Άρθρο στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη

Η επόμενη μέρα βρίσκει τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια δύσκολη θέση όχι μόνο εξαιτίας του εκλογικού αποτελέσματος και της κρίσης στο ηγετικό επίπεδο αλλά και εξαιτίας της παρουσίας ενός βαθύτατα συντηρητικού τόξου στο πολιτικό μας σκηνικό. Εκτιμώ ότι η παθογένεια του ΣΥΝ έχει μεταφερθεί πλέον και στον ΣΥΡΙΖΑ. Η κοινή λογική θα έλεγε ότι επιλύουμε πρώτα τα προβλήματα του ΣΥΝ και μετά γνωρίζοντας τι θέλουμε ασχολούμαστε και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως αυτός ο δρόμος θεωρώ ότι είναι καταστροφικός. Η αναζωογόνηση του χώρου της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα γίνει μόνο με μέσα από την ανασυγκρότηση της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή με την ενεργοποίηση των μελών και των ψηφοφόρων μέσα από την αναγνώριση της πολιτικής τους ταυτότητάς, τη συμμετοχή τους όχι μόνο στη διαβούλευση αλλά και στην εκπροσώπηση στα όργανα του κόμματος και την ισότιμη συμμετοχή της κάθε συνιστώσας με τρόπο που να εξασφαλίζεται η λειτουργικότητα και η αποτελεσματικότητα της πολιτικής δράσης. Ακόμη να εξασφαλιστεί χώρος δικαιωμάτων και όσων δεν θέλουν την στενή ιδιότητα του μέλους, όπως είναι οι ανένταχτοι, οι φίλοι, οι ψηφοφόροι. Τούτο δεν σημαίνει αυτόματη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα. Απλά σημαίνει έναρξη διαδικασιών για την προωθητική ανασυγκρότηση του ενωτικού μας εγχειρήματος.

Και αυτό ίσως είναι το ελάχιστο αναγκαίο βήμα που πρέπει να γίνει. Και χρειάζεται να γίνει τώρα.