτητοι, αυτόνομοι και όχι κομματικά ελεγχόμενοι συνεταιρισμοί, οι οικονομικές μονάδες ειδικού κοινωνικού σκοπού κ.λπ.
 
Ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα στην υπηρεσία της κοινωνίας και της ανάπτυξης, με νέους κανόνες αποτελεσματικής εποπτείας και ρύθμισης, με ισχυρό δημόσιο χρηματοπιστωτικό δίκτυο και με κομβικό σημείο την ανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα της Εθνικής Τράπεζας.
 
Η παρέμβαση στο ευρωπαϊκό επίπεδο όχι μόνο για να αλλάξουν οι συσχετισμοί και στην Ευρώπη αλλά για να προωθηθούν συγκεκριμένοι νέοι προσανατολισμοί και νέες πολιτικές, όπως η αντικατάσταση του Συμφώνου Σταθερότητας από μια Ευρωπαϊκή Συμφωνία για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, την Κοινωνική Προστασία και την Απασχόληση, η σταδιακή αύξηση του Κοινοτικού Προϋπολογισμού στο 5% του ΑΕΠ της ΕΕ, με κύριο στόχο την οικονομική και κοινωνική σύγκλιση των χωρών-μελών, ο δημοκρατικός έλεγχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
 
Η προώθηση ριζοσπαστικών δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, χωρίς τις οποίες θα είναι ανεπαρκής κάθε νέος οικονομικός και κοινωνικός προσανατολισμός: Η αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς και η κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της πολιτικής από οικονομικά συμφέροντα – ο δημοκρατικός έλεγχος της οικονομίας, της οικονομικής πολιτικής (μέσω του προϋπολογισμού) – η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης με στόχο την αποτελεσματικότητα, την εξυπηρέτηση του πολίτη και την απαλλαγή από κομματικές παρεμβάσεις και πελατειακές σχέσεις – η εμβάθυνση της δημοκρατίας με τομές όπως η απλή αναλογική, η Τοπική Αυτοδιοίκηση με ουσιαστικό ρόλο, ο χωρισμός κράτους-εκκλησίας – η προστασία και ενίσχυση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ενάντια στις πολιτικές της «ασφάλειας» χωρίς ελευθερία – μια ολοκληρωμένη πολιτική για τη δημιουργική ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, ως εργαζομένων και ως πολιτών.
 
Ενάντια στις νεοφιλελεύθερες απαντήσεις στην κρίση, που συμπιέζουν την εργασία, το εισόδημα και τις κοινωνικές δαπάνες, εμείς αντιπροτείνουμε μια συνεκτική πολιτική που είναι αναγκαία αλλά απαιτεί και πόρους.
 
Στο ερώτημα «πού θα βρείτε τους αναγκαίους πόρους», η απάντησή μας είναι σαφής:
 
Με την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, μέσα από ένα απλό, δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, που κατανέμει δικαιότερα τα φορολογικά βάρη (που σήμερα πληρώνουν κυρίως οι μισθωτοί και όχι το κεφάλαιο), που προχωρά σε αύξηση των εσόδων του Δημοσίου με σκοπό τη χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής και των αναπτυξιακών παρεμβάσεων που έχει ανάγκη η χώρα, που προωθεί τον εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης.
 
Με την εξοικονόμηση πόρων: με συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής σε όποιο επίπεδο κι αν γίνεται αλλά και με τη μείωση των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών, την καταπολέμηση της σπατάλης και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και τη διαφανή αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, την καταπολέμηση της σπατάλης σε κεντρικό επίπεδο με την επέκταση των συλλογικών αγαθών και των συλλογικών απαντήσεων.
 
Με τη δημιουργία νέου πλούτου και νέων εισοδημάτων, με την αύξηση της απασχόλησης, την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και την ανάπτυξή της σε νέους τομείς της παραγωγής και των υπηρεσιών.
 
 
Α. Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
 
1.     ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ / 500.000 νέες θέσεις εργασίας την επόμενη πενταετία


Η οικονομική κρίση, που ξεκίνησε ως χρηματοπιστωτική, έχει σήμερα μεταβληθεί σε κρίση απασχόλησης, με αποτέλεσμα τη δραματική αύξηση της ανεργίας. Μέχρι σήμερα έχουν ήδη χαθεί χιλιάδες θέσεις εργασίας στη χώρα μας εξαιτίας της κρίσης. Παρ’ όλα αυτά, η ΝΔ και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επιδιώκουν να προστατεύσουν το κεφάλαιο, μετακυλίοντας ακόμη περισσότερο το κόστος της κρίσης στους εργαζόμενους. Με αυτό τον τρόπο οι επιχειρήσεις μπορεί να βγουν κάποια στιγμή από την κρίση, ο ελληνικός λαός όμως θα βρεθεί σε χειρότερη μοίρα.
 
Πρέπει να ακολουθηθεί η αντίθετη πορεία. Μοχλός για να βγει η Ελλάδα από την κρίση χωρίς να επωμιστούν τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα το κόστος είναι η ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης με ταυτόχρονη αύξηση της σταθερής και ποιοτικής απασχόλησης.

Κεντρικός αναπτυξιακός στόχος για την επόμενη πενταετία θα πρέπει να είναι η μείωση της ανεργίας, γεγονός που απαιτεί τη δημιουργία περίπου 500.000 νέων θέσεων εργασίας για την επόμενη πενταετία.

 
 

Περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας

Σε αυτό το πλαίσιο, προτείνουμε και διεκδικούμε:
 

  • Την υιοθέτηση ενός εκτεταμένου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την κατασκευή κοινωνικών υποδομών (σχολεία, ιατρικά κέντρα, δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης κ.λπ.) και την περιβαλλοντική προστασία και αποκατάσταση, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει τουλάχιστον 50.000 επιπλέον νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας.

 

  • Την καθιέρωση «ρήτρας απασχόλησης» για τα ενισχυόμενα επενδυτικά σχέδια του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με την οποία η χρησιμοποίηση δημόσιων πόρων πρέπει να συνοδεύεται από την υποχρέωση δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.Αντίστοιχα, πρέπει να καθιερωθεί ρήτρα απασχόλησηςκαι ρήτρα για την τήρηση της εργατικής, ασφαλιστικής και συνδικαλιστικής νομοθεσίας για τα δημόσια έργα και τις προμήθειες του Δημοσίου.

  • Την υιοθέτηση ενός φιλόδοξου σχεδίου με στόχο τον οικολογικό μετασχηματισμό του συνόλου της οικονομίας, γεγονός που θα επιτρέψει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στους τομείς της λεγόμενης πράσινης οικονομίας.
     
  • Την άμεση κάλυψη όλων των κενών στους τομείς της κοινωνικής πολιτικής και της πρόνοιας (νοσοκομεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, σχολεία, υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης και πρόνοιας κ.λπ.). Έτσι θα δημιουργηθούν δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας σε τομείς που πλήττονται από χρόνια έλλειψη προσωπικού και θα αναβαθμιστούν υπηρεσίες οι οποίες είναι απολύτως αναγκαίες αλλά σήμερα παρέχονται ανεπαρκώς (π.χ. φροντίδα ηλικιωμένων, αποκατάσταση ατόμων με αναπηρία κ.λπ.).
     
  • Τη μείωση του συνολικού χρόνου εργασίας των εργαζομένων χωρίς μείωση των αποδοχών τους. Μέτρα σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι η θέσπιση 35ώρης εβδομαδιαίας εργασίας (5ήμερο-7ωρο), χωρίς ελαστικές διευθετήσεις και χωρίς μείωση των αποδοχών, η αύξηση των ημερών άδειας κ.ά.
     
  • Την αύξηση του κόστους της υπερεργασίας και των υπερωριών, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά και να ευνοείται η πραγματοποίηση νέων προσλήψεων.
     
  • Την τεκμηρίωση δικαιώματος σύνταξης για όλους τους εργαζόμενους στα 35 χρόνια εργασίας και ασφάλισης χωρίς όριο ηλικίας και στα 30 χρόνια για τους εργαζόμενους στα χαρακτηρισμένα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
     
  • Την ανακοπή της τάσης των εργοδοτών να μην προσλαμβάνουν γυναίκες. Σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να εξεταστεί και το ενδεχόμενο της επιβολής ποσόστωσης στις μεγάλες επιχειρήσεις.
     
  • Την επιβολή ποσόστωσης για άτομα με αναπηρία σε επιχειρήσεις με περισσότερους από 100 εργαζόμενους.
     
  • Την υποχρεωτική διαμόρφωση των απαραίτητων υποδομών πρόσβασης ΑΜΕΑ σε όλους τους χώρους κάθε επιχείρησης που απασχολεί πάνω από 50 εργαζόμενους. Για τις μικρότερες επιχειρήσεις θα υπάρξουν σχετικές επιδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό.
     
  • Τη διακοπή των μετοχοποιήσεων-ιδιωτικοποιήσεων, που έχουν ως συνέπεια την απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. Παράλληλα, διεκδικούμε την επανάκτηση του ελέγχου του Δημοσίου σε επιχειρήσεις όπως ο ΟΤΕ, τα ΕΛΠΕ.

 Προστασία από τις απολύσεις

  • Καθιέρωση του αιτιολογημένου χαρακτήρα των απολύσεων για τους απασχολούμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου στον ιδιωτικό τομέα.
     
  • Αναγνώριση του δικαιώματος στην αποζημίωση για κάθε μορφή καταγγελίας των συμβάσεων.
     
  •  Εξίσωση των εργατών με τους υπαλλήλους όσον αφορά την αποζημίωση λόγω απόλυσης.

  • Μείωση του ορίου των ομαδικών απολύσεων για τις επιχειρήσεις που απασχολούν από 20 έως 199 εργαζόμενους.
     
  • Καθιέρωση μορφών εκπροσώπησης των εργαζομένων στις διαδικασίες διαβούλευσης σε επιχειρήσεις άνω των 5 εργαζομένων.

 
2.  ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ – ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
 
Η διασφάλιση της πλήρους, σταθερής και ποιοτικής εργασίας αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο θωράκισης των εργαζομένων αλλά και της οικονομίας έναντι των συνεπειών της κρίσης.
 

Ενάντια στο κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο παραγωγικό μοντέλο, που στηρίζεται στο χαμηλό εργασιακό κόστος, στην ευέλικτη εργασία, στην ενοικίαση εργαζομένων, στη μερική απασχόληση και την ανασφάλιστη εργασία, αγωνιζόμαστε για ένα εναλλακτικό, ποιοτικά αναβαθμισμένο, παραγωγικό μοντέλο, με βασικό πυλώνα την προστασία και την αξιοπρέπεια της εργασίας.
Βασική μας προτεραιότητα ήταν και παραμένει η κατάργηση όλων των ελαστικών, μερικών και άτυπων μορφών εργασίας που έχουν καθιερωθεί με αλλεπάλληλους νόμους των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ. τα τελευταία 20 χρόνια και η αντικατάστασή τους από σχέσεις αξιοπρεπούς απασχόλησης.

 
Πιο συγκεκριμένα, προτείνουμε και διεκδικούμε:

  •  Κατάργηση των νόμων που αφορούν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την αμοιβή υπερωριών, την ενοικιαζόμενη εργασία, τον περιορισμό των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, την διάκριση παλιών και νέων εργαζομένων, την εφαρμογή της μερικής απασχόλησης, την ενοικίαση εργαζομένων, τη διαλείπουσα εργασία και την κατοχύρωση της εργασίας με δελτίο παροχής υπηρεσιών. (ν. 1892/90, ν. 2639/98, ν. 2874/2000, ν. 2956/2001, ν. 3385/2005, ν. 3429/2005, άρ. 56 του ν. 3691/2008).
     
  • Κατάργηση του άρ. 16 του ν. 3674/2008 για την ταχύτατη εκδίκαση απεργιών με διορισμό εφέτη και του ν. 3536/2007 για την οριστική κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης απεργών.
     
  • Επέκταση της εφαρμογής της εργατικής νομοθεσίας σε κατηγορίες εργαζομένων που η απασχόλησή τους υποκρύπτει εξαρτημένη μισθωτή σχέση (εργαζόμενοι με δελτία παροχής υπηρεσιών, τηλεργαζόμενοι, φασονίστες, εργαζόμενοι με συμβάσεις παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών).
     
  • Διασφάλιση όλων των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων όσων εργάζονται με ελαστικές μορφές απασχόλησης, μέχρι αυτές να καταργηθούν.
     
  • Ουσιαστική αύξηση των επιθεωρητών εργασίας και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, με δυνατότητα επιβολής εκτελεστέων ποινών στις επιχειρήσεις που παραβιάζουν τη νομοθεσία.
     
  • Νομιμοποίηση των μεταναστών και απόδοση σ’ αυτούς των θεσμοθετημένων μισθολογικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

 
Για τον δημόσιο τομέα

  • Κατάργηση των υπεργολαβιών στον δημόσιο τομέα (π.χ. καθαρίστριες, φύλακες σχολείων κ.λπ.) και κάλυψη των αναγκών με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
     
  • Κατάργηση του ΠΔ 164/04. Οριστικό τέλος στο θεσμό της ομηρείας των συμβασιούχων.
     
  • Όλες οι προσλήψεις στο Δημόσιο να γίνονται μόνο μέσω ΑΣΕΠ.
     
  • Κατάργηση του φαινομένου συνύπαρξης προσωπικού με σχέσεις δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου στον ίδιο εργασιακό χώρο. Απόδοση σε όλους του καθεστώτος του δημόσιου υπαλλήλου.
     
  • Κατάργηση του ν. 3429/05 που εισάγει διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο νεοπροσλαμβανόμενο και το υφιστάμενο προσωπικό και επιτρέπει τη μονομερή αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος του «μόνιμου» προσωπικού με υπουργική απόφαση. Κατάργηση των διατάξεων που απαγορεύουν την προσφυγή των εργαζομένων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
     
  • Θέσπιση ποιοτικών προτύπων και αξιοκρατικού πλαισίου λειτουργίας.
     
  • Τερματισμός της πρόσληψης εκτάκτων και συμβασιούχων, καθώς και της χρήσης ανασφάλιστης εργασίας μέσω των προγραμμάτων stage.

 
Για την ενίσχυση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων

  • Καθιέρωση της εκπροσώπησης των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που στερούνται συλλογικής εκπροσώπησης και που απασχολούν περισσότερους από 5 εργαζόμενους.
     
  • Καθιέρωση του θεσμού του εκπροσώπου των εργαζομένων με καθολική ψηφοφορία στις επιχειρήσεις άνω των 5 εργαζομένων όταν δεν υπάρχει άλλη συλλογική εκπροσώπηση.
     
  • Καθιέρωση του συνδικαλιστικού εκπροσώπου από συνδικαλιστική οργάνωση (πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια) που καλύπτει τον εργασιακό χώρο για τις επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 10 εργαζόμενους.
     
  • Καθιέρωση συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, καθώς και συνδικαλιστικής εκπροσώπησης σε σύνθετες δομές οικονομικής δραστηριότητας (αεροδρόμια, εμπορικά κέντρα κ.λπ.).
     
  • Θέσπιση συμβουλίου εργαζομένων, συνδικαλιστικής εκπροσώπησης και συλλογικών διαπραγματεύσεων στους ομίλους επιχειρήσεων.

 
 
3.   ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Σε συνθήκες κρίσης, όπως η σημερινή, είναι απολύτως αναγκαία η οικοδόμηση ενός συστήματος ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, έτσι ώστε να μην οδηγούνται σε πλήρη και μόνιμη εξαθλίωση ιδίως οι μακροχρόνια άνεργοι, που σήμερα δεν έχουν ουσιαστικά καμία προστασία.

Προτείνουμε:

  • Όλοι οι εισερχόμενοι για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας που εγγράφονται στον ΟΑΕΔ και δεν τους εξασφαλίζεται εντός δύο μηνών εργασία σύμφωνη με τα προσόντα τους να δικαιούνται βοήθημα ίσο με το επίδομα ανεργίας.
  • Αύξηση του επιδόματος ανεργίας  ώστε να ανέρχεται στο 75% του τεκμαρτού μισθού, ανάλογα με τα χρόνια ασφάλισης, με ελάχιστο το 80% του κατώτατου μισθού. Επέκταση του χρόνου χορήγησής του και ειδικό πλαίσιο προστασίας των μακροχρόνια ανέργων.
  • Ο χρόνος ανεργίας να ασφαλίζεται για σύνταξη και υγεία.
  • Υποχρεωτική κάλυψη από τις επιχειρήσεις των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων που απολύουν εφόσον είναι μεγαλύτεροι των 55 ετών.
  • Δωρεάν χορήγηση στους ανέργους κάρτας απεριόριστων διαδρομών στα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς, καθώς και εκπτωτικής πολιτιστικής κάρτας.
  • Αναστολή για τους ανέργους της πληρωμής δόσεων στεγαστικών δανείων, επιδότηση ενοικίου και απαλλαγή του 50% των λογαριασμών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.

 
Β. ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ – ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
 
4.  ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ – ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ – ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Ο πλούτος που παράχθηκε στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και τα κέρδη από την οικονομική ανάπτυξη δεν μοιράστηκαν σε όλους. Το εισόδημα των εργαζομένων έμεινε στάσιμο ή και μειώθηκε, ενώ η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, η εμπορευματοποίηση βασικών δημόσιων αγαθών και η ακρίβεια έχουν διευρύνει τις ανισότητες και τη φτώχεια.
 

Η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος των μισθωτών, η καταπολέμηση της ακρίβειας, ο περιορισμός της φτώχειας και η συμπίεση του κόστους ζωής των νοικοκυριών μέσω της παροχής ποιοτικών κοινωνικών αγαθών αποτελούν κύριες προτεραιότητες για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε:

  • Καθορισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
     
  • Σύγκλιση των κατώτερων αποδοχών με τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ-15. Εισοδηματικές αυξήσεις που θα υπερβαίνουν τον πληθωρισμό και την αύξηση της παραγωγικότητας.
     
  • Διαμόρφωση ειδικού δείκτη πληθωρισμού που θα αφορά τα φτωχότερα νοικοκυριά και θα υπολογίζει τις αυξήσεις των τιμών βάσει των ιδιαίτερων καταναλωτικών προτύπων-αναγκών τους.
    Αυτός ο δείκτης θα λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις διαπραγματεύσεις για μισθούς ή συντάξεις.
     
  • Κανένας μισθός, καμία σύνταξη κάτω από το όριο της φτώχειας.
     
  • Αυστηρός έλεγχος κόστους σε όλα τα στάδια διύλισης και εμπορίας πετρελαιοειδών. Θέσπιση οροφής στις τιμές από τη διύλιση και το εμπόριο μέχρι τον καταναλωτή.
     
  • Συντονισμός των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους για την καταπολέμηση της αισχροκέρδειας στην αγορά.
  • Πάγωμα τιμολογίων των ΔΕΚΟ.
     
  • Μείωση του κόστους διαβίωσης, με επαναφορά του δημόσιου ελέγχου σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.), με υποστήριξη της δημόσιας δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες και με δραστική βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας-πρόνοιας.
     
  • Παροχή επιδόματος θέρμανσης.
     
  • Δωρεάν διάθεση στα φτωχότερα στρώματα μιας βασικής ποσότητας αγαθών και υπηρεσιών (ενέργεια, νερό, επικοινωνίες, συγκοινωνίες).

 
5.  ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ


Η κρίση στον τομέα της εργασίας, σε συνδυασμό με τις εκρηκτικές διαστάσεις της εισφοροδιαφυγής, έχουν οδηγήσει το ασφαλιστικό σύστημα σε οριακή κατάσταση. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης αλλά αξιοποίησαν την προβληματική κατάσταση των Ταμείων για να περιορίσουν ακόμη περισσότερο τα ασφαλιστικά δικαιώματα.
 

Ένα ισχυρό, αναβαθμισμένο και κοινωνικά αποτελεσματικό δημόσιο και καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης μπορεί να χρηματοδοτηθεί επαρκώς εφόσον: α) προωθηθούν ολοκληρωμένες πολιτικές που θα δημιουργούν νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης και β) ληφθούν ριζικά μέτρα που να αντιμετωπίζουν την εισφοροδιαφυγή.

Στην κατεύθυνση αυτή, προτείνουμε:
 

  • Αύξηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης
  • Πλήρης ασφάλιση ανασφάλιστων ή μερικώς ασφαλισμένων εργαζομένων (αλλοδαποί, άτυπες μορφές απασχόλησης, προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης ανέργων κ.λπ.).
     
  • Πλήρης ασφάλιση για κύρια σύνταξη στους ανέργους για όλο το διάστημα της ανεργίας τους, με κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών από τον ΟΑΕΔ.
     
  • Νομιμοποίηση και ένταξη των μεταναστών στο ασφαλιστικό σύστημα.
     
  • Αξιοποίηση των διαθεσίμων και της ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών οργανισμών με βάση κριτήρια ασφαλούς και εγγυημένης απόδοσης, μακριά από τη λογική του χρηματιστηριακού τζόγου.
     
  • Απόδοση στην κοινωνική ασφάλιση του 50% των προστίμων που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις για φοροδιαφυγή και για περιπτώσεις αισχροκέρδειας και δημιουργίας καρτέλ.
     
  • Ειδική φορολόγηση της ποντοπόρου ναυτιλίας για ενίσχυση του ΝΑΤ.

Καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας

  • Ενίσχυση με προσωπικό, μέσα και πόρους των ελεγκτικών οργάνων για ανασφάλιστη εργασία και εισφοροδιαφυγή.
     
  • Θεσμοθέτηση του κοινωνικού και εργατικού ελέγχου, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που οι επιχειρήσεις προβαίνουν σε μαζικές απολύσεις ή σε ενέργειες βλαπτικές για το περιβάλλον.
     
  • Κατάργηση των χαριστικών ρυθμίσεων στην απόδοση των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα Ταμεία και αύξηση των προβλεπόμενων ποινών για όσους χρησιμοποιούν ανασφάλιστη εργασία.
     
  • Υποχρεωτική αναδρομική ασφάλιση με δαπάνη του εργοδότη για όσο διάστημα ο/η εργαζόμενος/η είναι ανασφάλιστος/η.
     
  • Δημοσιοποίηση των ονομάτων των μεγάλων οφειλετών προς το ΙΚΑ.

Μεταρρύθμιση και αναβάθμιση του ασφαλιστικού συστήματος

  • Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της ΝΔ και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και συγκεκριμένα των ν. 1902/90, 2084/92, 3029/02 και 3655/08.
     
  • Δημιουργία δύο πυλώνων στο ασφαλιστικό σύστημα: α) Κύρια ασφάλιση, που καλύπτει την κύρια σύνταξη και την υγεία και χρηματοδοτείται με το σύστημα της τριμερούς χρηματοδότησης (2/9 ο ασφαλισμένος, 4/9 ο εργοδότης και 3/9 το κράτος), β) Επικουρική ασφάλιση, που καλύπτει την επικουρική σύνταξη, η οποία έχει συμπληρωματικό χαρακτήρα, καλύπτεται από την εγγύηση του κράτους και χρηματοδοτείται από ίσες εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη.
     
  • Οι όποιες ενοποιήσεις θα γίνονται με τη συμμετοχή των ασφαλισμένων, χωρίς συρρίκνωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων και αφού προηγηθεί η διενέργεια αξιόπιστων αναλογιστικών μελετών και η κάλυψη από το κράτος και την εργοδοσία των όποιων ελλειμμάτων.
     
  • Κατάργηση όλων των ασφαλιστικών διακρίσεων με βάση την ηλικία ή την ημερομηνία της πρώτης ένταξης σε ασφαλιστικό ταμείο.
     
  • Τα γενικά όρια συνταξιοδότησης ορίζονται στα 65 έτη για τους άνδρες και στα 60 για τις γυναίκες, με προοπτική τη μείωση στα 60 και 55 αντίστοιχα, ανεξάρτητα από την ημερομηνία ασφάλισης. Για τα βαρέα και ανθυγιεινά ορίζονται στα 60 για τους άνδρες και 55 για τις γυναίκες, με προοπτική τα 55 και 50 αντίστοιχα. Επαναφορά του θεσμού της πλήρους συνταξιοδότησης με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας. 
     
  • Επέκταση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στον δημόσιο τομέα και σε νέα επαγγέλματα.
     
  • Ασφαλιστική κάλυψη του χρόνου ανεργίας, ασθένειας, λοχείας και στρατιωτικής θητείας. Υπολογισμός των υπερωριών και όλων των ημεραργιών στο χρόνο ασφάλισης και στις συντάξιμες αποδοχές.
     
  • Υπολογισμός της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών του τελευταίου χρόνου ασφάλισης ή του καλύτερου χρόνου της τελευταίας 10ετίας και της επικουρικής, ως κάτω βάσης, στο 20% του συντάξιμου μισθού. Οι αναπροσαρμογές κύριας και επικουρικής σύνταξης να γίνονται σύμφωνα με τις ετήσιες αυξήσεις των συλλογικών συμβάσεων των εν ενεργεία εργαζομένων.
  • Καθιέρωση κατώτερης σύνταξης ίσης με 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη και επικουρικής ίσης με 5 ημερομίσθια.
     
  • Τροποποίηση του καθεστώτος διαδοχικής ασφάλισης ώστε να μην οδηγεί σε μείωση των συντάξεων.
     
  • Καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για όλους όσοι κατοικούν στην Ελλάδα. Κατάργηση της συμμετοχής στα φάρμακα των ανέργων, των ατόμων με αναπηρία, όσων αμείβονται με τον κατώτατο μισθό ή την κατώτατη σύνταξη, καθώς και όλων όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα.

 
Γ.  Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΒΑΣΙΚΟ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ
 
6.    ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ


Η υγεία δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εμπορευματοποίησης ούτε να υπόκειται στη δικαιοδοσία του κέρδους. Αποτελεί, αντιθέτως, αναφαίρετο κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα, που οφείλει να βρίσκεται έξω από τις διαδικασίες της αγοράς.
 

Στρατηγικός μας στόχος είναι η οικοδόμηση ενός ολοκληρωμένου δημόσιου συστήματος υγείας και πρόνοιας που θα παρέχει άμεση, δωρεάν, καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους πολίτες σε υπηρεσίες υψηλής ποιότητας, τη στιγμή της ανάγκης.


Το ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα υγείας που οραματιζόμαστε:

  • Θα χρηματοδοτείται ενιαία από τον κρατικό προϋπολογισμό και από τους κλάδους υγείας των ασφαλιστικών ταμείων
     
  • Θα περιλαμβάνει το σύνολο των σημερινών δομών υγείας και πρόνοιας (ΕΣΥ, ΙΚΑ, ιατρεία των ασφαλιστικών ταμείων και των δήμων κ.λπ.).
     
  • Θα πλαισιώνεται από ένα ολοκληρωμένο δημόσιο δίκτυο υπηρεσιών ενημέρωσης, πρόληψης, πρωτοβάθμιας περίθαλψης και προαγωγής της υγείας.
Πρωταρχικός μας στόχος είναι η ελαχιστοποίηση των ιδιωτικών δαπανών για την υγεία, οι οποίες ανέρχονται σήμερα στο 6% του συνολικού εισοδήματος των Ελλήνων και αποτελούν το 57% των συνολικών δαπανών για την υγεία.

 

Για την επίτευξη αυτού του στόχου θεωρούμε αναγκαίο να ληφθούν τα επόμενα χρόνια τα εξής μέτρα:

  • Αύξηση των δημόσιων δαπανών για την υγεία με ταυτόχρονη αναβάθμιση του προγραμματισμού, του σχεδιασμού και της οργάνωσης του όλου συστήματος υγείας. Η αναβάθμιση αυτή συνιστά προϋπόθεση και για να αντιμετωπιστούν τα «φακελάκια», τα παράνομα ιδιωτικά ιατρεία και η διαπλοκή με τις φαρμακευτικές εταιρείες.
     
  • Σύνταξη Υγειονομικού Χάρτη της χώρας όπου θα καταγράφονται οι υπάρχουσες δομές και ανάγκες. Ο Χάρτης αυτός θα κυρωθεί από τη Βουλή και θα αποτελεί πλαίσιο αναφοράς για τις μελλοντικές κυβερνήσεις.
     
  • Δημιουργία οργανωμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας-Πρόνοιας, που θα δίνει έμφαση στη σωστή και έγκαιρη ενημέρωση και διάγνωση παράλληλα με την περίθαλψη και θεραπεία σε πρωτοβάθμιο επίπεδο, έτσι ώστε στα νοσοκομεία να καταλήγουν μόνο τα βαριά περιστατικά.
     
  • Καθιέρωση του θεσμού της ομάδας υγείας, με πυρήνα τον οικογενειακό γιατρό.
     
  • Ολοήμερη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων και κατάργηση των ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων.
     
  • Καθιέρωση ποιοτικών προτύπων για την ξενοδοχειακή υποδομή των νοσοκομείων και τον εξοπλισμό τους.
     
  • Δημιουργία αυτοτελών Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) στα νοσοκομεία.
     
  • Στελέχωση και αύξηση του αριθμού των κλινών των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).
     
  • Κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων γιατρών, επαγγελματιών υγείας και λοιπού προσωπικού από εργαζόμενους πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Κατάργηση του θεσμού των επικουρικών γιατρών και νοσηλευτών.
     
  • Διαρκής επιμόρφωση και διασφάλιση της οικονομικής, επαγγελματικής και επιστημονικής αναβάθμισης και εξέλιξης των εργαζομένων στο χώρο της υγείας.
     
  • Ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας όλων όσοι ζουν και εργάζονται στη χώρα (κατάργηση του ελάχιστου αριθμού ενσήμων για παροχή υγειονομικής περίθαλψης κ.λπ.).
     
  • Αναβάθμιση του ΕΟΦ, δημιουργία Εθνικής Φαρμακαποθήκης και υπαγωγή των αρμοδιοτήτων του φαρμάκου στο υπουργείο Υγείας.
     
  • Αυστηρός έλεγχος της τιμολογιακής πολιτικής, της συνταγογράφησης φαρμάκων και θεραπειών, ώστε να εξασφαλίζεται η ποιότητα, η επάρκεια, αλλά και η λελογισμένη χρήση των φαρμάκων.
     
  • Ματαίωση των Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στο χώρο της υγείας, καθώς και κάθε προσπάθειας ανάθεσης σε ιδιώτες της διοίκησης ολόκληρων τμημάτων των δημόσιων νοσοκομείων (π.χ. διαγνωστικών εργαστηρίων, ΜΕΘ κ.λπ.).
     
  • Θέσπιση ενός αυστηρού νομοθετικού πλαισίου για την ίδρυση και λειτουργία των ιδιωτικών φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας.

 
7.  ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ


Η παιδεία αποτελεί ένα μη διαπραγματεύσιμο κοινωνικό αγαθό. Η επένδυση στην παιδεία, στην έρευνα και στον πολιτισμό δεν συνιστά μόνο προϋπόθεση για μια βιώσιμη απάντηση στην κρίση, αλλά και στρατηγική για μια καλύτερη κοινωνία.
 
Θεωρούμε αναγκαίο έναν 10ετή προγραμματισμό, με στόχο την ανάδειξη της Ελλάδας σε χώρα εκπαιδευτικής και ερευνητικής αριστείας, μέσω της συστηματικής, γενναιόδωρης και μακροχρόνιας δημόσιας επένδυσης στο ανθρώπινο δυναμικό και στις υποδομές της παιδείας.


Είναι αναγκαίο λοιπόν η εκπαιδευτική πολιτική να υπηρετεί τρεις βασικούς στόχους:

 

1.  Διαφύλαξη του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, σε όλες τις βαθμίδες.

2.  Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση για όλους ανεξαιρέτως τους απόφοιτους του Λυκείου ανεξάρτητα από τον βαθμό του απολυτηρίου τους και το έτος αποφοίτησής τους

3.  Μηδενισμός μέσα σε μια τετραετία των δαπανών του οικογενειακού προϋπολογισμού για εκπαιδευτικές ανάγκες.

 

Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι προτείνουμε:

  • Θεσμοθέτηση ενιαίας 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης (2 χρόνια προσχολική αγωγή, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο).
     
  • Αναβάθμιση της διδασκαλίας στο δημόσιο σχολείο, με σύγχρονα βιβλία, νέες παιδαγωγικές μεθόδους, λειτουργία εργαστηρίων, αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, πρόσβαση σε ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες για όλους τους μαθητές.
  • Ανασχεδιασμός του σχολικού προγράμματος με λιγότερα και πιο ουσιαστικά μαθήματα, με έμφαση στη γλώσσα, τις επιστήμες και την κριτική σκέψη, με εισαγωγή πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων.
  • Διαρκή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και στήριξή τους με βοηθητικό προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κ.λπ.).
     
  • Ταχεία δημιουργία σύγχρονων δημόσιων νηπιαγωγείων για την κάλυψη των αναγκών όλων των παιδιών.
  • Εκπόνηση προγράμματος για τη μετατροπή των δημοτικών σχολείων σε ολοήμερα που θα πληρούν τις σύγχρονες απαιτήσεις (χώροι άθλησης και πολιτισμού, εστιατόρια κ.λπ.).
  • Δημιουργία Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, καθώς και αποτελεσματικών προγραμμάτων ενισχυτικής διδασκαλίας για την μείωση των ανισοτήτων.
  • Καθιέρωση δημόσιας, δωρεάν και υποχρεωτικής εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης των παιδιών με αναπηρία στα γενικά ή σε ειδικά σχολεία, ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε παιδιού.
     
  • Ενσωμάτωση της Τε­χνι­κής Ε­παγ­γελ­μα­τι­κής Εκ­παί­δευ­σης στην ε­νιαί­α λυκεια­κή βαθ­μί­δα με στόχο τη δημιουργία του Ενιαίου Λυκείου Θεωρίας και πράξης.
  • Αποσύνδεση του λυκείου από το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
  • Αναγνώριση από το κράτος του δικαιώματος όλων των αποφοίτων λυκείου να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε τριτοβάθμιο επίπεδο. Κατάργηση του «κλειστού αριθμού εισακτέων» και κάλυψη όλων των αναγκών, ώστε να μην αναγκάζονται οι νέοι να καταφεύγουν στο εξωτερικό ή στην ιδιωτική εκπαίδευση.
  • Δημιουργία συστήματος ελεύθερης πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση με επιστημονικά και μόνο κριτήρια.
  • Δημιουργία κύκλου δημόσιας και δωρεάν μεταλυκειακής επαγγελματικής εκπαίδευσης υψηλής ποιότητας.
  • Κατάργηση της βαθμίδας των κολεγίων και των κέντρων ελευθέρων σπουδών, με παράλληλη δυνατότητα μετατροπής τους σε ΙΕΚ/ΚΕΚ και με μέριμνα για τους μέχρι σήμερα αποφοίτους τους.
     
  • Διασφάλιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των πανεπιστημιακών και μεταπτυχιακών σπουδών. Ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας.
     
  • Ουσιαστική ανωτατοποίηση των ΤΕΙ, μέσα από διεύρυνση των γνωστικών τους αντικειμένων και αναβάθμισης της ποιότητάς τους.
     
  • Κατάργηση του ν. 3374/05 περί «διασφάλισης ποιότητας των ΑΕΙ» και καθιέρωση διαδικασιών τεκμηριωμένης αποτίμησης του διδακτικού και ερευνητικού των ΑΕΙ από την ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα με βάση ακαδημαϊκά και όχι αγοραία κριτήρια.
  • Δημιουργία κοινού θεσμικού πλαισίου για την έρευνα στα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα και ενιαίος συντονισμός της.
     
  • Εξασφάλιση αξιοκρατίας, ικανοποιητικών αποδοχών και αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας για όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό. Κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων και επιβολή πλαφόν στους αναπληρωτές. Κάλυψη όλων των κενών θέσεων εκπαιδευτικού και ερευνητικού προσωπικού.
     
  • Αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας και της έρευνας τουλάχιστον στον μέσο ευρωπαϊκό όρο (5,25% του ΑΕΠ για την εκπαίδευση και 3% για την έρευνα).

 
8.   ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ


Το περιβάλλον και οι φυσικοί πόροι αποτελούν συλλογικά, κοινωνικά αγαθά που δεν μπορεί να ρυθμίζονται με τη λογική του κέρδους και τις διαδικασίες της αγοράς. Όλοι μας –και ιδίως οι μελλοντικές γενιές– έχουμε δικαίωμα να ζούμε σε ένα υγιεινό και βιώσιμο περιβάλλον.
 
Σήμερα που η κλιματική αλλαγή, οι φωτιές, η οικοδόμηση των ελεύθερων χώρων και η ρύπανση απειλούν την ίδια τη ζωή στον πλανήτη, χρειάζεται άμεση και δυναμική δράση για την αντιστροφή της κατάστασης. 

Δάση:

  • Κατάργηση του δασοκτόνου ν. 3208/03 και ανάσχεση κάθε μελλοντικής προσπάθειας αναθεώρησης των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος.
     
  • Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου, με σαφή οριοθέτηση και απόλυτη προστασία των εδαφών δασικού χαρακτήρα.
     
  • Χωροταξικός σχεδιασμός της πυροπροστασίας, εγκατάσταση συστημάτων εντοπισμού των πυρκαγιών, αξιοποίηση εθελοντικών δυνάμεων και τοπικής αυτοδιοίκησης, και στενή συνεργασία μεταξύ της Πυροσβεστικής και της Δασικής Υπηρεσίας. 

Ακτές και θαλάσσιο περιβάλλον:

  • Ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραλίες.
     
  • Χαρτογράφηση της οικολογικής κατάστασης των ακτών και έλεγχος της ποιότητας των θαλάσσιων υδάτων.
     
  • Απόρριψη του μοντέλου της λεγόμενης «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης, των γηπέδων γκολφ και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας. Προώθηση του βιώσιμου, περιβαλλοντικά υπεύθυνου, τουρισμού.
     
  • Θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία.
     
  • Λήψη αυξημένων μέτρων για την αποφυγή ατυχημάτων στη ναυσιπλοΐα και την αντιμετώπιση της ρύπανσης, ιδιαίτερα από τάνκερ και κρουαζιερόπλοια. 

Διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων:

  • Περιβαλλοντικά ορθή, οικονομική και χωρικά δίκαιη διαχείριση των απορριμμάτων.
     
  • Ενίσχυση της πρόληψης και της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή. Μέτρα για τον περιορισμό των απορριμμάτων (π.χ. συσκευασίες).
     
  • Υιοθέτηση διαφανών και αξιόπιστων διαδικασιών για τη χωροθέτηση νέων μονάδων επεξεργασίας και τελικής διάθεσης αποβλήτων, με στόχο τη διεύρυνση της κοινωνικής αποδοχής.
     
  • Ορθολογικός επιμερισμός των οχλήσεων που προκύπτουν από τη διαχείριση των αποβλήτων (ώστε να μη συσσωρεύονται σε κάποιες περιοχές) και παροχή κατάλληλων αντισταθμιστικών κινήτρων.
     
  • Απόρριψη της καύσης των απορριμμάτων.
     
  • Ολοκλήρωση του περιφερειακού σχεδιασμού εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων και διαφανής αξιοποίηση των σχετικών ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Διαχείριση υδάτων:

  • Απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου, που ακόμη προωθείται. Η λύση για τη Θεσσαλία θα προέλθει μέσα από ορθολογική διαχείριση του υδατικού πλούτου και αντικατάσταση των υδροβόρων καλλιεργειών.
     
  • Σχεδιασμός υδατικής πολιτικής με κεντρικό στόχο τη διευθέτηση των ισοζυγίων προσφοράς και ζήτησης του νερού σε επίπεδο λεκάνης υδατικού διαμερίσματος.
     
  • Εξοικονόμηση υδατικών πόρων με ήπιες παρεμβάσεις διαχείρισης της ζήτησης του νερού σε όλους τους τομείς και διαφορική τιμολόγηση της χρήσης του νερού. Κατασκευή έργων μικρής κλίμακας στην ορεινή κυρίως ζώνη και βιώσιμη αξιοποίηση των αποθεμάτων. 

Χωροταξικός σχεδιασμός και ποιότητα ζωής στις πόλεις:

  • Αναθεώρηση των Χωροταξικών Πλαισίων που ψήφισε η κυβέρνηση της Ν.Δ. παρά τις αντιδράσεις όλων των επιστημονικών και περιβαλλοντικών φορέων.
     
  • Καμία προσθήκη οικοδομικού όγκου σε ελεύθερους χώρους δημόσιου ενδιαφέροντος στα κορεσμένα κέντρα των πόλεων (μητροπολιτικά-αστικά πάρκα, μεγάλες αδόμητες εκτάσεις, στρατόπεδα, εκτάσεις ολυμπιακών εγκαταστάσεων κ.λπ.).
     
  • Αναβάθμιση και αύξηση του πρασίνου στις πόλεις, με σαφές χρονοδιάγραμμα και δέσμευση πόρων.
     
  • Αγορά, απαλλοτρίωση, ανταλλαγή και εν γένει εξασφάλιση εκτάσεων, προκειμένου να μετατραπούν σε χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και ερασιτεχνικής άθλησης.
     
  • Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης σε όλη τη χώρα και εκτέλεση των αποφάσεων κατεδάφισης αυθαίρετων κτισμάτων.
     
  • Προώθηση κατασκευής βιοκλιματικών κτιρίων και θέσπιση κινήτρων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης (μόνωση, θέρμανση-ψύξη) των υπαρχόντων κτιρίων, με έμφαση στα μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.
     
  • Εκπόνηση εκτεταμένων προγραμμάτων ενοποίησης και φύτευσης ακάλυπτων χώρων και ταρατσών πολυκατοικιών.
     
  • Ενίσχυση της μετακίνησης με τα πόδια, με ποδήλατο και με «πράσινα» μέσα μαζικής μεταφοράς. Θέσπιση αντικινήτρων αγοράς ΙΧ, ιδίως ενεργοβόρων.

Θεσμοί προστασίας του περιβάλλοντος

  • Ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου με αντικείμενο το περιβάλλον, τη χωροταξία-πολεοδομία και τη δασική πολιτική.
     
  • Αναδιοργάνωση και επαρκής στελέχωση της Δασικής-Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, θεσμική θωράκιση της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος ως Ανεξάρτητης Αρχής, αναβάθμιση του ρόλου των κεντρικών, περιφερειακών και νομαρχιακών υπηρεσιών ελέγχου του περιβάλλοντος.
     
  • Εφαρμογή της νομοθεσίας περί περιβαλλοντικής ευθύνης για την πρόληψη και πλήρη αποκατάσταση κάθε ζημιάς, επιβολή κυρώσεων αποτρεπτικού χαρακτήρα για το περιβαλλοντικό έγκλημα, με χρήση των προστίμων για περιβαλλοντικούς σκοπούς.
     
  • Διαδικασίες ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους πολίτες και ουσιαστική συμμετοχή των αυτοδιοικητικών, παραγωγικών και κοινωνικών φορέων στη λήψη αποφάσεων.
     
  • Εισαγωγή της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Στήριξη της έρευνας για ανάπτυξη νέων εφαρμογών και καινοτομίας για την προστασία του περιβάλλοντος και την αειφορία.

     

Δ.  ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
 
 
9.  ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ


Σήμερα αμφισβητούνται από πολλές πλευρές η ελευθερία, η δημοκρατία, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Τα κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίζονται με πολιτικές που διασπείρουν στην κοινωνία το φόβο, την καχυποψία για τον διπλανό, την ανισότητα, και βάζουν την υποτιθέμενη «ασφάλεια» πάνω από την ελευθερία.
 

Στόχος μας είναι μια κοινωνία ανοιχτή, φιλόξενη, χωρίς διακρίσεις, αλλά με ίσα δικαιώματα και ελευθερίες για όλα τα μέλη της. Μια κοινωνία όπου όλοι θα μπορούν να ζήσουν, να δημιουργήσουν και να εκφραστούν ελεύθερα.

 

Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ληφθούν μια σειρά από βασικά μέτρα, με στόχο μέσα στα επόμενα χρόνια τον δραστικό περιορισμό των διακρίσεων και των περιστατικών καταπάτησης δικαιωμάτων:
 

Ενάντια στην κοινωνία του «Μεγάλου Αδελφού»

Μια ανοιχτή κοινωνία δεν μπορεί να γίνει πράξη αν δεν ακυρωθούν οι πολιτικές που αντιμετωπίζουν τους πολίτες σαν «υπόπτους», και οι οποίες προωθούν τον έλεγχο και την καταστολή της καθημερινής ζωής:
 

  • Ανάκληση της επικύρωσης της συνθήκης Σένγκεν, που παραβιάζει το ελληνικό Σύνταγμα.
     
  • Κατάργηση των «τρομονόμων» και των νόμων για τη συλλογή και αποθήκευση βιομετρικών δεδομένων (DNA).
     
  • Απαγόρευση της χρήσης καμερών παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους και σε χώρους εργασίας.
     
  • Ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου και της λειτουργίας της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

 Δικαιώματα για όλους, ενάντια στις διακρίσεις

  • Η πολιτεία πρέπει να παρέχει σε όλα τα μέλη της ίσες δυνατότητες και ίσα δικαιώματα, χωρίς κανενός είδους αποκλεισμούς.
     
  • Υπεράσπιση και ενίσχυση της ελευθερίας έκφρασης, διαδήλωσης, απεργίας, ασύλου κατοικίας, απορρήτου, δίκαιης δίκης.
     
  • Μέτρα για την ίση συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, χωρίς διακρίσεις στην ποιότητα της εργασίας και τις αμοιβές.
     
  • Επέκταση της άδειας μητρότητας σε όλες τις εργαζόμενες μητέρες, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
     
  • Δημιουργία ολοκληρωμένων υποδομών στήριξης της μητρότητας (ποιοτικοί δημόσιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, ολοήμερα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία κ.λπ.).
     
  • Ενίσχυση της παιδείας για τη μειονότητα της Θράκης, με έμφαση στην υπέρβαση των γλωσσικών φραγμών και επαρκή διδασκαλία τόσο της τουρκικής όσο και της ελληνικής γλώσσας.
     
  • Κατάργηση κάθε είδους διακρίσεων ενάντια σε ομάδες του πληθυσμού, αναγνώριση του δικαιώματος στον αυτοπροσδιορισμό, στην προστασία της κουλτούρας, της γλώσσας και του πολιτισμού τους.
     
  • Αναγνώριση του δικαιώματος του πολιτικού γάμου για ομόφυλα ζευγάρια και όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτόν.
     
  • Όχι στην υποχρεωτική στράτευση στα 18 - Μείωση της στρατιωτικής θητείας μέσω της κατάργησης στρατοπέδων - Θέσπιση του οκταώρου ως μέγιστου ορίου υπηρεσίας και εργασίας για τους φαντάρους - Καθιέρωση ισόχρονης εναλλακτικής θητείας.
     
  • Αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, ώστε οι χρήστες να μην καταλήγουν στη φυλακή ακόμη κι αν είναι «βαποράκια». Αυστηρή τιμωρία των εμπόρων. Ενίσχυση όλων των προγραμμάτων αποτοξίνωσης και λήψη μέτρων για τη μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις.
     
  • Αναμόρφωση των φυλακών, θέσπιση εναλλακτικών ποινών για μικρά αδικήματα, κατάργηση της φυλάκισης ανηλίκων, μείωση των εξοντωτικών ποινών πολλών αδικημάτων, προγράμματα επανένταξης των κρατουμένων στον κοινωνικό ιστό.

Εκδημοκρατισμός των σωμάτων ασφαλείας

Είμαστε αντίθετοι σε μια κοινωνία αστυνομικής καταστολής και αυθαιρεσίας. Στόχος μας είναι μια αστυνομία που θα σέβεται τις δημοκρατικές αρχές και θα λειτουργεί με βασικό μέλημα την προστασία και όχι τον περιορισμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών.

  • Κατάργηση του αποκλειστικού έλεγχου της αστυνομίας από την κυβέρνηση και ανάθεσή του στη διακομματική επιτροπή της Βουλής για τα Σώματα Ασφαλείας
  • Αποστρατιωτικοποίηση των σωμάτων ασφαλείας και της εκπαίδευσης των αστυνομικών.
  • Σωστή εκπαίδευση των αστυνομικών σε ό,τι αφορά τη χρήση των όπλων, τους κανόνες εμπλοκής, το εθνικό και διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα.
  • Αφοπλισμός της αστυνομίας σε περιπολίες, διαδηλώσεις κ.λπ.
     

10.   ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ


Η παρουσία μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας θέτει μια σειρά από πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, τα οποία η κυβέρνηση αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις επιχειρούν να αντιμετωπίσουν με πολιτικές «μηδενικής ανοχής», που η ατζέντα τους επιβάλλεται από την Ακροδεξιά, ποντάροντας στους φόβους των πολιτών και στην εκμετάλλευση και την κοινωνική περιθωριοποίηση των μεταναστών.


Με στόχο μια δημοκρατική κοινωνία ελεύθερων και ίσων πολιτών, προτείνουμε ρεαλιστικές πολιτικές για την ανθρωπιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων των μεταναστών, την κοινωνική τους ενσωμάτωση και την αναζήτηση λύσεων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

 
Όχι στις πολιτικές «μηδενικής ανοχής»


Η πολυδάπανη πολιτική «αστυνόμευσης» όχι μόνο δεν λύνει τα προβλήματα, αλλά συνιστά υποχώρηση από τις αξίες του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, ενώ προσβάλλει το παρελθόν των Ελλήνων ως ενός λαού που έχει ζήσει τη μετανάστευση και τις διακρίσεις που τη συνοδεύουν. Το πρώτο βήμα είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου της μετανάστευσης με όρους αξιοπρέπειας:

  • Κατάργηση των σημερινών κέντρων κράτησης αλλοδαπών, που δυσφημούν τη χώρα μας.
  • Δημιουργία ανοιχτών κέντρων, με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης για όσο διάστημα χρειάζεται να παραμείνουν σε αυτούς οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.

Κοινωνική και πολιτική ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία

Οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται εδώ πρέπει να έχουν όλες τις απαραίτητες δυνατότητες να ενταχθούν δημιουργικά στην ελληνική κοινωνία.

Νομιμοποίηση των μεταναστών

  • Εφαρμογή ενός συστήματος ανοιχτής και διαρκούς νομιμοποίησης, υπό προϋποθέσεις.
  • Χτύπημα των δουλεμπόρων, που εισπράττουν χιλιάδες ευρώ από κάθε μετανάστη που μεταφέρουν: Θέσπιση ενός πρόσθετου τύπου άδειας «προς αναζήτηση εργασίας» που θα παρέχεται από τις ελληνικές πρεσβείες και θα διασφαλίζει το δικαίωμα παραμονής στην ελληνική επικράτεια για ένα χρόνο, με στόχο την αναζήτηση εργασίας. Μόνη προϋπόθεση για τη λήψη της η κατάθεση σε ελληνική τράπεζα ποσού 5.000 ευρώ για τη διασφάλιση των βασικών εξόδων διαβίωσης του μετανάστη στη χώρα μας.  

Συνθήκες ζωής

  • Διασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των μεταναστών, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος της ασφάλειας στην εργασία.
  • Δομές προαιρετικής εκμάθησης ελληνικής γλώσσας σε όλους τους ενήλικους μετανάστες πρώτης γενιάς από επαρκώς στελεχωμένα Κέντρα Εκμάθησης Ελληνικής Γλώσσας σε δημοτικό επίπεδο.
  • Καθιέρωση της αντιρατσιστικής εκπαίδευσης

  • Υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης (μεταφραστές, κοινωνικοί λειτουργοί κ.λπ.) για τα σχολεία με μεγάλο αριθμό αλλοδαπών μαθητών και μαθήματα μητρικής γλώσσας και πολιτισμού.
  • Ελεύθερη πρόσβαση των μεταναστών στις υπηρεσίες υγείας (τροποποίηση του άρθρου 84 του ν. 3386/05).

Πολιτικά δικαιώματα

  • Απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, καθώς και σε όλα τα παιδιά που ζουν χρόνια στη χώρα μας.
  • Καθιέρωση της αρχής της κατοικίας προκειμένου για την κτήση της ιθαγένειας, που θα στηρίζεται όχι στον τόπο γέννησης ή στην καταγωγή, αλλά στον τόπο όπου βρίσκεται η κατοικία και η εργασία του μετανάστη.
  • Παροχή δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές για όσους τεκμηριώνουν 5ετή νόμιμη παραμονή στην Ελλάδα. 

Ευρωπαϊκή πολιτική για τη μετανάστευση

Κάθε εθνική πολιτική θα είναι ανεπαρκής αν δεν συνοδευτεί από μια στροφή της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής: από την πολυδάπανη και αναποτελεσματική πολιτική της «Ευρώπης-φρούριο» σε μια πολιτική δημιουργίας υποδομών στις ευρωπαϊκές χώρες υποδοχής αλλά και στις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Μια τέτοια στροφή σημαίνει:

  • Εγκατάλειψη της πολιτικής που προωθεί την ενίσχυση του ευρωπαϊκού συνοριακού σώματος FRONTEX, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης σε χώρες της Βόρειας Αφρικής, τις άτυπες επαναπροωθήσεις και τις απελάσεις.
  • Διακοπή κάθε προσπάθειας τεχνητού περιορισμού του αριθμού των αιτήσεων ασύλου που εγκρίνονται. Κάθε άνθρωπος που διώκεται και κινδυνεύει στη χώρα του δικαιούται και πρέπει να λαμβάνει άσυλο.

  • Παροχή δυνατότητας εξόδου από την Ελλάδα σε όσους μετανάστες το επιθυμούν, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.
  • Ουσιαστική στήριξη των χωρών προέλευσης των μεταναστών για την καταπολέμηση της φτώχειας, αλλά και των χωρών υποδοχής μεταναστών, όπως η Ελλάδα, για τη δημιουργία των αναγκαίων κοινωνικών υποδομών.

Ε.   ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
 
11.  ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


Μια προοδευτική διέξοδος από τη σημερινή παγκόσμια συγκυρία της κρίσης απαιτεί ριζικές και συνεκτικές τομές στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο, που όμως θα είναι ελλιπείς αν δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες ρήξεις στη δημόσια ζωή, στο υπερσυγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό κράτος και στην ίδια τη δημοκρατία.
 

Στόχος μας είναι η αγορά και οι οικονομικές εξουσίες να τεθούν υπό δημοκρατικό έλεγχο και η δημοκρατία να γίνει όχι τυπική αλλά ουσιαστική διαδικασία συμμετοχής.

 

Αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς – Κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της πολιτικής από
οικονομικά συμφέροντα

Η πολιτική διαφθορά, οι αδιαφανείς συναλλαγές πολιτικών και οικονομικών κέντρων, υπονομεύουν τα δημόσια αγαθά και τη δημοκρατία, αλλά επίσης ρίχνουν συνολικά το πολιτικό σύστημα σε ανυποληψία – όπως συμβαίνει εδώ και καιρό με την εμπλοκή των δύο μεγάλων κομμάτων στην υπόθεση ΖΙΜΕΝΣ. Αυτό το «σύστημα» είναι αντίπαλός μας. Γι’ αυτό προτείνουμε άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα θωράκισης του δημόσιου συμφέροντος…
 

…Που εφαρμόζουμε πρώτα απ’ όλα εμείς οι ίδιοι…

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει σταθερά και εφαρμόζει:

  • Τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων
     
  • Την πλήρη δημοσίευση των οικονομικών τους στοιχείων
     
  • Τη χρηματοδότηση των κομμάτων από διαφανείς πηγές (κρατική επιχορήγηση, συνεισφορές μελών και φίλων) και με διαφανή τρόπο

...και διεκδικούμε να εφαρμοστούν στην πολιτική ζωή συνολικά

  • Πλήρης δημοσιοποίηση στο διαδίκτυο κάθε σύμβασης του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
     
  • Αποκλεισμός κάθε μελλοντικής συμμετοχής σε συμβάσεις του Δημοσίου προμηθευτή που καταδικάζεται για δωροδοκία ή αθέμιτο επηρεασμό δημόσιου λειτουργού.
     
  • Αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών (3126/2003), ώστε τα πολιτικά πρόσωπα να μην έχουν ευνοϊκή ποινική μεταχείριση.
     
  • Αλλαγή του νόμου 3023/2002 περί χρηματοδότησης κομμάτων, ώστε να απαγορεύεται η χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων από πάσης φύσεως επιχειρήσεις.
     
  • Περιορισμός των προεκλογικών δαπανών των κομμάτων και των υποψηφίων μέσω της απαγόρευσης των γιγαντοαφισών (που άλλωστε συνήθως είναι παράνομες) και της τηλεοπτικής διαφήμισης πέραν του δωρεάν διατιθέμενου χρόνου.
     
  • Να θεωρείται κακουργηματική πράξη η εσκεμμένη απόκρυψη πηγών χρηματοδότησης και δαπανών των κομμάτων και η κατάθεση ψευδών στοιχείων για τα εισοδήματα ή την περιουσία των κομμάτων.

Εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης και απαλλαγή από πολιτικές και κομματικές εξαρτήσεις

Στόχος μας είναι μια δημόσια διοίκηση με επαρκείς πόρους, σαφείς στόχους και αποτελέσματα, με αξιοκρατία και διαφάνεια, που θα δίνει λόγο στην κοινωνία – μια δημοκρατική μεταρρύθμιση του κράτους που θα έχει στο επίκεντρο την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών των πολιτών και όχι την αντιμετώπιση του πολίτη σαν πελάτη.

   

  • Έλεγχος και καταγραφή των αναγκών κάθε δημόσιου φορέα σε προσωπικό.
     
  • Καθιέρωση ενιαίου, διαφανούς, αντικειμενικού και αξιοκρατικού συστήματος προσλήψεων στο δημόσιο.
  • Κατάργηση του θεσμού των συμβασιούχων.

  • Σαφής καθορισμός των στόχων που καλείται να υλοποιήσει κάθε τομέας της δημόσιας διοίκησης και προσδιορισμός ποιοτικών και ποσοτικών κριτηρίων για την αποτίμηση του αποτελέσματος.
     
  • Αυστηρή αντιμετώπιση των φαινομένων διαφθοράς και ολιγωρίας.

  • Πλήρης μηχανοργάνωση όλων των αντίστοιχων υπηρεσιών και διαδικασιών και δικτύωση μεταξύ τους.
  • Προώθηση της ηλεκτρονικής και τηλεφωνικής εξυπηρέτησης των πολιτών.

 
Δημοκρατικός έλεγχος της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής

Στόχος μας είναι η πολιτική να αποκτήσει ξανά τον έλεγχο πάνω στην οικονομία. Μέσο για την επίτευξή του δεν είναι μια παντοδύναμη και ανεξέλεγκτη κυβέρνηση, αλλά ένας όσο το δυνατό ευρύτερος δημοκρατικός έλεγχος της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής.

Κεντρική μας πρόταση είναι ο δημοκρατικός έλεγχος της κεντρικής πράξης οικονομικής πολιτικής της χώρας, δηλαδή της κατάρτισης, ψήφισης και υλοποίησης του προϋπολογισμού.
  • Πλήρης αποτύπωση της περιουσίας αλλά και των υποχρεώσεων του Δημοσίου στον ετήσιο προϋπολογισμό. Κατάθεση ειδικού ισολογισμού για ό,τι αφορά την κινητή και ακίνητη περιουσία του Δημοσίου.
  • Κατάργηση των ειδικών λογαριασμών και κάθε άλλης μορφής αδιαφανούς διαχείρισης δημόσιου χρήματος στην Κεντρική Διοίκηση.
  • Κατάθεση μαζί με τον Προϋπολογισμό του κόστους όλων των φοροαπαλλαγών που θεσμοθετούνται

  • Παρακολούθηση από τη Βουλή της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού κατά τη διάρκεια του έτους.

Διεύρυνση και εμβάθυνση της δημοκρατίας

  • Καθιέρωση της απλής αναλογικής στις βουλευτικές εκλογές και σε κάθε επίπεδο (Τοπική Αυτοδιοίκηση κ.λπ.).
  • Θέσπιση ποσόστωσης των δύο φύλων στα ψηφοδέλτια των κομμάτων.

  • Ανάπτυξη διαδικασιών αμεσοδημοκρατικής κατάρτισης συμμετοχικού προϋπολογισμού σε τοπικό επίπεδο, στην Αυτοδιοίκηση.
  • Διενέργεια δημοψηφισμάτων για θέματα μείζονος ενδιαφέροντος (εκτός από ζητήματα ατομικών δικαιωμάτων) με πρωτοβουλία της Βουλής ή μετά από συγκέντρωση καθορισμένου αριθμού υπογραφών από πολίτες.
  • Μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με βάση την αρχή της επικουρικότητας, μέσα από μία ριζοσπαστική διοικητική και φορολογική μεταρρύθμιση, προκειμένου να διασφαλίζει με επάρκεια και διοικητική αυτοτέλεια τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.
  • Η δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση πρέπει να είναι η αιρετή περιφέρεια ως κέντρο σχεδιασμού και συντονισμού της περιφερειακής ανάπτυξης, με αποκεντρωμένους αιρετούς θεσμούς στις Νομαρχίες, με προκαθορισμένους ρόλους, πόρους και αρμοδιότητες.
  • Αναθεώρηση του άρθρου 3.1 του Συντάγματος, προκειμένου να επέλθει ο χωρισμός κράτους και εκκλησίας υπό καθεστώς αμοιβαίου σεβασμού.

  • Κατάργηση της πλήρους φοροαπαλλαγής των εισοδημάτων της Εκκλησίας από ακίνητα.

  • Αντικατάσταση των Θρησκευτικών από μάθημα επιστημονικού και όχι κατηχητικού προσανατολισμού.

 
ΣΤ. Η ΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
 ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ
 

Συνδέουμε την πορεία ανάπτυξης της χώρας με την προώθηση ενός πλέγματος παρεμβάσεων σε όλα τα κομβικά σημεία της αναπτυξιακής διαδικασίας με βασικά κριτήρια τις ανάγκες της κοινωνίας, τον οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας και τη δίκαιη κατανομή των πόρων.

Οι στρατηγικές διαστάσεις του νέου προσανατολισμού που προτείνουμε είναι: 

  • Βαθιά τομή στο χώρο του δημόσιου τομέα ώστε να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα κοινωνικής αποτελεσματικότητας.
  • Ανάπτυξη ενός κοινωνικού τομέα που δεν θα είναι ούτε ιδιωτικός ούτε κρατικός και ο οποίος δεν θα αποσκοπεί στο κέρδος (συνεταιρισμοί, ενώσεις, ταμεία αλληλοβοήθειας, αυτοδιαχειριζόμενες οικονομικές μονάδες, κ.λπ.).
  • Ενίσχυση του αναπτυξιακού ρόλου του κράτους (κρατικός προϋπολογισμός, Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων).
  • Περιβαλλοντικά ισορροπημένη περιφερειακή ανάπτυξη

  • Ολοκληρωμένη προσέγγιση στο ζήτημα της γνώσης (έρευνα, διαχείριση, χρήση και διάδοση της γνώσης). 
  • Μακροπρόθεσμη δημοσιονομική πολιτική με έντονο αναδιανεμητικό ρόλο.

 
12.  ΝΕΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ


Για να στηριχθεί η κοινωνία, είναι αναγκαία η ενεργοποίηση όλων των μορφών οικονομικής δράσης, δημόσιων, συλλογικών και ιδιωτικών. Είναι αναγκαίο να σπάσει το μονοπώλιο της μίας και μοναδικής μορφής επιχειρηματικότητας, να δημιουργηθούν συνθήκες που θα ευνοούν τον πλουραλισμό οικονομικών υποκειμένων και μορφών οικονομικής οργάνωσης.

 

Ένα νέο μοντέλο δημόσιας επιχείρησης

 

Υποστηρίζουμε την παρουσία ισχυρών, βιώσιμων και κοινωνικά ελεγχόμενων δημόσιων επιχειρήσεων σε τομείς που σχετίζονται με βασικές κοινωνικές ανάγκες, όπως είναι η ενέργεια, οι επικοινωνίες, η ύδρευση, η τραπεζική πίστη, οι υποδομές. Δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου δημόσιας επιχείρησης, με επανακαθορισμό και αποσαφήνιση του ρόλου και του σκοπού κάθε δημόσιας επιχείρησης, διαμόρφωση θεσμών και διαδικασιών δημόσιας λογοδοσίας και κοινωνικού ελέγχου και ενίσχυση του ρόλου των χρηστών των υπηρεσιών που αυτές παρέχουν και των εργαζομένων σ’ αυτές.

 
Για την υλοποίηση του στόχου αυτού προτείνουμε:

  • Οι ιδρυτικοί νόμοι και το καταστατικό κάθε δημόσιας επιχείρησης πρέπει να ορίζουν με σαφήνεια τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά της, καθώς και τη σχέση της με το κράτος και την κοινωνία.
  • Τα κριτήρια αποτελεσματικότητας και αξιολόγησης να μην περιορίζονται στην κερδοφορία αλλά να περιλαμβάνουν και δείκτες κοινωνικής αποτελεσματικότητας (τιμολογιακή πολιτική, επίτευξη κοινωνικών στόχων κ.λπ.).
  • Θεσμοθέτηση της δημόσιας λογοδοσίας των διοικήσεων, με ετήσιες απολογιστικές εκθέσεις τους σε ειδικό οργάνου κοινωνικού ελέγχου και στο Κοινοβούλιο.
  • Η επιλογή των διοικήσεων πρέπει να γίνεται στη βάση συγκεκριμένων επιχειρηματικών σχεδίων και στόχων.
  • Δημιουργία επιχειρησιακού σχεδίου για κάθε δημόσια επιχείρηση μέσα από θεσμοθετημένες διαδικασίες κοινωνικού και κοινοβουλευτικού διαλόγου.
  • Δημιουργία διεθνών συνεργασιών ή συμπράξεων, κατά προτίμηση με ισοδύναμους εταίρους.
  • Σήμερα οι δημόσιες επιχειρήσεις στους «απελευθερωμένους» τομείς υπόκεινται σε πιέσεις του διεθνούς ανταγωνισμού. Η αντιμετώπιση των πιέσεων αυτών επιβάλλει τη μεταξύ τους συνεργασία στη βάση κοινών προγραμμάτων.
  • Οι εργασιακές σχέσεις θα πρέπει να ανασυγκροτηθούν στην κατεύθυνση της εμπέδωσης αρχών οικονομικής δημοκρατίας. Ο σχεδιασμός της οργάνωσης της εργασίας, οι μέθοδοι εργασίας και βελτίωσης της ποιότητας και της απόδοσης δεν αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα της διεύθυνσης αλλά εμπλέκουν και τους εργαζομένους.

Συνεταιριστική οικονομία

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τους συνεταιρισμούς, με στόχο τη διαμόρφωση μιας συνεταιριστικής οικονομίας ως διακριτής οικονομικής δομής, που θα αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, τόσο στη σφαίρα του εμπορίου όσο και σε εκείνη της παραγωγής.

 
Στην κατεύθυνση αυτή, ειδικότερα απαιτείται:

  • Να κατοχυρωθεί πλήρως ο ανεξάρτητος και αυτόνομος ρόλος των συνεταιρισμών, ώστε να πάψουν να είναι θερμοκήπια πελατειακών σχέσεων και κομματικών εξαρτήσεων.
  • Η οργανωτική δομή τους να ακολουθεί την αντίστοιχη διοικητική διάρθρωση της χώρας, μέχρι το δευτεροβάθμιο επίπεδο. Βασική αρχή είναι η εθελοντική με κίνητρα συνένωση των οργανώσεων. Εξαίρεση αυτού του κανόνα μπορούν να αποτελούν οι συνεταιρισμοί ειδικού σκοπού.
  • Να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στον πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό, ο οποίος πρέπει να ελέγχεται και να διοικείται άμεσα από τους συμμετέχοντες σε αυτόν.
  • Η εκλογή διοικητικών συμβουλίων και αντιπροσώπων στις οργανώσεις ανώτερου βαθμού να γίνεται σε όλα τα επίπεδα με το σύστημα της απλής αναλογικής.
  • Στο πλαίσιο των πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών, εφόσον η συμμετοχή σε αυτούς αποτελεί ελεύθερη επιλογή, να καθίσταται υποχρεωτική η παράδοση της παραγωγής, με σκοπό την εμπορία ή την κατεργασία των προϊόντων.
  • Να εξασφαλιστεί η καθετοποίηση της δραστηριότητάς τους και η αναγκαία στελέχωση με ικανό προσωπικό, με επιστημονικά και επαγγελματικά κριτήρια.
  • Να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες πιστώσεις με ευνοϊκούς όρους.
     
  • Στους κόλπους του ενιαίου συνεταιρισμού μπορούν να αναπτύσσονται κλαδικές άτυπες οργανώσεις, όπως ομάδες παραγωγών κοινής εκμετάλλευσης και καλλιέργειας και άλλες μορφές δραστηριοτήτων.

Κοινωνική ή αλληλέγγυα οικονομία και οικονομικές μονάδες ειδικού κοινωνικού σκοπού

Υπάρχει ένα ευρύ πεδίο αναγκών που μπορούν να ικανοποιηθούν καλύτερα με τη δημιουργία οικονομικών μονάδων ειδικού σκοπού. Οι μονάδες αυτές μπορούν να έχουν τη μορφή και την οργάνωση «επιχείρησης», χωρίς να έχουν όμως τον κερδοσκοπικό χαρακτήρα των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Οι μονάδες ειδικού κοινωνικού σκοπού μπορούν να λειτουργήσουν ως κρίκοι ευρύτερων συνεργασιών με την Αυτοδιοίκηση, τους συνεταιρισμούς και τις δημόσιες επιχειρήσεις και να αποτελέσουν έναν σημαντικό παράγοντα ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής και της ενδογενούς ανάπτυξης.

 
Το θεσμικό πλαίσιο αυτών των επιχειρήσεων πρέπει να διασφαλίζει:

  • Τη διαφάνεια, τον συλλογικό και δημοκρατικό χαρακτήρα των μονάδων αυτών σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τον έλεγχό τους, είτε αυτές συγκροτούνται από φυσικά πρόσωπα είτε από τοπικούς φορείς, όπως η Αυτοδιοίκηση, τα συνδικάτα, μη κυβερνητικές οργανώσεις κ.λπ.
  • Τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα τους, ανεξάρτητα από τη μορφή οργάνωσης ή το μέγεθός τους. Πρέπει να διασφαλίζεται, ειδικότερα, ότι τα όποια πλεονάσματα (κέρδη) δημιουργούνται δεν θα είναι πηγή πλουτισμού για τους εμπλεκομένους αλλά μέσο για τη βελτίωση και την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς την κοινωνία.
  • Την επιλεξιμότητα των μονάδων από ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και εθνικούς πόρους. Θα πρέπει, επίσης, να ορίζονται οι σχετικές προϋποθέσεις και όροι για τις όποιες χρηματοδοτήσεις.
  • Ένα ειδικό φορολογικό καθεστώς για τις μονάδες αυτές, σε αντιστοιχία με τον μη κερδοσκοπικό τους χαρακτήρα.
  • Ένα ειδικό πλαίσιο για την τραπεζική χρηματοδότησή τους.

 
13.  ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Η οικοδόμηση του εναλλακτικού μοντέλου οργάνωσης και λειτουργίας της οικονομίας που προτείνουμε καθιστά αναγκαία μια νέα αρχιτεκτονική του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με ισχυρή την παρουσία και το ρόλο του Δημοσίου και με αυξημένο κοινωνικό έλεγχο. Οι τράπεζες επιτελούν κοινωνική λειτουργία, διότι μέσω της χρηματοδότησης καθορίζουν αποφασιστικά το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης της κοινωνίας. Ειδικά σε περιόδους κρίσης, οι τράπεζες πρέπει να απαλύνουν τις συνέπειες της κρίσης και όχι να την εντείνουν περαιτέρω. Όμως, για να το κάνουν αυτό, πρέπει να λειτουργούν ως κοινωφελείς και όχι ως κερδοσκοπικοί οργανισμοί, δηλαδή να έχουν ως βασικό κριτήριο της πιστοδοτικής τους πολιτικής τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας και όχι το «κέρδος για τον μέτοχο», όπως συμβαίνει σήμερα.

 
Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε και διεκδικούμε:

  • Νέους κανόνες πλήρους και αποτελεσματικής εποπτείας και ρύθμισης από ενιαία αρχή, δημοκρατικά νομιμοποιημένη και ελεγχόμενη.

  • Νέα κριτήρια αποδοτικότητας που να βασίζονται στη μεγιστοποίηση της αναπτυξιακής και κοινωνικής αποτελεσματικότητας.
  • Ισχυρό δημόσιο χρηματοπιστωτικό δίκτυο, με κεντρικό πυλώνα του την Εθνική Τράπεζα αλλά και τη λειτουργία άλλων δημόσιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τραπεζών, καθώς και τραπεζών ειδικού σκοπού.
  • Ανάκτηση του δημόσιου ελέγχου της Εθνικής Τράπεζας, ενίσχυση του μετοχικού ελέγχου του Δημοσίου στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο σε ποσοστό τουλάχιστον 51% και διεύρυνση του ρόλο των τραπεζών δημόσιου συμφέροντος (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αγροτική Τράπεζα, Τράπεζα Αττικής, Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων).
  • Δημιουργία στεγαστικής τράπεζας των εργαζομένων, με βάση τις δικές τους συνεισφορές στον ΟΕΚ – με τη συμμετοχή του ΟΕΚ, του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων, καθώς και άλλων κοινωνικών φορέων.
  • Μετεξέλιξη του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ) σε τράπεζα ειδικού σκοπού δημόσιου συμφέροντος.
  • Ανάπτυξη νέου τύπου χρηματοπιστωτικών οργανισμών (συνεταιριστικές τράπεζες και τράπεζες ειδικού κοινωνικού σκοπού κ.ά.)

Μέτρα στήριξης των δανειοληπτών και προστασίας των συναλλασσόμενων με τις τράπεζες

  • Κατάργηση των τραπεζικών χρεών στις πιο αδύναμες κατηγορίες δανειοληπτών. Για ειδικές κατηγορίες φτωχών δανειοληπτών να υπάρξει ολοκληρωμένη πολιτική που να προβλέπει την, σε ορισμένες περιπτώσεις, απαγόρευση των πλειστηριασμών, την αναρρύθμιση με ευνοϊκούς όρους των δανείων και τη διαγραφή των χρεών αν για αντικειμενικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς, λόγους η αποπληρωμή τους είναι αδύνατη.
  • Ίδρυση του «Εγγυοδοτικού Ταμείου Στέγασης», το οποίο θα παρεμβαίνει ανάμεσα στη δανείστρια τράπεζα και τον δανειολήπτη με σκοπό να αποφεύγονται οι πλειστηριασμοί κατοικιών. Απαγόρευση των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών της πρώτης κύριας κατοικίας. 

  • Περιορισμός του ανατοκισμού (πανωτόκια) για όλους σε όριο όχι πάνω από το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου.
  • Άμεση απαγόρευση της λειτουργίας των λεγόμενων εισπρακτικών εταιρειών.

  • Μετατροπή του «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» σε ανεξάρτητη δημόσια αρχή, ώστε να μην τελεί υπό τον πλήρη έλεγχο των τραπεζών και να οδηγεί με τη λειτουργία του σε πραγματική εξυγίανση των οικονομικών συναλλαγών και όχι στην «εξόντωση» πολιτών και επιχειρήσεων.

 
14.        ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Η πολιτική μας για τις πολύ μικρές και τις μικρές επιχειρήσεις αναπτύσσεται γύρω από τρεις αλληλένδετους άξονες:
(α) Οι μικρές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σε όλους σχεδόν τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Οι σχετικές πολιτικές πρέπει, επομένως, να αποτελούν οργανική συνιστώσα του συνόλου των κλαδικών πολιτικών (τουρισμός, εμπόριο, βιομηχανία-βιοτεχνία, υπηρεσίες, νέες τεχνολογίες).
(β) Η πολιτική για τις μικρές επιχειρήσεις δεν μπορεί παρά να αποτελεί τμήμα μιας συνολικότερης οικονομικής και βιομηχανικής πολιτικής με στόχο την παραγωγή φιλικών προς το περιβάλλον προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής ποιότητας.
(γ) Η πολιτική για τις πολύ μικρές και τις μικρές επιχειρήσεις οφείλει να στηρίζει κάθε προσπάθεια τεχνολογικού εκσυγχρονισμού και ποιοτικής αναβάθμισης της παραγωγικής διαδικασίας, υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση συμμορφώνεται πλήρως με την εργατική, περιβαλλοντική και λοιπή νομοθεσία και δεν επιδιώκει τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της μέσω της συμπίεσης του κόστους εργασίας, της υποβάθμισης της ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος ή της παρεχόμενης υπηρεσίας, της παράκαμψης των περιβαλλοντικών, φορολογικών, ασφαλιστικών ή άλλων υποχρεώσεών της.

 
Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε:

  • Επαναφορά του αφορολόγητου αποθεματικού για τις Πολύ Μικρές και τις Ατομικές επιχειρήσεις.
  • Ίδρυση δημόσιας τράπεζας ειδικού σκοπού για τις Μικρές Επιχειρήσεις.
  • Αναμόρφωση πτωχευτικού δικαίου, με τη δημιουργία δημόσιου φορέα προστασίας των συναλλαγών.
  • Ενίσχυση των μηχανισμών εγγυήσεων των δανείων (π.χ. ΤΕΜΠΜΕ κ.ά.) με στήριξη ιδιαίτερα των Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων.
  • Εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων χρηματοδότησης για την ενίσχυση της ανάπτυξης των μικρών επιχειρήσεων «ειδικού σκοπού».
  • Αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τις ατομικές επιχειρήσεις-αυτοαπασχολούμενους και προσαρμογή των φορολογικών κλιμακίων.
  • Μείωση του φορολογικού συντελεστή κατά τη μεταβίβαση των Μ&ΠΜΕ επιχειρήσεων και κατά την πώληση –μέρους ή του συνόλου– της επιχείρησης στους υπαλλήλους της.
  • Εξασφάλιση θέσης-ράφι στα σουπερμάρκετ σε μικρούς παραγωγούς.
  • Εξασφάλιση της δυνατότητας προβολής των προϊόντων μικρών παραγωγών στα μέσα ενημέρωσης.
  • Αναθεώρηση τους εμπορικής χωροταξίας, ειδικά των διαδικασιών αδειοδότησης-εγκατάστασης των πολυκαταστημάτων, εμπορικών κέντρων, πολυχώρων.
  • Όχι στην προσπάθεια κατάργησης της αργίας της Κυριακής με οποιοδήποτε πρόσχημα.
  • Δυνατότητα καθορισμού μικρότερου ωραρίου (σε σχέση με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο) σε νομαρχιακό επίπεδο, έπειτα από σύμφωνη γνώμη όλων των ενδιαφερόμενων φορέων.

 
Στήριξη του ΟΑΕΕ


Ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει προς συζήτηση την πρόταση σύνδεσης των ασφαλιστικών εισφορών με τα κέρδη των επιχειρήσεων. Η πρότασή μας προβλέπει:

  • Τη σύνδεση των ασφαλιστικών εισφορών του επαγγελματία με τα κέρδη της επιχείρησης.
  • Τη διαμόρφωση της σύνταξης στη βάση των 10 καλύτερων ετών ασφάλισης.
  • Την εξασφάλιση κατώτατου ορίου σύνταξης για όλους τους ασφαλισμένους του οργανισμού (η κατώτατη σύνταξη πρέπει να αυξηθεί άμεσα κατά 30%, με την προοπτική να φτάσει στα 1.300 ευρώ ανά ασφαλισμένο).

Σε κάθε περίπτωση, τον κύριο λόγο για το σύστημα που τελικά θα επιλεγεί πρέπει να τον έχουν οι ίδιοι οι απασχολούμενοι και οι ασφαλισμένοι, μέσω των οργανώσεων εκπροσώπησής τους.
 
 
15.  ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ


Η παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας πρέπει να συνδέεται άρρηκτα με μια στρατηγική για τη βιώσιμη ανάπτυξη και να αναπτύσσεται βάσει τριών αλληλένδετων προϋποθέσεων.

  • Ενίσχυση της παραγωγής πράσινων τεχνολογιών, συστημάτων, προϊόντων και ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων με αντικείμενο την προστασία και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος.

 

  • Οικολογικός μετασχηματισμός του συνόλου των παραγωγικών διαδικασιών.

  • Κοινωνική διάσταση της πράσινης οικονομίας: Η πράσινη οικονομία μπορεί να αποτελέσει ένα όχημα ριζικού μετασχηματισμού της οικονομίας, μπορεί όμως να αποτελέσει και τη νέα μεγάλη φούσκα ενός «περιβαλλοντικά ευαίσθητου» καπιταλισμού. Είναι στοίχημα της κοινωνίας, των πολιτών και των κινημάτων ποιος από τους δύο δρόμους τελικά θα ακολουθηθεί.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε:

Ενίσχυση του κλάδου της ολοκληρωμένης ανακύκλωσης απορριμμάτων.

  • Δεκαπλασιασμό εντός 2 ετών του αριθμού των εργαζομένων που απασχολούνται σε έργα αποκατάστασης του περιβάλλοντος και διενέργεια σχετικών μελετών για την περαιτέρω αύξηση αυτών των θέσεων εργασίας.
  • Δημιουργία δικτύου εξειδικευμένων (ανά κλάδο ή παραγωγική δραστηριότητα) κέντρων ανάπτυξης οικολογικών τεχνολογιών, με στόχο την πρωτογενή και την εφαρμοσμένη έρευνα στις πράσινες τεχνολογίες, και δημιουργία μηχανισμών διάχυσης των αποτελεσμάτων της έρευνας στο σύνολο των επιχειρήσεων.
  • Υιοθέτηση συστήματος ισχυρών κινήτρων αλλά και επιτήρησης - αυστηρών κυρώσεων για την υιοθέτηση φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών και παραγωγικών δραστηριοτήτων σε όλους τους κλάδους παραγωγής.
  • Υιοθέτηση μεσοπρόσθεσμου σχεδίου στρατηγικής ανάπτυξης για τη ΔΕΗ, με ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
  • Υιοθέτηση μεσοπρόθεσμου σχεδίου στρατηγικής ανάπτυξης για το δίκτυο μεταφορών και συγκοινωνιών και δημιουργία εξειδικευμένου κέντρου έρευνας για κάθε κλάδο.
  • Ενίσχυση του κλάδου της ολοκληρωμένης ανακύκλωσης απορριμμάτων
  • Προώθηση μιας νέας αντίληψης για την κατανάλωση, που θα υπερβαίνει τα καταστροφικά σημερινά πρότυπα και θα επηρεάζει τα χαρακτηριστικά της οικονομικής δραστηριότητας.

16.  ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ


Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών μπορεί και πρέπει να αποτελέσει ένα πεδίο πρώτης προτεραιότητας για μια πολιτική που στοχεύει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Οι βασικές προϋποθέσεις-προτεραιότητες για κάτι τέτοιο είναι:

  • Δημιουργία επαρκούς ζήτησης για νέες τεχνολογίες. Ένα πρόγραμμα τεχνολογικού εκσυγχρονισμού των επιχειρήσεων και στήριξης της ελληνικής παραγωγής μπορεί να δημιουργήσει την πρώτη αναγκαία ζήτηση για προϊόντα υψηλής τεχνολογίας.
  • Στροφή του δημόσιου τομέα στο ελεύθερο λογισμικό.

  • Αξιοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων σε ΑΠΕ, έργα εξοικονόμησης ενέργειας και διαχείρισης απορριμμάτων για την ανάπτυξη και τη στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας αιχμής στους τομείς αυτούς. 
  • Ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου δικτύου διάχυσης των αποτελεσμάτων της έρευνας και των νέων τεχνολογιών στο σύνολο της οικονομίας.

  • Εξασφάλιση της αυτονομίας της πρωτογενούς έρευνας των πανεπιστημίων.

  • Ειδική μέριμνα για τη δημιουργία υποδομών, όπως τα δίκτυα υψηλών ταχυτήτων, τα τεχνολογικά πάρκα κ.λπ.
  • Οργανική ενσωμάτωση σε όλους τους αναπτυξιακούς νόμους κινήτρων και κριτηρίων σχετικά με τη χρήση νέων και φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών.

 
17.  Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΩΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ


Μεταξύ 1996 και 2007 το μέσο αποπληθωρισμένο αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 24%, ενώ αντίθετα ο αντίστοιχος μέσος όρος για την ΕΕ των 27 παρουσιάζει σταθερή αυξητική τάση, και την περίοδο 2001-2007 παρουσίασε άνοδο κατά 5%. Η δραστική μείωση του αγροτικού εισοδήματος οδηγεί σε αδυναμία επιβίωσης τα μικρά και μεσαία αγροτικά νοικοκυριά, επιταχύνοντας τις διαδικασίες εγκατάλειψης της υπαίθρου. Παράλληλα, η πτώση της αξίας της αγροτικής παραγωγής είναι συνεχής και διαρκής. Η συμβολή του αγροτικού τομέα στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σήμερα μετά βίας υπερβαίνει το 3%, όταν το 2004 ήταν στο 4,93%.
Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι ότι η διαρκής επιδείνωση που παρουσιάζει το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων επιτείνει μακροπρόθεσμα το σοβαρότατο πρόβλημα διατροφικής εξάρτησης της χώρας.

Η εναλλακτική λύση στα αδιέξοδα του σήμερα είναι μια μορφή γεωργίας πιο ήπια, που σέβεται το περιβάλλον, τον παραγωγό και τον καταναλωτή, χωρίς να θυσιάζει τη διατροφική επάρκεια. Μια γεωργία που εξασφαλίζει απασχόληση και ικανοποιητικό εισόδημα στην οικογενειακή αγροτική εκμετάλλευση και προωθεί την ανάπτυξη των συνεταιρισμών, των ομάδων παραγωγών και άλλων συλλογικών μορφών αγροτικής δραστηριότητας.

 
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε και διεκδικούμε:

  • Εθνική στρατηγική για την αγροτική ανάπτυξη, που θα αποσκοπεί στην παραγωγική ανασυγκρότηση της γεωργίας και στον επαναπροσανατολισμό των στόχων της, στην προώθηση αναδιαρθρώσεων, σε μέτρα βελτίωσης των υποδομών της αγροτικής οικονομίας και της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων, στην ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας.
  • Έλεγχο της χρήσης χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.
  • Κατάργηση της «νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής», που μετατρέπει την επιδότηση των αγροτικών προϊόντων σε εισοδηματικές ενισχύσεις των παραγωγών. Η πολιτική αυτή οδηγεί σε εγκατάλειψη των καλλιεργειών και ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων μετά το 2013. Διαμόρφωση της ΚΑΠ σε εντελώς νέα βάση με κατεύθυνση την οικολογική και υγιεινή αναμόρφωση της αγρο-κτηνοτροφικής παραγωγής και την ανακατανομή των πόρων σε όφελος των μικρών και μεσαίων αγροτών.
  • Στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων τόσο με τις τιμές των προϊόντων όσο και με τη διάθεση με ευνοϊκούς όρους μηχανημάτων, εφοδίων και καλλιεργητικών μέσων.
     
  • Ανασύνταξη του συνεταιριστικού κινήματος. Ενίσχυση με ισχυρά κίνητρα και μέσα της διαμόρφωσης νέου τύπου, σύγχρονων, ισχυρών, διαφανών, αποδοτικών και δημοκρατικών συνεταιρισμών, μακριά από κομματικές και πελατειακές εξαρτήσεις. Παρέμβαση τους σε όλες τις φάσεις του κυκλώματος παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας.
     
  • Ειδικά μέτρα ανακούφισης των αγροτών και των κτηνοτρόφων από τα χρέη. Οριστικό τέλος στα πανωτόκια.
     
  • Ειδική στήριξη της κτηνοτροφίας με ενίσχυση των παραγωγών στη μεταφορά του προϊόντος, στην αγορά ζωοτροφών και επέκταση της εθνικής καλλιέργειας με έλεγχο της σύστασης τους.
     
  • Αναδασμός για συγκέντρωση του κλήρου. Δημιουργία συνεταιριστικής τράπεζας γης. Να μην υπάρχει αλλαγή χρήσης και κτηματομεσιτική κερδοσκοπία στην αγροτική γη. Φορολογικές απαλλαγές και πιστωτικές διευκολύνσεις για μεγέθυνση του κλήρου, ιδίως στους νέους αγρότες. Μέτρα αποθάρρυνσης για όσους έχουν γη και δεν την καλλιεργούν.
     
  • Διασφάλιση ίσων εργασιακών δικαιωμάτων για όλους τους εργάτες γης και τους οικονομικούς μετανάστες.
     

18.  Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ


Η επιδίωξη και επίτευξη του στόχου της πλήρους απασχόλησης και γενικότερα η αντιμετώπιση της κρίσης, εκτός των εθνικών πολιτικών, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αγώνες που πρέπει να αναπτυχθούν σε πανευρωπαϊκή κλίμακα με στόχο:
 

  • Την κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας και την προώθηση μιας νέας Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, την Κοινωνική Προστασία και την Απασχόληση.
  • Τη διεύρυνση των στόχων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με εκείνους της ανάπτυξης και της απασχόλησης και την εξασφάλιση του δημοκρατικού πολιτικού της ελέγχου. Τη χρηματοδοτική στήριξη των κρατών-μελών με οικονομικά προβλήματα ώστε να μη γίνονται έρμαιο των κερδοσκόπων.
  • Τη σταδιακή αύξηση του Κοινοτικού Προϋπολογισμού στο 5% του ΑΕΠ της ΕΕ, με κύριο στόχο τη χρηματοδότηση της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης των χωρών-μελών, τη συνολική ανάπτυξη και διεύρυνση της απασχόλησης στην ΕΕ.
  • Την αποκατάσταση της ενότητας της νομισματικής με την δημοσιονομική πολιτική και την ανάδειξη του στόχου της πλήρους και ποιοτικής απασχόλησης σε έναν από τους βασικούς άξονες της οικονομικής πολιτικής.
  • Τη διαμόρφωση ενός Ευρωπαϊκού Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων, που θα χρηματοδοτηθεί με ευνοϊκούς όρους από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ίσου προς το 1% του Κοινοτικού ΑΕΠ, με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στην ΕΕ.
  • Τη σταδιακή καθιέρωση –στην κατεύθυνση της προς τα πάνω σύγκλισης– ελάχιστων επιπέδων κοινωνικών παροχών, εργασιακών δικαιωμάτων και μισθολογικών απολαβών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προσαρμοσμένων στο επίπεδο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάθε κράτους-μέλους σε σχέση με τον κοινοτικό μέσο όρο.
  • Τη θέσπιση πανευρωπαϊκής-διεθνούς φορολόγησης των επιχειρήσεων που μετεγκαθίστανται σε χώρες μικρότερου εργασιακού κόστους ή χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών. Οι πόροι αυτοί θα χρησιμοποιούνται για την άμβλυνση των αρνητικών οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών που δημιουργούνται. 
  • Την απόσυρση της ευρωπαϊκής Οδηγίας για την απελευθέρωση των υπηρεσιών (Οδηγία Μπολκενστάιν) και της Οδηγίας για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που προβλέπει αύξηση του ανώτατου ορίου εβδομαδιαίας εργασίας.
  • Τη μείωση των στρατιωτικών εξοπλισμών και τη διάθεση αυτών των πόρων υπέρ του κοινωνικού τομέα της οικονομίας.
  • Την καθιέρωση των 35 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας, χωρίς μείωση των αποδοχών ή περαιτέρω διεύρυνση της ελαστικότητας της εργασίας, σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ.

 
Ζ.   ΠΩΣ ΘΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ  

         ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΠΟΡΩΝ – ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

 
Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν επαρκείς πόροι για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, την αύξηση των  μισθών και των συντάξεων, την άσκηση αναπτυξιακής πολιτικής.

Όμως πλούτος υπάρχει, μόνο που δεν φορολογείται ή φοροδιαφεύγει με διάφορους τρόπους, νόμιμους και παράνομους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η απώλεια φορολογικών εσόδων σε ετήσια βάση υπολογίζεται ότι υπερβαίνει τα 15 δις ευρώ ή το 6% του ΑΕΠ.

Επίσης, αναγκαίοι πόροι για την άσκηση κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής θα προκύψουν και μέσω της αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος, η οποία θα επέλθει ως αποτέλεσμα της εφαρμογής ενός ευρέως προγράμματος αύξησης της απασχόλησης, όπως αυτό που προτείνουμε στο εκλογικό μας πρόγραμμα.

Επιπλέον, δημόσιοι πόροι μπορούν να βρεθούν με τον περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών, την καταπολέμηση της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και την αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας.

19.  ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ


Το φορολογικό σύστημα της χώρας χαρακτηρίζεται από μεγάλη αναλογία των έμμεσων φόρων σε σχέση με τους άμεσους, υπερφορολόγηση των μισθωτών και συνταξιούχων, μεγάλη φοροδιαφυγή, ένα ευρύτατο πλέγμα κινήτρων, προνομίων, ελαφρύνσεων για τις μεγάλες επιχειρήσεις, την εκκλησία κ.λπ., καθώς και από εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς και συνδιαλλαγής.
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια ριζοσπαστική προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση που θα οδηγεί σε: α) δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης προς περιοχές πλούτου και πηγές εισοδήματος που συστηματικά φοροδιαφεύγουν ή απαλλάσσονται κάνοντας χρήση προκλητικών νόμων, με ταυτόχρονη μείωση της φορολογίας των μισθωτών και των συνταξιούχων, β) αύξηση των εσόδων του Δημοσίου με σκοπό τη χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής και των αναπτυξιακών παρεμβάσεων που έχει ανάγκη η χώρα και γ) εκσυγχρονισμό της φορολογικής διοίκησης.

 
Στο πλαίσιο αυτό προτείνουμε:

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ


Φοροδιαφυγή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών.

Κανένα μέτρο δεν μπορεί να υποκαταστήσει έναν αποτελεσματικό φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Επομένως είναι αναγκαία τα εξής:

  • Aυστηροποίηση των ποινών σε περίπτωση παραβάσεων του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (μη έκδοση αποδείξεων, τιμολογίων, δελτίων αποστολής κ.λπ.).
     
  • Ο προσδιορισμός των κερδών για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις πρέπει να γίνεται με λογιστικό τρόπο, με ταυτόχρονη όμως απλοποίηση της διαδικασίας τήρησης των βιβλίων τους, έτσι ώστε να είναι εύχρηστα και λειτουργικά για τον επιχειρηματία και τις φορολογικές αρχές.
     
  • Συνεχείς επιτόπιοι έλεγχοι από τα ελεγκτικά συνεργεία του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών. Προϋπόθεση η πρόσληψη υπαλλήλων, αφού οι ελλείψεις προσωπικού στις εφορίες φθάνουν σήμερα περίπου τις 6.000 ή αλλιώς στο 1/3 των οργανικών θέσεων.
     
  • Ολοκλήρωση του taxis και των συναφών πληροφοριακών συστημάτων.
     
  • Ουσιαστική λειτουργία των τεκμηρίων διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Επιβολή τους σε κάθε συναλλαγή – μεταβολή περιουσίας και ειδικά σε αγορά (εισηγμένων) μετοχών, ομολόγων, ίδρυση και αύξηση κεφαλαίου ΑΕ κ.λπ.
     
  • Αποτελεσματική εφαρμογή του πόθεν έσχες σε όσους εμπλέκονται στον καταλογισμό και την είσπραξη της φορολογητέας ύλης.

Φοροδιαφυγή μεγάλων επιχειρήσεων

  • Δημιουργία ενός αποκομματικοποιημένου και αξιοκρατικού ελεγκτικού μηχανισμού.
  • Τήρηση αξιοκρατικών διαδικασιών σε κάθε υπηρεσιακή μεταβολή.
  • Αντιμετώπιση των φαινόμενων της διαφθοράς, αντί για το σημερινό κουκούλωμα.
  • Απαγόρευση της λειτουργίας των off-shore εταιρειών στη χώρα μας και παράλληλα ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών ώστε οι εταιρείες αυτές να απαγορευτούν πανευρωπαϊκά.

 
ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ

  • Αντιστροφή της τάσης μείωσης των φορολογικών συντελεστών για τις ΑΕ και τις ΕΠΕ, με στόχο τη μεσοπρόθεσμη σύγκλιση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. των 15 (μεταξύ 2004 και 2008 οι φόροι των φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 5,5 δις ευρώ, ενώ οι φόροι των νομικών προσώπων μειώθηκαν(!) οριακά).
  • Αύξηση των φορολογικών εσόδων, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στα επίπεδα των χωρών της Ε.Ε με μείωση της φοροδιαφυγής (15 δις ευρώ η ετήσια απώλεια εσόδων) και τη φορολόγηση του κεφαλαίου στα επίπεδα της Ευρωζώνης (6 δις ευρώ η ετήσια απώλεια εσόδων. Ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής στο κεφάλαιο στη χώρα μας είναι χαμηλότερος από το 50% του μέσου όρου της ΕΕ των 15).
  • Κατάργηση του κοινωνικά άδικου Ενιαίου Τέλους Ακινήτων (ΕΤΑΚ) και επαναφορά του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας με την ύπαρξη πολλών κλιμακίων, όπου το χαμηλότερο θα είναι 6 τοις χιλίοις και θα αυξάνεται κατά μία μονάδα ανά 300.000 ευρώ αντικειμενικής αξίας. Ως αφορολόγητο όριο για τον ΦΑΠ προτείνουμε ατομικό όριο 250.000 ευρώ.
  • Επαναφορά του φόρου κληρονομιάς με ταυτόχρονη αύξηση των αφορολόγητων ορίων και της προοδευτικότητας της κλίμακας. Ο φόρος αυτός πρέπει να αφορά τη μεταβίβαση μεγάλων και πολύ μεγάλων περιουσιακών στοιχείων.
  • Επανεξέταση από μηδενική βάση του συνόλου των φοροαπαλλαγών, των φορολογικών κινήτρων και των ειδικών φορολογικών καθεστώτων (π.χ. εκκλησιαστική περιουσία, εφοπλιστές, βουλευτές).
  • Επαναξιολόγηση όλων των φορολογικών-αναπτυξιακών κινήτρων που ισχύουν σήμερα. Καθιέρωση φορολογικών κινήτρων με σαφείς, διαφανείς, ελέγξιμες διαδικασίες και σαφή στοχοθεσία (ανάπτυξη υποβαθμισμένων περιοχών, αύξηση απασχόλησης, αειφόρος ανάπτυξη κ.λπ.).

ΦΟΡΟΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΜΙΣΘΩΤΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

  • Δημιουργία περισσότερων φορολογικών κλιμακίων, προκειμένου να αποκατασταθεί η προοδευτικότητα της φορολογίας και να ελαφρυνθούν τα χαμηλά και μεσαία κλιμάκια.
  • Αύξηση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς και συνταξιούχους.
  • Θεσμοθετημένη διαδικασία ετήσιας τιμαριθμοποίησης της κλίμακας φορολογίας.
  • Άθροιση όλων των εισοδημάτων του φορολογούμενου στην ίδια κλίμακα ανεξαρτήτως πηγής (μισθοί, μπόνους, κέρδη από πώληση μετοχών, τόκοι τραπεζικών καταθέσεων, μερίσματα μετοχών, ομόλογα κ.λπ.)
  • Αλλαγή της σχέσης άμεσων-έμμεσων φόρων (60% των εσόδων προέρχονται από έμμεσους φόρους).