Ανέστια

 

Όταν τα γρανάζια της
μαζικής παραγωγής
σπάζουν -από την τριβή της
επανάληψης-
τα δόντια τους
σαν τις ξεδοντιασμένες γριές
πριν το θάνατο
και περιστρέφονται ελεύθερα
ακυρώνοντας τη νόρμα

Είναι τα ματωμένα δόντια
του ρινγκ ή της επανάστασης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είχα χαθεί μέσα στην επανάσταση δίχως να γνωρίζω αν έψαχνα για
δικαιοσύνη ή για εκείνη

 

 


 

 

Το φως δεν είναι τεχνικό ζήτημα
δεν το βρίσκεις στους φανοστάτες του δρόμου
το ανακαλύπτεις στο σκοτάδι
είναι η εσωτερική σου γεννήτρια που το δημιουργεί
όταν τότε στο σκοτάδι βρίσκεις το κλειδί
όχι τυχαία
δεν σκοντάφτεις πάνω του
το βλέπεις φεγγοβολά στο ασημόφως
σαν το φως των ανθρακωρύχων στις σκοτεινές στοές
των αδαμαντωρυχείων

Με το φως στο κούτελο σαν ήλιος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

- Θα πάμε στην κορυφή
- Μα δεν έχει δρόμο
- Ίσως γιαυτό

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Η αισιοδοξία φωτός δεν απορρέει από υπέρλαμπρο ήλιο
αλλά από τη συννεφιά την καταχνιά και το πούσι που ρηγματώνεται

Είναι η αναιμική αχτίδα που ευαγγελίζεται ζωοδότη ήλιο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έτσι τίναξε από πάνω του το χιόνι και έτρεξε στην αναζήτηση του λευκού

 

 


 

 

Στους ανθρώπους υπάρχουν κερδισμένες μέρες και χαμένες μέρες και
νύχτες
όσο περισσότερες οι κερδισμένες τόσο ξεπληρώνεται το χρέος της δωρεάς
της ζωής και πλησιάζουν έτσι στην ημερομηνία γέννησής τους

Μας βλέπω σαν δύο βρέφη κλαίοντα γοερά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Δεν μπορείς να ορίσεις τη δύναμη πέρα από κάποιο όριο αν δεν μιλήσεις
για την παθολογία της

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα φωτοστέφανο δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ο άνθρωπος που φέρει
ακάνθινο στεφάνι

 

 


 

 

Πώς να χωρέσει τ’ όνειρο σε ένα μαξιλάρι
πώς να καπνίσεις τον καπνό αν δεν ανάψεις λόγια
και πώς να διπλοσταυρωθείς αν ο ληστής πιο πέρα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Τον βράχο που προβάλλει στον
άνεμο ή στο κύμα
ποιος θα τον προσμετρήσει στους παρόντες
όταν τα παιδιά μαζεύονται στο πούλμαν
στο τέλος μιας σχολικής εκδρομής…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακόμα κι ο αντίλαλος της φωνής μας χρειάζεται τα άλαλα βράχια