Παλαιστίνη: Η αντιστροφή των λέξεων

Μία αποστολή στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ και μαθαίνεις το νέο λεξικό της αντιστροφής των εννοιών των λέξεων. Ο αμυνόμενος κάτοικος απέναντι στα στρατεύματα κατοχής βαφτίζεται τρομοκράτης. Η οικονομική βοήθεια που λάμβανε η Παλαιστινιακή αρχή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους διεθνείς οργανισμούς, περικόπτεται και ονομάζεται πλέον ανθρωπιστική βοήθεια.  Το μεγαλύτερο μέρος πηγαίνει στους έποικους των επαίσχυντων οικισμών, την ίδια στιγμή που καταρρέουν τα νοσοκομεία και οι εκκλήσεις πληθαίνουν για γάζες, γάντια και σύριγγες!!! Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της αυτοκυβέρνησης μπορεί να ισχύει για όλους τους λαούς, όχι όμως για τους παλαιστινίους και για τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνησή τους. Η Χαμάς δεν είναι αρεστή, γιαυτό και ο «πολιτισμένος» κόσμος κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να «βοηθήσει» τους παλαιστινίους να απαλλαγούν από τους κακούς κυβερνήτες τους. Η οικονομική ασφυξία στην οποία έχει περιέλθει ο παλαιστινιακός λαός με την περικοπή της βοήθειας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβα­νομένης και της Ελλάδας, η μη απόδοση των φόρων από το Ισραήλ στην παλαιστινιακή αρχή, έχει ως αποτέλεσμα 145.000 δημόσιοι υπάλληλοι να είναι απλήρωτοι 5 μήνες. Αυτό και άλλα μέτρα έχουν ως αποτέλεσμα η ανεργία να έχει φθάσει στο 70% και το 50% του πληθυσμού να ζουν με δύο δολάρια την ημέρα.
Οι παλαιστίνιοι είναι επικίνδυνοι, γιαυτό φυλακίστε τους. 10.000 πολίτες κάτω από άθλιες συνθήκες κράτησης βρίσκονται έως και 27 χρόνια στις φυλακές του Ισραήλ. Ανάμεσά τους 365 παιδιά και 108 γυναίκες. Ο πολιτισμένος κόσμος σιωπά και κοιμάται. Μας αρκεί που δυσφορούμε για το Γκουαντανάμο. Κι ας είναι δεκάδες Γκουαντανάμο στις ερήμους τους Ισραήλ.
Κι όταν δεν είναι στις φυλακές, πάλι φυλακισμένοι είναι με τα εκατοντάδες σημεία ελέγχου, τα γνωστά check points, που καταρρακώνουν κάθε αξιοπρέπεια, όταν αναγκάζονται να σταματούν ώρες στον ήλιο για να τους ελέγξουν στους δρόμους πέντε αλήτες με άρματα και όπλα made in USA. Και γύρω τους το τείχος της ντροπής να πνίγει τον αέρα και να καταπατά τα εδάφη τους γκρεμίζοντας σπίτια, λιόδεντρα και νεκροταφεία.
Και οι παλαιστίνιοι εκεί ορθοί. Μαζί τους όχι μόνο οι διεθνιστές όλου του κόσμου μα και ισραηλινοί ειρηνιστές που μάχονται το άδικο και σέβονται τον εαυτό τους. Γιατί δεν είναι μικρό πράγμα στη διαδήλωση για το τείχος στο παλαιστινιακό χωριό στο Μπιλίν να βαδίζεις δίπλα δίπλα με τον βουδιστή, τον αμερικανό, τον ισραηλινό και τα δεκάδες παιδιά του παλαιστινιακού χωριού με μια σφεντόνα κι ένα χαμόγελο. Και με τους ίδιους πάλι, με άλλα ονόματα, στη διαδήλωση στους δρόμους του Τελ Αβιβ να αντιμετωπίζεις τον εκφασισμό των κατοίκων του που δέχτηκαν να τους κλείνουν τα μάτια για να μην βλέπουν ότι ανάμεσά μας ήταν και επιζώντες του δικού τους ολοκαυτώματος 60 χρόνια πριν…
Η αποστολή μας από το σύλλογο ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ της Ελλάδας, την ΠΟΣΔΕΠ, τη νεολαία ΣΥΝ, την εφημερίδα ΑΥΓΗ και ΕΠΟΧΗ και εκπροσώπους δημοτικών κινήσεων, μπορεί να βρέθηκε ΕΚΕΙ για να προσφέρει ηθική συμπαράσταση, αλλά αναχωρώντας ήμασταν όλοι αλλιώτικοι. Πιο νάνοι για την κατάντια να ζούμε στον λεγόμενο αναπτυγμένο κόσμο, κουφοί, τυφλοί, δραστήριοι ακαμάτηδες, κλεισμένοι στο αυτιστικό μας καβούκι, και πιο ψηλοί από τη μετάγγιση θάρρους, αυτοθυσίας και υπεράσπισης της αξιοπρέπειας πιο πάνω κι απ την ίδια τη ζωή. Της αποστολής μας είχαν προηγηθεί πολλοί. Τη συνεχίζουν πολλαπλάσιοι. Συνεχίζουμε…
 
Τάσος Κουράκης