Ομιλίες

Ομιλία Τάσου Κουράκη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων με θέμα την εξέταση του σ.ν. του Υπουργείου Παιδείας: «Οργάνωση και Λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού

13/12/2012

Ομιλία Τάσου Κουράκη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων με θέμα την εξέταση του σ.ν. του Υπουργείου Παιδείας: «Οργάνωση και Λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και άλλες διατάξεις».

 

Θα ήθελα να αρχίσω με αυτό που απασχολείτο σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας και της κοινότητες των Τ.Ε.Ι., δηλαδή την απρόκλητη απόλυση και για ποιο ακριβέστερα την διαγραφή από το μητρώο μισθοδοτούμενων του ελληνικού δημοσίου διοικητικών υπαλλήλων Ι.Δ.Α.Χ.,. Εκτιμούμε ότι ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και συνταγματολόγος κύριος Μανιτάκης, κουρέλιασε κάθε επιστημονικότητα και προέβει σε μία αντισυνταγματική - παρόλο που είναι συνταγματολόγος - ρύθμιση κατά παράβαση κάθε έννοιας δημοκρατικής αρχής και αυτοδιοίκητου πανεπιστημίου.

........

Η πράξη αυτή, κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζετε αποδυναμώνει τα πανεπιστήμια από υψηλά ειδικευμένους εργαζόμενους τα οποία όχι μόνον δεν έχουν πλεονάζον προσωπικό, αλλά έχουν και σοβαρότατες ελλείψεις.

Εμείς, απευθυνόμαστε στον Υπουργό Παιδείας τον κ. Αρβανιτόπουλο, να παρέμβει, άμεσα, ως ηγεσία του εποπτεύοντος στα Α.Ε.Ι. Υπουργείο. Είναι αδιανόητο να αποψιλωθούν τα Πανεπιστήμια από τόσο εξειδικευμένο προσωπικό. Επικουρικά όμως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Ε.Κ.Μ. καλεί τους Πρυτάνεις να ακυρώσουν στην πράξη τις καταστροφικές για τα Πανεπιστήμια ρυθμίσεις της Κυβέρνησης όπως και τους Προέδρους των Τ.Ε.Ι., και να διατηρήσουν την εργασιακή σχέση των υπαλλήλων αυτών που δεν πρέπει να λείψουν ούτε μία ημέρα από την εργασία τους, γιατί θα έχει βαρύτατες αρνητικές επιπτώσεις στο Πανεπιστήμιο και να φροντίσουν να διατηρήσουν στο ακέραιο τις αποδοχές τους και με όποιο τρόπο εκτιμούν, δηλαδή την συμπλήρωση του 25%. Δηλαδή, το 1ο είναι να παραμείνουν στην εργασία τους και το 2ο είναι να καλύψουν με διάφορους τρόπους που έχουν την δυνατότητα τα Πανεπιστήμια το ποσό που τους αφαιρείται από την ανάλγητη πράξη του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Γνωρίζουμε ότι σήμερα υπάρχει αναστολή των Τ.Ε.Ι. και αύριο, καθώς διαμαρτύρονται, επίσης, για την διαγραφή 22 διοικητικών υπαλλήλων του Τ.Ε.Ι. Αθήνας με σχέση Ι.Δ.Α.Χ. από το μητρώο μισθοδοτούμενων του ελληνικού δημοσίου. Ελπίζουμε ότι και για αυτό θα μεριμνήσετε, έτσι ώστε να έρθει και να επανέρθουνε στην προηγούμενη τουλάχιστον κατάσταση, πριν ικανοποιηθεί το αίτημα για πρόσληψη επιπλέον προσωπικού.

Σε ότι αφορά το νομοσχέδιο τώρα. Με το νομοσχέδιο αυτό, βλέπουμε ότι με τις διάφορες διατάξεις εκχωρούνται υπερεξουσίες στον εκάστοτε ή την εκάστοτε Υπουργό. Δηλαδή, έχουμε μία μονοπρόσωπη αρχή. Χθες λεγόταν Διαμαντοπούλου, σήμερα λέγετε Αρβανιτόπουλος, άλλος θα λέγετε κάπως αλλιώς, ο οποίος μπορεί και διορίζει ή παύει τα Δ.Σ. με μία έκφραση - με ένα κριτήριο περίεργο για εμάς, εγνωσμένου κύρους, τι θα πει άραγε; Είναι τόσο ασαφές και με αμοιβές που ορίζονται επίσης από τον Υπουργό και ιδιαίτερα σε μία περίοδο που τα οικονομικά θέματα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα και χωρίς την πρόβλεψη, ατυχώς, για την συμμετοχή έμπειρων υπαλλήλων επιτελικών δημοσίων υπηρεσιών που έχει την αποκλειστική ευθύνη για τον οικονομικό προϋπολογισμό έργων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, κυρίως από τα συν-χρηματοδοτούμενα έργα.

Κατά την εκτίμησή μας κάτι τέτοιο ξεπερνά τα όρια της νομιμότητας, δεν υπάρχει κανένας έλεγχος μιας δημόσιας λειτουργικής μονάδας, τα όρια της διαφάνειας και της διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Στην πραγματικότητα έχουμε 2 μεγάλες αλλαγές. Ένα, είναι η πληθώρα των νέων, δραστηριοποίησης των δύο αυτών Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου και το δεύτερο είναι μία συνολική στρατηγική της Ε.Ε., η οποία προωθεί συγκεκριμένους τομείς και ορίζοντάς τους αιχμή του δόρατος για το 5ο Χρηματοδοτικό Πλαίσιο Στήριξης.               

 Στην πραγματικότητα, δηλαδή έχουμε τη συγκρότηση αυτών των δύο υπέρ -οργανισμών, ώστε να καταστεί η μέγιστη δυνατή απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων από πλήρως ελεγχόμενους από την πολιτική εξουσία φορείς, οι οποίοι με τη σειρά τους μπορούν να τα διοχετεύουν σε επιχειρηματίες κατά βούληση, κομματική και οικονομική. Αυτό το νομοσχέδιο, κατά τη  δική μας αντίληψη, εντάσσεται στη διαδικασία ολοκλήρωσης της αγοράς «προϊόντων» εκπαίδευσης που θεμελιώνονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση.

Έχουμε διατυπώσει και άλλη φορά ότι η Δια Βίου Μάθηση όπως προωθείται είναι ένας τρόπος διαχείρισης της ανεργίας και της υποαπασχόλησης με έμφαση στη βραχύβια κατάρτιση σε συνδυασμό με τη λογική του απασχολήσιμου. Αυτό απέχει πολύ από την εκπαιδευτική διαδικασία στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ενσωμάτωσης γνώσης, η οποία να μπορεί να ανταπεξέρχεται στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Με τον τρόπο που προωθείται οι δεξιότητες που προσφέρονται από μια κατάρτιση δίχως στέρεο επιστημονικό υπόβαθρο καταλαβαίνουμε ότι απαξιώνονται γρήγορα, δηλαδή ξεπερνιούνται πολύ γρήγορα από τις εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνικής και όσο περισσότερο η Δια Βίου Μάθηση προσαρμόζεται στις ανάγκες ταχύρυθμης προετοιμασίας απασχολήσιμων τόσο συντομότερης διάρκειας είναι και η παραμονή των καταρτιζομένων στην αγορά εργασίας. Στην πραγματικότητα έχουμε την εξής κίνηση: κατάρτιση, εισαγωγή στην εργασία, μετά από λίγο απαξίωση των δεξιοτήτων, έξοδο από την αγορά εργασίας και επανακατάρτιση, δηλαδή ξαναμπαίνουμε στο φαύλο κύκλο της διαχείρισης της ανεργίας. Οι προωθούντες ρυθμίσεις θα λέγαμε ότι εναρμονίζονται με την ασφυκτική πίεση που ασκεί το Μνημόνιο και οι εξ αυτού απορρέουσες υποχρεώσεις της κυβέρνησης, τις οποίες έχει συνυπογράψει. Το σχέδιο νόμου όπως και ο νόμος 3879/2010, επίσης για τη Δια Βίου Μάθηση έχει ως φιλοσοφία την εκπαίδευση της αμάθειας και καταλαβαίνετε κύριε Υπουργέ, ότι είναι πολύ επικίνδυνο να ξεφύγουμε από το πανεπιστημιακό ιδεώδες και να πάμε στη διαδικασία της κατάρτισης ως προσφερόμενο προϊόν στη νέα γενιά.

Όσον αφορά στο Τρίτο Κεφάλαιο, έχουμε ρυθμίσεις που ουσιαστικά την νεοφιλελεύθερη αντιμεταρρύθμιση, που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, την προσαρμόζει στα νέα δεδομένα του Μεσοπρόθεσμου και του Προϋπολογισμού. Οι κύριοι άξονες αυτής της αντίληψης είναι η επέκταση του καθεστώτος των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, δηλαδή συμβασιούχοι και ωρομίσθιοι σε ένα ευρύτατο φάσμα δημοσίων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων προκειμένου να μειωθεί η κρατική δαπάνη. Αυτό είναι το ζητούμενο, δηλαδή ξεκινάμε από το πρώτο που είναι η μείωση της κρατικής δαπάνης και προχωράμε στις προσαρμογές. Δεν ξεκινάμε από το να γίνουν προσαρμογές για το εύρυθμο της λειτουργίας και τελικώς αυτό προϋποθέτει την απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Ενδεικτικά για τους «αδύναμους κρίκους» όπως είναι τα ελληνόγλωσσα σχολεία του εξωτερικού προτείνεται ευθέως ο εθελοντισμός, δηλαδή οι υπηρεσίες αμισθί. Στην ουσία η λογική αυτή είναι μια παρότρυνση προς τους ιδιωτικούς φορείς  παντός είδους για χρηματοδότηση δημοσίων εκπαιδευτικών υπηρεσιών του τύπου ένα «χαρτζιλίκι», για παράδειγμα από την ελληνική κοινότητα Μονάχου ή την αντίστοιχη Αρχιεπισκοπή για τον αμισθί διδάσκοντα στο ελληνικό σχολείο.

Επίσης, έχουμε δει και σε προηγούμενα νομοθετήματα και σε αυτό την ενίσχυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης με όλους τους τρόπους που περιλαμβάνουν, καταρχήν ελαστικά κριτήρια στην πρόσληψη των εκπαιδευτικών κατά παραβίαση των επαγγελματικών δικαιωμάτων διαφόρων πτυχιούχων καθώς και όσων ισχύουν ως στιγμής για τη δημόσια εκπαίδευση. Δεύτερον, είναι ότι έχουμε μια «μετάγγιση» διευθυντικών στελεχών και μάλιστα αξιολογητών απευθείας από τον ιδιωτικό τομέα στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό το σημείο, κύριε Υπουργέ, θα το συζητήσουμε κατ’ άρθρον διότι δίνει τη δυνατότητα και θα έλεγα ότι το αφήνει με ασάφεια, πως μπορούν από την ιδιωτική εκπαίδευση να γίνονται αξιολογητές, εκτός αν εννοείτε μόνο να έχουν προϋπηρεσία και στην ιδιωτική εκπαίδευση. Όμως, θέλουμε ρητή διαβεβαίωση για αυτήν την περίπτωση ότι θα είναι δημόσιοι λειτουργοί. Το εάν έχουν προηγούμενη εμπειρία είναι άλλο στην αντίθετη περίπτωση θα έχουμε έναν ιδιωτικό εκπαιδευτικό, ο οποίος θα είναι αξιολογητής και θα αξιολογεί το δικό του ιδιωτικό σχολείο. Καταλαβαίνετε ότι αυτός είναι ένας τραγέλαφος.

Όσον αφορά στο άρθρο 38, είχαμε παλαιότερα μια μοριοδότηση, μια ελεύθερη εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση, όμως, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο αυτό που διαφοροποιεί τη δική μας φιλοσοφία. Έχουμε την περίπτωση μιας νίκης ενός μαθητού στον πρωταθλητισμό, τον πριμοδοτούμε και έχουμε δει το φαινόμενο πολλοί πρωταθλητές μετά από μια νίκη και παίρνοντας το «μπόνους» της εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο, να εγκαταλείπει τον αθλητισμό. Αναφέρομαι στο σχολικό πρωτάθλημα, που όταν κάποιος στη β’ Λυκείου, έπαιρνε αυτό το μπόνους, να «πουλά» αυτή τη νίκη όταν πήγαινε στη γ’ Λυκείου, σε κάποιους άλλους, ώστε να πάρουν και αυτοί το μπόνους. Η δική μας αντίληψη επ’ αυτού είναι διαφορετική. Καταρχήν, λέμε ότι πρέπει να υπάρχουν ενισχύσεις και προνόμια διότι ένας που ασχολείται με τον πρωταθλητισμό, πέραν από το να περάσει στο πανεπιστήμιο πρέπει να δούμε τι άλλα κίνητρα μπορούν να υπάρξουν.

 Όμως, η φιλοσοφία μας είναι ότι τα κίνητρα και οι παροχές πρέπει να δίνονται σταδιακά προκειμένου να εξασφαλίζεται η συνεχής και αυξανόμενη προσπάθεια των αθλητών. Δηλαδή, μας ενδιαφέρει η διαρκής και σε βάθος χρόνου ενασχόληση με τον αθλητισμό. Η αξιολόγηση των αθλητών να γίνεται μέσα από το σύνολο της προσπάθειας από την αρχή έως το τέλος της καριέρας. Εκείνοι που έχουν σταθερά αγωνιστική επίδοση και όχι μόνο μια διάκριση να συγκεντρώνουν ένα σύνολο μορίων προοδευτικά που το άθροισμά του στο τέλος μαζί με την επίδοσή του στο σχολείο και τις εξετάσεις για τα ΑΕΙ να αθροίζεται προκειμένου να εισάγονται σε όποια σχολή επιθυμούν και όχι μόνο στα ΤΕΦΑΑ. Επιβραβεύουμε μια διαρκή προσπάθεια με αυτήν την προοδευτική διαδικασία και όχι την εφάπαξ νίκη,  η οποία ωθεί πολλές φορές και σε χρησιμοποίηση  ουσιών. Επιπλέον, πρέπει να πριμοδοτήσουμε και την επαγγελματική τους αποκατάσταση με μια σειρά διευκολύνσεων και παροχών. Ως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Ε.Κ.Μ. λέμε ρητά ότι σε καμία περίπτωση δεν είμαστε εναντίον των προνομίων και επιβραβεύσεων στον αθλητισμό, αλλά αυτός ο τρόπος δεν μας βρίσκει σύμφωνους και ελπίζω στη δεύτερη ανάγνωση να κατορθώσουμε να πείσουμε τον κ. Ιωαννίδη για κάτι καλύτερο.

Σχετικά με την ειδική αγωγή θα πω μόνο ότι παραβλέπει το νομοσχέδιο και συντάκτης του άρθρου 39, ότι σήμερα η πραγματικότητα είναι ό,τι ένα πολύ μικρό ποσοστό αναπήρων μαθητών βρίσκεται στις δημόσιες δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Θα το αναλύσουμε πληρέστερα, αλλά με τον τρόπο που εισάγεται αποθαρρύνονται ακόμη και αυτοί οι λίγοι και επιπλέον, δεν υπάρχει καμία ποσοτική και ποιοτική αναφορά και κανένας σχεδιασμός για το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού με  ή χωρίς αναπηρίες και με ή χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

 Θα κλείσω, θυμίζοντας ότι έχουμε καταθέσει δύο τροπολογίες προς το παρόν. Η μια είναι γιατί θέλουμε να αναβαθμίσουμε τη φυσική αγωγή με την αύξηση των ωρών στο ωρολόγιο πρόγραμμα και των προϋποθέσεων που θέτουμε προκειμένου επί της ουσίας να αναβαθμιστεί η φυσική αγωγή ως συστατικό στοιχείο μιας προαγωγής υγείας των μαθητών. Η δεύτερη, έχει σχέση με τη δυνατότητα ερασιτεχνικών σωματείων, να μπορούν να παίζουν στις μεγάλες κατηγορίες διότι τώρα εάν μια ομάδα από τη Γ’ κατηγορία πάει στη Β’ ή στην Α’ Εθνική θα πρέπει υποχρεωτικά να γίνει επαγγελματική ΠΑΕ. Εμείς, λέμε, να μπορούν να επιλέγουν τη μορφή του νομικού προσώπου που θα έχουν, δηλαδή ή ΠΑΕ ή του τμήματος ποδοσφαιριστών ή του ερασιτεχνικού αθλητισμού ή της εταιρείας λαϊκής βάσης, όπως είναι για παράδειγμα στη Βαρκελώνη η «Μπαρτσελόνα».  

Λοιπόν, αυτές οι 2 τροποποιήσεις, προς το παρόν. Θα επανέλθουμε και με άλλες πηγαίνοντας προς την Ολομέλεια. Νομίζω ότι θα συμβάλουμε ουσιαστικά παρόλο που πρέπει να σας πω ότι από ορισμένα στοιχεία που είχα κυρίως για τα πρώτα θέματα και την φιλοσοφία είμαστε αντίθετοι επί της αρχής και επί του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ.