Ομιλίες

Ομιλία Τάσου Κουράκη στη Βουλή 1/8/2012 στη μόνη συζήτηση επί της αρχής, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ρυθμίσεις θεμάτων Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις».

02/08/2012

 

 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εισηγητής της πλειοψηφίας είπε ότι ο νόμος θα εφαρμοστεί. Τα ίδια ακούγαμε και πριν από ένα χρόνο όταν σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα είχε γίνει η αναγκαία υποχώρηση από τη Νέα Δημοκρατία κυρίως εξαιτίας του ασύλου και προσχώρησε στην άποψη του ΠΑΣΟΚ και της κυρίας Διαμαντοπούλου. Στη συνέχεια με το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό έγινε μία συμφωνία ώστε με μία τρικομματική συμφωνία να περάσει από τη Βουλή σε πλήρη αναντιστοιχία με την εκπαιδευτική κοινότητα, σε πλήρη αναντιστοιχία με την κοινωνία.
Ο νόμος αυτός δεν «περπάτησε». Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι επί ένα χρόνο ταλαιπωρούνται τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ εξαιτίας της εμμονής να εφαρμοστεί ένας νόμος, ο οποίος δεν έδινε απολύτως καμία διέξοδο σε κανένα ζήτημα.
Στη σημερινή κατάσταση, πέρα από το γεγονός της απόλυτης ακινησίας των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και του μαρασμού της ανώτατης εκπαίδευσης, προστίθεται μία επιπλέον δυσκολία, η τεράστια μείωση της χρηματοδότησης γύρω στο 40% με 50%. Έχει γίνει ένα τεράστιο κούρεμα των αποθεματικών των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, ώστε είναι αδύνατο να ανταποκριθούν και σε στοιχειώδεις ανάγκες κυρίως φοιτητικής μέριμνας. .........
 

 Επειδή ο νόμος δεν περπάτησε, έρχονται τώρα με τη νέα ηγεσία τροπολογίες για να εφαρμοστεί ο νόμος. Είναι ένας νόμος που δεν αλλάζει καθόλου την ουσία του, που είναι η παντοδυναμία των συμβουλίων διοίκησης. Οι συγχωνεύσεις προωθούνται με έναν τελείως ανορθολογικό τρόπο από το Υπουργείο, για να εξοικονομηθούν 3 δισεκατομμύρια. Δεν εξυπηρετούν κανένα άλλο σκοπό.

Και εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ λέμε ότι υπάρχουν προβλήματα στη διασπορά πανεπιστημίων και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα και ότι θα έπρεπε, βεβαίως, να υπάρξει μία διαφορετική κατανομή που να εξυπηρετεί εκπαιδευτικές, αλλά και κοινωνικές ανάγκες.
Θα έλεγα, όμως, ότι το κυριότερο σε όλη αυτήν την ιστορία είναι ότι διατηρείται ένας νόμος που έχει την κατεύθυνση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου.
Το γεγονός ότι δίδεται μία παράταση στη θητεία -μέχρι εξαντλήσεως, δύο χρόνια ακόμη- των εκλεγμένων πρυτανικών αρχών θα έλεγα ότι δεν είναι καμία παραχώρηση. Ούτως ή άλλως, αυτή η βίαιη διακοπή εκλεγμένων οργάνων που δεν έχει γίνει ούτε επί κατοχής ούτε επί χούντας ήταν μία στρέβλωση του προηγούμενου νόμου και τώρα έρχεται να αποκατασταθεί. Σήμερα, όμως, το είπε και ο κύριος Υπουργός πολύ καθαρά -και αυτή είναι η θέση του- ότι η παράταση θητείας γίνεται για να εφαρμοστεί ο νόμος.
Εμείς καλούμε τους πρυτάνεις να μη δεχθούν μία τέτοια ρύθμιση σε καμία περίπτωση, καθώς είχαν συνταχθεί με όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα και είχαν σηκώσει και αυτοί το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στην αντίσταση του «νόμου Διαμαντοπούλου» που γυρνούσε τα πανεπιστήμια πολλά χρόνια πίσω.
Ήδη η ανακοίνωση των πρυτάνεων -που είναι και ομόφωνη- όπως γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, αναφέρει ότι τα σημεία τα οποία επιχειρεί να «βελτιώσει» ο νόμος κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση του νόμου. Άρα, αυτός ο νόμος, οι τροπολογίες που κατατίθενται σήμερα δεν μπορεί να είναι αποδεκτές.

Δεν γίνεται λόγος για το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο είχε καταργηθεί με τον προηγούμενο νόμο ούτε για τη φοιτητική συμμετοχή, λες και οι φοιτητές δεν είναι μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας. Βέβαια, πολύ δειλά τους αναφέρει στη συμμετοχή των συνελεύσεων των τμημάτων, αλλά αυτό είναι απολύτως αναιμικό και τελείως αναντίστοιχο με την ουσιαστική συμμετοχή των φοιτητών στα πανεπιστημιακά πράγματα.
Το κυριότερο, όμως, στο νόμο, στις τροπολογίες που έρχονται είναι ότι δεν θίγεται η παντοδυναμία του Συμβουλίου. Παρ’ όλη τη μεταφορά κάποιων ακαδημαϊκών υποθέσεων στη Σύγκλητο, δεν θίγεται η ουσία του προβλήματος.
Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρούμε ότι αυτός ο νόμος, αυτές οι τροπολογίες κινούνται στην κατεύθυνση του να υλοποιηθεί ο νόμος.
Θα θέλαμε να το πούμε ακόμη μία φορά -και αυτό δεν είναι ούτε προειδοποίηση ούτε πρόβλεψη, είναι απλώς μία διαπίστωση- ότι αυτός ο νόμος δεν πέρασε, γιατί ήταν αναντίστοιχος με τις ανάγκες της κοινωνίας. Δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που εμπόδισε το νόμο, ήταν όλη σύσσωμη η πανεπιστημιακή κοινότητα, όλες οι σύγκλητοι όλων των πανεπιστημίων με ομόφωνες αποφάσεις ότι αυτός ο νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Αυτό ακριβώς θα συμβεί από το Σεπτέμβριο και μετά. Πρέπει να το καταλάβετε ότι δεν μπορεί να λειτουργήσουν τα πανεπιστήμια με αυτόν το νόμο.
Γι’ αυτόν το λόγο, εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενοι ότι κάτι πρέπει να γίνει, καταθέσαμε πρόταση χθες διά του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας η οποία λέει στο άρθρο πρώτο ότι καταργείται ο ν. 4009 και στο άρθρο δεύτερο ότι συνεχίζουν τη θητεία τους όλα τα εκλεγμένα όργανα στα πανεπιστήμια με τις ίδιες αρμοδιότητες που είχαν πριν από το ν. 4009.
Ανάμεσα στα άλλα, κύριες είναι οι ρυθμίσεις για τη φοιτητική μέριμνα, καθώς η κρίση πλήττει οξύτατα το δικαίωμα στη μόρφωση. Λέμε ότι σε όσα σημεία δεν αναφερόμαστε –αναφερόμαστε σε ένα, δύο άλλα ζητήματα που έχουν σχέση με το διδακτικό προσωπικό- ισχύουν οι προηγούμενες ρυθμίσεις.

Εν τω μεταξύ, αρχίζει ένας διάλογος με όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα, με όλη την κοινωνία, με όλους τους φορείς, για τη σύνταξη ενός νέου χάρτη, ενός νέου νόμου-πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση, που θα ολοκληρωθεί σε συντομότατο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε σύντομα να πάμε σε ένα αναβαθμισμένο νόμο-πλαίσιο που θα μπορεί να λειτουργήσει και θα μπορεί να βάλει τα πανεπιστήμια στην τροχιά.
Πρέπει να πω, επίσης, για το χτύπημα των πανεπιστημίων από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Το άκουσα με έκπληξη, αλλά το έχουμε ακούσει και άλλες φορές, δηλαδή ότι είναι τα πανεπιστήμιά μας πάρα πολύ χάλια, ότι δεν αξίζουν οι απόφοιτοί μας. Πρέπει να σας πω ότι αυτό είναι απολύτως αναληθές. Τα πανεπιστήμιά μας είναι σε πολύ καλό επίπεδο, όπως και τα ΤΕΙ. Μάλιστα, διακρίνονται ανάμεσα στα πρώτα στην Ευρώπη και στον κόσμο, παρ’ όλες τις αδυναμίες που υπάρχουν.
Όμως, συνεχίζεται και σήμερα αυτό που είχε αρχίσει προηγουμένως, δηλαδή πρώτα ξηλώνεται και απαξιώνεται στη συνείδηση του κόσμου ένας φορέας και μετά εκποιείται. Το έχουμε δει το έργο πάρα πολλές φορές. Έτσι, λοιπόν και σήμερα, προκειμένου να στηριχθούν αυτές οι τροπολογίες, για να μπορέσει να εφαρμοστεί ο νόμος Διαμαντοπούλου, επιχειρείται πάλι ένα ξήλωμα των πανεπιστημίων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν αρκετά ζητήματα που αφορούν το προσωπικό και σ’ αυτά θα αναφερθώ στη δευτερολογία μου. Θα ήθελα να δηλώσω από την αρχή ότι είμαστε απολύτως αντίθετοι στο νόμο και, προφανώς, θα τον καταψηφίσουμε. Εμείς δεν σταματάμε εκεί, αλλά θα συνεχίσουμε τον αγώνα για ένα άλλο πανεπιστήμιο και να είστε σίγουροι ότι και αυτός ο νόμος στην πράξη δεν θα περάσει.
Σας ευχαριστώ.