Οι ρόγες
Οι ρόγες
Ένα τσαμπί
στιγμών με πάθη
Στο κοτσάνι
του Ζώου
που βρυχάται
που ζεύεται
που δε νογά
Μόνον οι ρόγες
μεστές οπού
γλυκού
εξαγνιστικού
Κρασί του ΄88 του ΄92 του ΄95
ήταν της καλής χρονιάς
για Σένα
…Οι άλλοι τρυγήσανε
σ’άλλα περβόλια
σ’ άλλες ηλιοφόρες
πλαγιές
Ο καθείς με
τη χρονιά του
τους χυμούς
και τα κοτσάνια